-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Judas 1:1|
ioudas iêsou christou doulos adelphos de iakôbou tois en theô patri a=êgapêmenois tsb=êgiasmenois kai iêsou christô tetêrêmenois klêtois
-
2
|Judas 1:2|
eleos umin kai eirênê kai agapê plêthuntheiê
-
3
|Judas 1:3|
agapêtoi pasan spoudên poioumenos graphein umin peri tês koinês a=êmôn sôtêrias anagkên eschon grapsai umin parakalôn epagônizesthai tê apax paradotheisê tois agiois pistei
-
4
|Judas 1:4|
pareisedusan gar tines anthrôpoi oi palai progegrammenoi eis touto to krima asebeis tên tou theou êmôn a=charita tsb=charin metatithentes eis aselgeian kai ton monon despotên tsb=theon kai kurion êmôn iêsoun christon arnoumenoi
-
5
|Judas 1:5|
upomnêsai de umas boulomai eidotas a=[umas] a=panta tsb=umas tsb=apax tsb=touto oti a=[o] tsb=o kurios a=apax laon ek gês aiguptou sôsas to deuteron tous mê pisteusantas apôlesen
-
6
|Judas 1:6|
aggelous te tous mê têrêsantas tên eautôn archên alla apolipontas to idion oikêtêrion eis krisin megalês êmeras desmois aidiois upo zophon tetêrêken
-
7
|Judas 1:7|
ôs sodoma kai gomorra kai ai peri autas poleis ton omoion tsb=toutois tropon a=toutois ekporneusasai kai apelthousai opisô sarkos eteras prokeintai deigma puros aiôniou dikên upechousai
-
8
|Judas 1:8|
omoiôs mentoi kai outoi enupniazomenoi sarka men miainousin kuriotêta de athetousin doxas de blasphêmousin
-
9
|Judas 1:9|
o de michaêl o archaggelos ote tô diabolô diakrinomenos dielegeto peri tou a=môuseôs tsb=môseôs sômatos ouk etolmêsen krisin epenegkein blasphêmias a=alla tsb=all eipen epitimêsai soi kurios
-
10
|Judas 1:10|
outoi de osa men ouk oidasin blasphêmousin osa de phusikôs ôs ta aloga zôa epistantai en toutois phtheirontai
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva