-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|2 Crônicas 7:1|
וככלות שׂלמה להתפלל והאשׂ ירדה מהשׂמים ותאכל העלה והזבחים וכבוד יהוה מלא את הבית
-
2
|2 Crônicas 7:2|
ולא יכלו הכהנים לבוא אל בית יהוה כי מלא כבוד יהוה את בית יהוה
-
3
|2 Crônicas 7:3|
וכל בני ישׁראל ראים ברדת האשׂ וכבוד יהוה על הבית ויכרעו אפים ארצה על הרצפה וישׂתחוו והודות ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו
-
4
|2 Crônicas 7:4|
והמלך וכל העם זבחים זבח לפני יהוה
-
5
|2 Crônicas 7:5|
ויזבח המלך שׂלמה את זבח הבקר עשׁרים ושׂנים אלף וצאן מאה ועשׁרים אלף ויחנכו את בית האלהים המלך וכל העם
-
6
|2 Crônicas 7:6|
והכהנים על משׂמרותם עמדים והלוים בכלי שׂיר יהוה אשׂר עשׁה דויד המלך להדות ליהוה כי לעולם חסדו בהלל דויד בידם והכהנים מחצצרים נגדם וכל ישׁראל עמדים
-
7
|2 Crônicas 7:7|
ויקדשׂ שׂלמה את תוך החצר אשׂר לפני בית יהוה כי עשׁה שׂם העלות ואת חלבי השׂלמים כי מזבח הנחשׂת אשׂר עשׁה שׂלמה לא יכול להכיל את העלה ואת המנחה ואת החלבים
-
8
|2 Crônicas 7:8|
ויעשׁ שׂלמה את החג בעת ההיא שׂבעת ימים וכל ישׁראל עמו קהל גדול מאד מלבוא חמת עד נחל מצרים
-
9
|2 Crônicas 7:9|
ויעשׁו ביום השׂמיני עצרת כי חנכת המזבח עשׁו שׂבעת ימים והחג שׂבעת ימים
-
10
|2 Crônicas 7:10|
וביום עשׁרים ושׂלשׂה לחדשׂ השׂביעי שׂלח את העם לאהליהם שׁמחים וטובי לב על הטובה אשׂר עשׁה יהוה לדויד ולשׂלמה ולישׁראל עמו
-
-
Sugestões

Clique para ler Provérbios 16-19
14 de julho LAB 561
QUANTO CUSTA SUA FAMÍLIA?
Provérbios 16-19
“Melhor é um pedaço de pão seco com paz e tranquilidade do que uma casa onde há banquete e muitas brigas.” Já parou para pensar nisso? O que você acha? É ou não uma grande verdade?
Esse verso é só um dos tantos “provérbios da hora” que está na leitura bíblica de hoje que, aliás, tem mais de 100 provérbios. Cada um é melhor que o outro. Você concorda com o provérbio citado acima? Tem muita gente que não. Pode até dizer que sim, mas no seu comportamento e ações, age totalmente diferente. Um exemplo é o tipo de pai de família fissurado por trabalho.
Pedro era um menino que tinha tudo o que queria e não queria, exceto algo que desejava muito.
Um dia, foi se queixar com a mãe:
- Por que meu pai não brinca comigo?
- Seu pai é um homem muito ocupado, o tempo dele é muito precioso - respondeu.
A criança foi para o quarto, muito pensativa. Pegou o cofrinho e foi contar quanto havia economizado de sua mesada. Adormeceu, chorando de saudade do pai.
Mais tarde, ele acordou com a chegada do Sr. Rafael e correu para encontrá-lo:
- Papai, é verdade que seu tempo é muito precioso?
- É verdade - disse, desviando o olhar do filho.
- Quanto custa uma hora do seu tempo? - O Sr. Rafael disse que não sabia.
O pequeno Pedro insistiu para obter uma resposta até que o pai perdeu a paciência e brigou com ele. Com medo, voltou para o quarto.
Depois que esfriou a cabeça, o Sr. Rafael refletiu sobre a maneira como havia tratado o pequeno e foi até o quarto do filho. Como viu que o garoto ainda estava acordado, o pai tentou um diálogo:
- Você ainda quer saber quanto ganho? O menino balançou a cabeça afirmando que sim. O pai estufou o peito e suspirou fundo. Parecia que a atmosfera do quarto trazia-lhe o ar da satisfação, de enfim dizer ao seu filho o valor do pai que ele tinha.
- Eu ganho 300 reais por hora.
O menino levou um susto, mas animou-se o suficiente para pedir:
- O senhor pode me emprestar 100 reais?
Para continuar impressionando o filho, o pai entregou-lhe o dinheiro. Curioso, perguntou:
- Posso saber pra quê?
O garoto puxou um bolo de notinhas enroladas, de debaixo do travesseiro.
- Eu já consegui juntar 200 reais, mais estes 100 que o senhor me emprestou, dá 300. Agora o senhor pode me vender uma hora do seu tempo pra brincar comigo?
Quanto custa seu lar? Já parou para pensar nisso?
Valdeci Júnior
Fátima Silva