-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
1
|Jeremias 8:1|
בעת ההיא נאם יהוה ויציאו את עצמות מלכי יהודה ואת עצמות שׁריו ואת עצמות הכהנים ואת עצמות הנביאים ואת עצמות יושׂבי ירושׂלם מקבריהם
-
2
|Jeremias 8:2|
ושׂטחום לשׂמשׂ ולירח ולכל צבא השׂמים אשׂר אהבום ואשׂר עבדום ואשׂר הלכו אחריהם ואשׂר דרשׂום ואשׂר השׂתחוו להם לא יאספו ולא יקברו לדמן על פני האדמה יהיו
-
3
|Jeremias 8:3|
ונבחר מות מחיים לכל השׂארית הנשׂארים מן המשׂפחה הרעה הזאת בכל המקמות הנשׂארים אשׂר הדחתים שׂם נאם יהוה צבאות
-
4
|Jeremias 8:4|
ואמרת אליהם כה אמר יהוה היפלו ולא יקומו אם ישׂוב ולא ישׂוב
-
5
|Jeremias 8:5|
מדוע שׂובבה העם הזה ירושׂלם משׂבה נצחת החזיקו בתרמית מאנו לשׂוב
-
6
|Jeremias 8:6|
הקשׂבתי ואשׂמע לוא כן ידברו אין אישׂ נחם על רעתו לאמר מה עשׁיתי כלה שׂב במרצותם כסוס שׂוטף במלחמה
-
7
|Jeremias 8:7|
גם חסידה בשׂמים ידעה מועדיה ותר וסוס ועגור שׂמרו את עת באנה ועמי לא ידעו את משׂפט יהוה
-
8
|Jeremias 8:8|
איכה תאמרו חכמים אנחנו ותורת יהוה אתנו אכן הנה לשׂקר עשׁה עט שׂקר ספרים
-
9
|Jeremias 8:9|
הבישׂו חכמים חתו וילכדו הנה בדבר יהוה מאסו וחכמת מה להם
-
10
|Jeremias 8:10|
לכן אתן את נשׂיהם לאחרים שׁדותיהם ליורשׂים כי מקטן ועד גדול כלה בצע בצע מנביא ועד כהן כלה עשׁה שׂקר
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva