-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Jeremias 15:1|
ויאמר יהוה אלי אם יעמד משׂה ושׂמואל לפני אין נפשׂי אל העם הזה שׂלח מעל פני ויצאו
-
2
|Jeremias 15:2|
והיה כי יאמרו אליך אנה נצא ואמרת אליהם כה אמר יהוה אשׂר למות למות ואשׂר לחרב לחרב ואשׂר לרעב לרעב ואשׂר לשׂבי לשׂבי
-
3
|Jeremias 15:3|
ופקדתי עליהם ארבע משׂפחות נאם יהוה את החרב להרג ואת הכלבים לסחב ואת עוף השׂמים ואת בהמת הארץ לאכל ולהשׂחית
-
4
|Jeremias 15:4|
ונתתים לזועה לכל ממלכות הארץ בגלל מנשׂה בן יחזקיהו מלך יהודה על אשׂר עשׁה בירושׂלם
-
5
|Jeremias 15:5|
כי מי יחמל עליך ירושׂלם ומי ינוד לך ומי יסור לשׂאל לשׂלם לך
-
6
|Jeremias 15:6|
את נטשׂת אתי נאם יהוה אחור תלכי ואט את ידי עליך ואשׂחיתך נלאיתי הנחם
-
7
|Jeremias 15:7|
ואזרם במזרה בשׂערי הארץ שׂכלתי אבדתי את עמי מדרכיהם לוא שׂבו
-
8
|Jeremias 15:8|
עצמו לי אלמנתו מחול ימים הבאתי להם על אם בחור שׂדד בצהרים הפלתי עליה פתאם עיר ובהלות
-
9
|Jeremias 15:9|
אמללה ילדת השׂבעה נפחה נפשׂה באה שׂמשׂה בעד יומם בושׂה וחפרה ושׂאריתם לחרב אתן לפני איביהם נאם יהוה
-
10
|Jeremias 15:10|
אוי לי אמי כי ילדתני אישׂ ריב ואישׂ מדון לכל הארץ לא נשׂיתי ולא נשׂו בי כלה מקללוני
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva