-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Timóteo 1:1|
paulos apostolos tsb=iêsou christou a=iêsou dia thelêmatos theou kat epaggelian zôês tês en christô iêsou
-
2
|2 Timóteo 1:2|
timotheô agapêtô teknô charis eleos eirênê apo theou patros kai christou iêsou tou kuriou êmôn
-
3
|2 Timóteo 1:3|
charin echô tô theô ô latreuô apo progonôn en kathara suneidêsei ôs adialeipton echô tên peri sou mneian en tais deêsesin mou nuktos kai êmeras
-
4
|2 Timóteo 1:4|
epipothôn se idein memnêmenos sou tôn dakruôn ina charas plêrôthô
-
5
|2 Timóteo 1:5|
upomnêsin a=labôn tsb=lambanôn tês en soi anupokritou pisteôs êtis enôkêsen prôton en tê mammê sou lôidi kai tê mêtri sou abs=eunikê t=euneikê pepeismai de oti kai en soi
-
6
|2 Timóteo 1:6|
di ên aitian anamimnêskô se anazôpurein to charisma tou theou o estin en soi dia tês epitheseôs tôn cheirôn mou
-
7
|2 Timóteo 1:7|
ou gar edôken êmin o theos pneuma deilias alla dunameôs kai agapês kai sôphronismou
-
8
|2 Timóteo 1:8|
mê oun epaischunthês to marturion tou kuriou êmôn mêde eme ton desmion autou alla sugkakopathêson tô euaggeliô kata dunamin theou
-
9
|2 Timóteo 1:9|
tou sôsantos êmas kai kalesantos klêsei agia ou kata ta erga êmôn alla a=kata tsb=kat idian prothesin kai charin tên dotheisan êmin en christô iêsou pro chronôn aiôniôn
-
10
|2 Timóteo 1:10|
phanerôtheisan de nun dia tês epiphaneias tou sôtêros êmôn tsb=iêsou christou a=iêsou katargêsantos men ton thanaton phôtisantos de zôên kai aphtharsian dia tou euaggeliou
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva