-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Crônicas 5:1|
ותשׂלם כל המלאכה אשׂר עשׁה שׂלמה לבית יהוה ויבא שׂלמה את קדשׂי דויד אביו ואת הכסף ואת הזהב ואת כל הכלים נתן באצרות בית האלהים
-
2
|2 Crônicas 5:2|
אז יקהיל שׂלמה את זקני ישׁראל ואת כל ראשׂי המטות נשׁיאי האבות לבני ישׁראל אל ירושׂלם להעלות את ארון ברית יהוה מעיר דויד היא ציון
-
3
|2 Crônicas 5:3|
ויקהלו אל המלך כל אישׂ ישׁראל בחג הוא החדשׂ השׂבעי
-
4
|2 Crônicas 5:4|
ויבאו כל זקני ישׁראל וישׁאו הלוים את הארון
-
5
|2 Crônicas 5:5|
ויעלו את הארון ואת אהל מועד ואת כל כלי הקדשׂ אשׂר באהל העלו אתם הכהנים הלוים
-
6
|2 Crônicas 5:6|
והמלך שׂלמה וכל עדת ישׁראל הנועדים עליו לפני הארון מזבחים צאן ובקר אשׂר לא יספרו ולא ימנו מרב
-
7
|2 Crônicas 5:7|
ויביאו הכהנים את ארון ברית יהוה אל מקומו אל דביר הבית אל קדשׂ הקדשׂים אל תחת כנפי הכרובים
-
8
|2 Crônicas 5:8|
ויהיו הכרובים פרשׁים כנפים על מקום הארון ויכסו הכרובים על הארון ועל בדיו מלמעלה
-
9
|2 Crônicas 5:9|
ויאריכו הבדים ויראו ראשׂי הבדים מן הארון על פני הדביר ולא יראו החוצה ויהי שׂם עד היום הזה
-
10
|2 Crônicas 5:10|
אין בארון רק שׂני הלחות אשׂר נתן משׂה בחרב אשׂר כרת יהוה עם בני ישׁראל בצאתם ממצרים
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 20-22
08 de fevereiro LAB 405
PENA DE MORTE
Levítico 20-22
Na leitura de hoje, encontramos uma aparente contradição bíblica, que pode ser expressa pela pergunta: “Se Deus disse ‘não matarás’, como ordenava a prática da pena capital?”
As diferentes sociedades têm diferentes formas de reprimir e banir o mal existente no seu seio. Apesar de o mandamento ser contra o assassinato, Deus permitira à comunidade israelita, especialmente às autoridades máximas, proferir uma sentença de morte para os que cometiam alguns tipos de crimes ou pecados. Paulo falou sobre a autoridade que Deus dava aos dirigentes públicos para administrarem tais execuções de juízo (Romanos 13:3-4). O mandamento “não matarás” era aplicado a todos os homens individualmente, enquanto as ordenanças de execução eram dadas coletivamente. A regularização da pena de morte não autoriza a arbitrariedade homicida de um indivíduo. Mesmo atualmente, nas sociedades modernas onde é regularizada a pena de morte, acontece assim. Não é uma pessoa que decide a morte da outra, para alimentar os seus sentimentos maus. É o sistema que determina a morte do criminoso, com dor no coração por precisar fazer o que se deve ser feito. Não é vingança, e sim, o trabalho de um sistema judicial. Em tal sistema, as pessoas da parte inocente e ofendida não têm o poder de decidir nada em relação ao condenado. Quem decide é a lei. E essa moldura de execução protege a própria pessoa de praticar os problemas que estão por trás do sexto mandamento.
Você e eu, como pessoas físicas, não temos como decidir sobre os modelos judiciários a serem adotados ou não na sociedade em que estamos inseridos. Mas como indivíduos, podemos entender que o sexto mandamento preocupa-se com a possibilidade de haver ódio em nosso coração, se nós desejarmos que a vida do próximo seja arruinada. Isso fica mais esclarecido no Novo Testamento, quando Jesus, sem dar um posicionamento específico sobre a pena capital, por não estar decidindo nada em nível de sociedade, dirigiu-se a indivíduos e disse que “todo aquele que sem motivo se irar contra seu irmão estará sujeito a julgamento.” Pois não devemos alimentar o ódio nem a vingança no nosso coração. “Ouvistes que foi dito: Olho por olho, dente por dente. Eu, porém, vos digo: não resistais ao perverso; mas, a qualquer que te ferir na face direita, volta-lhe também a outra” (Mateus 5:22, 38-39 - RA).
Um homicídio começa no coração daquele que odeia as pessoas. Deus valoriza a vida e desagrada-se de qualquer indício de raiva, vingança ou rejeição (1 João 3:15).
Portanto, independentemente dos moldes que os nossos tribunais de justiça adotem para banir o mal, como pessoas, podemos decidir pela paz e pelo bem.
Valdeci Júnior
Fátima Silva