-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Crônicas 1:1|
ויתחזק שׂלמה בן דויד על מלכותו ויהוה אלהיו עמו ויגדלהו למעלה
-
2
|2 Crônicas 1:2|
ויאמר שׂלמה לכל ישׁראל לשׁרי האלפים והמאות ולשׂפטים ולכל נשׁיא לכל ישׁראל ראשׂי האבות
-
3
|2 Crônicas 1:3|
וילכו שׂלמה וכל הקהל עמו לבמה אשׂר בגבעון כי שׂם היה אהל מועד האלהים אשׂר עשׁה משׂה עבד יהוה במדבר
-
4
|2 Crônicas 1:4|
אבל ארון האלהים העלה דויד מקרית יערים בהכין לו דויד כי נטה לו אהל בירושׂלם
-
5
|2 Crônicas 1:5|
ומזבח הנחשׂת אשׂר עשׁה בצלאל בן אורי בן חור שׁם לפני משׂכן יהוה וידרשׂהו שׂלמה והקהל
-
6
|2 Crônicas 1:6|
ויעל שׂלמה שׂם על מזבח הנחשׂת לפני יהוה אשׂר לאהל מועד ויעל עליו עלות אלף
-
7
|2 Crônicas 1:7|
בלילה ההוא נראה אלהים לשׂלמה ויאמר לו שׂאל מה אתן לך
-
8
|2 Crônicas 1:8|
ויאמר שׂלמה לאלהים אתה עשׁית עם דויד אבי חסד גדול והמלכתני תחתיו
-
9
|2 Crônicas 1:9|
עתה יהוה אלהים יאמן דברך עם דויד אבי כי אתה המלכתני על עם רב כעפר הארץ
-
10
|2 Crônicas 1:10|
עתה חכמה ומדע תן לי ואצאה לפני העם הזה ואבואה כי מי ישׂפט את עמך הזה הגדול
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva