-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Crônicas 26:1|
ויקחו כל עם יהודה את עזיהו והוא בן שׂשׂ עשׁרה שׂנה וימליכו אתו תחת אביו אמציהו
-
2
|2 Crônicas 26:2|
הוא בנה את אילות וישׂיבה ליהודה אחרי שׂכב המלך עם אבתיו
-
3
|2 Crônicas 26:3|
בן שׂשׂ עשׁרה שׂנה עזיהו במלכו וחמשׂים ושׂתים שׂנה מלך בירושׂלם ושׂם אמו יכיליה מן ירושׂלם
-
4
|2 Crônicas 26:4|
ויעשׁ הישׂר בעיני יהוה ככל אשׂר עשׁה אמציהו אביו
-
5
|2 Crônicas 26:5|
ויהי לדרשׂ אלהים בימי זכריהו המבין בראת האלהים ובימי דרשׂו את יהוה הצליחו האלהים
-
6
|2 Crônicas 26:6|
ויצא וילחם בפלשׂתים ויפרץ את חומת גת ואת חומת יבנה ואת חומת אשׂדוד ויבנה ערים באשׂדוד ובפלשׂתים
-
7
|2 Crônicas 26:7|
ויעזרהו האלהים על פלשׂתים ועל הערביים הישׂבים בגור בעל והמעונים
-
8
|2 Crônicas 26:8|
ויתנו העמונים מנחה לעזיהו וילך שׂמו עד לבוא מצרים כי החזיק עד למעלה
-
9
|2 Crônicas 26:9|
ויבן עזיהו מגדלים בירושׂלם על שׂער הפנה ועל שׂער הגיא ועל המקצוע ויחזקם
-
10
|2 Crônicas 26:10|
ויבן מגדלים במדבר ויחצב ברות רבים כי מקנה רב היה לו ובשׂפלה ובמישׂור אכרים וכרמים בהרים ובכרמל כי אהב אדמה היה
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 24-25
17 de maio LAB 503
DAMASCO
2Crônicas 24-25
A leitura de hoje fala um pouco sobre Damasco. Quero apresentar-lhe curiosidades bem interessantes. Alguns arqueólogos consideram Damasco como sendo a mais antiga cidade do mundo. Há controvérsias, mas há também o que se considerar sobre esse pensamento, pois ela não foi uma cidade antiga que deixou de existir. Ela permanece até hoje.
Damasco sempre foi “a cidade mais importante da Síria” e a metrópole dos povos do deserto. A cidade e a planície circundante devem sua vida e prosperidade aos famosos rios Farfar e Abana, de reputação bíblica.
Nela, ainda existem ruínas de muros e portas muito antigos, alguns da época romana.
A rua chamada Direita (cf. Atos 9:10-12) começa na porta Oriental e prossegue na direção oeste até atingir o centro da cidade. A casa para onde fio Ananias, conforme pode ser vista hoje, é uma capela baixa, semelhante a uma caverna, a 5m ou 6m abaixo do nível da rua. Essa é possivelmente a localização correta da casa, mas a rua Direita estava então em um nível mais baixo, conforme o demonstra a descoberta das ruínas de outra rua.
A Grande Mesquita, que quanto ao caráter sagrado só pode ser superada pelas mesquitas de Meca, Medina e Jerusalém, é o edifício mais antigo e venerado de Damasco. Representa três períodos da história e as três religiões que a dominaram: o paganismo, o cristianismo e o islamismo. Os maciços alicerces e as colunatas exteriores pertencem a um templo grego ou romano. Sob o domínio dos romanos, o templo foi dedicado a Júpiter. Depois que Constantino converteu-se ao cristianismo, no século IV, o templo foi reconstruído e transformado em uma imensa igreja que Teodósio dedicou a João Batista. Quando os muçulmanos capturaram Damasco, em 634 d.C., a edificação foi remodelada e convertida em suntuosa mesquita. O edifício sofreu três incêndios, sendo, porém, restaurado em todas as ocasiões.
Em sua condição atual, a Grande Mesquita consiste de uma estrutura quadrangular de 146m x 99m, rodeada de excelentes muros de alvenaria e coroada com uma esplêndida cúpula, três torres elevadas e uma multidão de minaretes (torres pequenas). Um desses minaretes é conhecido como “o minarete de Jesus”, porque, segundo a tradição islâmica, “Jesus aparecerá no alto desse minarete no dia do Juízo final.” No lado sul da mesquita, na viga superior de uma pouco usada, mas esplêndida porta, há uma inscrição em grego: “Teu reino, ó Cristo, é um reino eterno.”
É esse pensamento que quero enfatizar. Assim como Damasco é uma cidade que nunca acaba, nossa leitura bíblica é algo que deve ser para sempre. Através dela, você encontrará um reino que é eterno, o reino de Jesus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva