-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
141-
Maori -
-
1
|Salmos 141:1|
¶ He himene na Rawiri. E Ihowa, kua tangi nei ahau ki a koe; hohoro mai ki ahau: whakarongo ki toku reo ua karanga ahau ki a koe.
-
2
|Salmos 141:2|
Kia whakatikaia taku inoi ki tou aroaro, hei whakakakara; te toronga atu hoki o oku ringa ano ko te whakahere o te ahiahi.
-
3
|Salmos 141:3|
Homai he kaitiaki mo toku mangai, e Ihowa: tiakina te kuwaha o oku ngutu.
-
4
|Salmos 141:4|
Kaua e whakaangahia toku ngakau ki te mea kino, ki te mahi i nga mahi hianga i roto i nga kaimahi i te kino: kaua ano ahau e kai i a ratou mea papai.
-
5
|Salmos 141:5|
¶ Ma te tangata tika ahau e patu: he mahi aroha tena; mana ahau e riri; he hinu tena ki runga ki te upoko; kaua ia e paopaongia e toku upoko: ahakoa hoki i roto i to ratou kino ka inoi tonu ahau.
-
6
|Salmos 141:6|
E turakina ana o ratou kaiwhakawa ki te taha o te kohatu; a ka rongo ratou i aku kupu; he reka hoki.
-
7
|Salmos 141:7|
Pera i tetahi e haehae ana, e wawahi ana i te whenua, e titaritaria ana o matou wheua ki te waha o te reinga.
-
8
|Salmos 141:8|
Otiia e tau ana oku kanohi, e Ihowa, e te Ariki, ki a koe: ko koe toku whakawhirinakitanga; kaua toku wairua e waiho pani.
-
9
|Salmos 141:9|
Tiakina ahau kei mau i nga mahanga i whakatakotoria e ratou moku, i nga rore hoki a nga kaimahi i te kino.
-
10
|Salmos 141:10|
Kia taka te hunga kino ki roto ki a ratou kupenga ano: ko ahau ia kia mawhiti.
-
-
Sugestões

Clique para ler Mateus 21-23
10 de outubro LAB 649
FALANDO EM FOFOCA...
Mateus 17-20
A maioria dos fuxiqueiros são inconscientes ou não-assumidos. Da leitura de hoje, quero destacar Mateus 18:15-17. “Se o teu irmão pecar contra você, vá e, a sós com ele, mostre-lhe o erro. Se ele o ouvir, você ganhou seu irmão. Mas se ele não o ouvir, leve consigo mais um ou dois outros, de modo que qualquer acusação seja confirmada pelo depoimento de duas ou três testemunhas. Se ele recusar ouvi-los, conte à igreja; e se ele se recusar a ouvir também a igreja, trate-o como pagão ou publicano”. Todos os cristãos deveriam conhecer esta regrinha básica dos relacionamentos. O pior é que muitos conhecem, mas dela se esquecem. Logo, cada um de nós deveria sempre fazer-se relembrar da mesma.
Você conhece alguém que diga mais ou menos assim?
- Não quero falar mal de fulano. Eu não fico falando por aí. Mas, só comentando com você...
Então narra um fato. E, em seguida:
- O que eu acho... Não, eu tenho certeza que o motivo é...
Já presenciou isso? O incrível, é que uma pessoa que se comporta assim, geralmente é alguém tido, por muitos, como pessoa de confiança, e ela mesma não julga-se fofoqueira. Mas é exatamente este tipo de mexeriqueiro que você mais deve temer. Se ele teve a coragem de falar o outro para você, com certeza, terá coragem de falar de você para os outros. Aliás, terá a covardia, porque tais atitudes são covardes. Quer a prova?
Se, quando essa pessoa, começar este tipo de comentários, você interrompê-la e disser:
- Amigo, antes que você me conte, quero perguntar-lhe: você já conversou sobre tudo isto com esta pessoa? Conseguiu resolver a parada com ela? Pôde ajudar-lhe? Ela autorizou-lhe a contar isto para mim?
Se esta pessoa for um fuxiqueiro crônico, vai sentir-se ofendida. Se for alguém vítima do hábito de fofocar, mas, ao mesmo tempo, sincera, vai cair em si. Porque o conselho bíblico está ligado à nossa índole moral, o que, mais popularmente, é conhecido como brio na cara. É por isto que alguns, nesta situação, ficam até vermelhos.
Manter a bandeira da nobreza em dizer apenas o que é preciso, quando preciso, a quem é preciso, não é fácil. Já fui abordado por fofoqueiros inconscientes ou não-assumidos muitas vezes. Algumas delas, pessoas muito queridas, próximas, amadas. Também já coloquei o exercício acima em prática, em muitas destas situações. Ganhei alguns, perdi outros, que até se diziam meus parentes, mas preferiram abraçar o gosto acariciado pela desonestidade no modo como lidar com as informações alheias. Eu prefiro ficar com a Bíblia.
Pratique estes exercícios, com a Bíblia e os diálogos.
Valdeci Júnior
Fátima Silva