-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew Stuttgart Bible without vowels (OT) / Greek Textus Receptus (NT) -
-
21
|Jeremias 16:21|
לכן הנני מודיעם בפעם הזאת אודיעם את ידי ואת גבורתי וידעו כי שׂמי יהוה
-
1
|Jeremias 17:1|
חטאת יהודה כתובה בעט ברזל בצפרן שׂמיר חרושׂה על לוח לבם ולקרנות מזבחותיכם
-
2
|Jeremias 17:2|
כזכר בניהם מזבחותם ואשׂריהם על עץ רענן על גבעות הגבהות
-
3
|Jeremias 17:3|
הררי בשׁדה חילך כל אוצרותיך לבז אתן במתיך בחטאת בכל גבוליך
-
4
|Jeremias 17:4|
ושׂמטתה ובך מנחלתך אשׂר נתתי לך והעבדתיך את איביך בארץ אשׂר לא ידעת כי אשׂ קדחתם באפי עד עולם תוקד
-
5
|Jeremias 17:5|
כה אמר יהוה ארור הגבר אשׂר יבטח באדם ושׁם בשׁר זרעו ומן יהוה יסור לבו
-
6
|Jeremias 17:6|
והיה כערער בערבה ולא יראה כי יבוא טוב ושׂכן חררים במדבר ארץ מלחה ולא תשׂב
-
7
|Jeremias 17:7|
ברוך הגבר אשׂר יבטח ביהוה והיה יהוה מבטחו
-
8
|Jeremias 17:8|
והיה כעץ שׂתול על מים ועל יובל ישׂלח שׂרשׂיו ולא ירא כי יבא חם והיה עלהו רענן ובשׂנת בצרת לא ידאג ולא ימישׂ מעשׁות פרי
-
9
|Jeremias 17:9|
עקב הלב מכל ואנשׂ הוא מי ידענו
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva