-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Timóteo 1:1|
paulos apostolos tsb=iêsou christou a=iêsou dia thelêmatos theou kat epaggelian zôês tês en christô iêsou
-
2
|2 Timóteo 1:2|
timotheô agapêtô teknô charis eleos eirênê apo theou patros kai christou iêsou tou kuriou êmôn
-
3
|2 Timóteo 1:3|
charin echô tô theô ô latreuô apo progonôn en kathara suneidêsei ôs adialeipton echô tên peri sou mneian en tais deêsesin mou nuktos kai êmeras
-
4
|2 Timóteo 1:4|
epipothôn se idein memnêmenos sou tôn dakruôn ina charas plêrôthô
-
5
|2 Timóteo 1:5|
upomnêsin a=labôn tsb=lambanôn tês en soi anupokritou pisteôs êtis enôkêsen prôton en tê mammê sou lôidi kai tê mêtri sou abs=eunikê t=euneikê pepeismai de oti kai en soi
-
6
|2 Timóteo 1:6|
di ên aitian anamimnêskô se anazôpurein to charisma tou theou o estin en soi dia tês epitheseôs tôn cheirôn mou
-
7
|2 Timóteo 1:7|
ou gar edôken êmin o theos pneuma deilias alla dunameôs kai agapês kai sôphronismou
-
8
|2 Timóteo 1:8|
mê oun epaischunthês to marturion tou kuriou êmôn mêde eme ton desmion autou alla sugkakopathêson tô euaggeliô kata dunamin theou
-
9
|2 Timóteo 1:9|
tou sôsantos êmas kai kalesantos klêsei agia ou kata ta erga êmôn alla a=kata tsb=kat idian prothesin kai charin tên dotheisan êmin en christô iêsou pro chronôn aiôniôn
-
10
|2 Timóteo 1:10|
phanerôtheisan de nun dia tês epiphaneias tou sôtêros êmôn tsb=iêsou christou a=iêsou katargêsantos men ton thanaton phôtisantos de zôên kai aphtharsian dia tou euaggeliou
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 25-28
10 de junho LAB 527
MEU MUNDO NÃO É AQUI
JÓ 25-28
“Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá” (Jó 27:1-6).
Quem disse isso? O grande Jó. Destaquei esse trecho da leitura porque, para mim, ele é demais. Pense: um seguidor de Deus, sofrendo, na pior das desgraças, sem saber para onde foi a justiça do Senhor, ter a coragem de olhar para o Céu e dizer: “Deus, ainda que o Senhor me mate, é em Ti que eu vou continuar colocando a minha esperança”?
Isso que é fé. Porque quando alguém passa por uma dificuldade, ora e tem sua oração respondida, não tem tanta fé assim. O mundo hoje anda tão longe de compreender o que é fé, que pensa que o “máximo da fé” seria: está desempregado? Bate o joelho no chão e pede um emprego para o Senhor. Daí a oração é respondida e o emprego aparece. Oh! Isso que é fé! Está doente? Faz uma oração e vem a cura! Oh! Que fé! Está precisando de dinheiro? Pede para Deus e a grana aparece. Oh!... Fé? Fé ou presunção? Fé ou teologia da prosperidade? Fé ou mercadologia da religião? Fé ou falta de compreensão bíblica?
Quando é preciso ter mais fé: orar para um paralítico levantar-se e sair andando, em nome de Jesus, e vê-lo sair andando ou orar para um paralítico levantar-se, em nome de Jesus, e não vê-lo sair andando e ainda assim continuar crendo em Jesus? Percebe como nossa noção de fé tem sido deturpada?
Então, permita-me repetir o trecho destacado que estampa, de forma grandiosa, a fé desse homem: “Pelo Deus vivo, que me negou justiça, pelo Todo poderoso, que deu amargura à minha alma, enquanto eu tiver vida em mim, o sopro de Deus em minhas narinas, meus lábios não falarão maldade, e minha língua não proferirá nada que seja falso. Nunca darei razão a vocês [para me acusarem]! Minha integridade não negarei jamais, até à morte. Manterei minha retidão, e nunca a deixarei enquanto eu viver, a minha consciência não me repreenderá.”
Fé é a ponte que nos liga desta vida para a vida eterna. É a convicção de que nosso CÉU PODE COMEÇAR AQUI, MAS QUE NOSSO MUNDO, ABSOLUTAMENTE, NÃO É AQUI.
Nosso destino é o Céu!
Valdeci Júnior
Fátima Silva