-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Timóteo 1:1|
paulos apostolos tsb=iêsou christou a=iêsou dia thelêmatos theou kat epaggelian zôês tês en christô iêsou
-
2
|2 Timóteo 1:2|
timotheô agapêtô teknô charis eleos eirênê apo theou patros kai christou iêsou tou kuriou êmôn
-
3
|2 Timóteo 1:3|
charin echô tô theô ô latreuô apo progonôn en kathara suneidêsei ôs adialeipton echô tên peri sou mneian en tais deêsesin mou nuktos kai êmeras
-
4
|2 Timóteo 1:4|
epipothôn se idein memnêmenos sou tôn dakruôn ina charas plêrôthô
-
5
|2 Timóteo 1:5|
upomnêsin a=labôn tsb=lambanôn tês en soi anupokritou pisteôs êtis enôkêsen prôton en tê mammê sou lôidi kai tê mêtri sou abs=eunikê t=euneikê pepeismai de oti kai en soi
-
6
|2 Timóteo 1:6|
di ên aitian anamimnêskô se anazôpurein to charisma tou theou o estin en soi dia tês epitheseôs tôn cheirôn mou
-
7
|2 Timóteo 1:7|
ou gar edôken êmin o theos pneuma deilias alla dunameôs kai agapês kai sôphronismou
-
8
|2 Timóteo 1:8|
mê oun epaischunthês to marturion tou kuriou êmôn mêde eme ton desmion autou alla sugkakopathêson tô euaggeliô kata dunamin theou
-
9
|2 Timóteo 1:9|
tou sôsantos êmas kai kalesantos klêsei agia ou kata ta erga êmôn alla a=kata tsb=kat idian prothesin kai charin tên dotheisan êmin en christô iêsou pro chronôn aiôniôn
-
10
|2 Timóteo 1:10|
phanerôtheisan de nun dia tês epiphaneias tou sôtêros êmôn tsb=iêsou christou a=iêsou katargêsantos men ton thanaton phôtisantos de zôên kai aphtharsian dia tou euaggeliou
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 32-34
12 de junho LAB 529
EVITE O BLÁ, BLÁ, BLÁ
JÓ 32-34
Blá-blá-blá! Blá-blá-blá! Blá-blá-blá! Penso que era isso que rodava na cabeça de Jó, enquanto ouvia Eliú. Que cara chato! Jó falou o que tinha que falar e pronto! Mas aí Eliú começou a falar e não parou mais. Não acho, porém, que ele era alguém chato para mim ou para nós, que fazemos a leitura bíblica; o que ele disse é até interessante. Refiro-me ao quanto ele estava sendo chato naquela situação para Jó. Ele falou até espumar o canto da boca. Já viu aquele ditado: “fala mais que o homem da cobra”? A leitura inteira de hoje só apresenta a fala de Eliú, mais nada. E o pior é que ele continua falando até no capítulo 37. Então, prepare-se, pois toda a leitura de amanhã é ainda o discurso de Eliú. Estou falando sobre o quanto ele foi inconveniente porque, mais na frente, você verá que Deus repreendeu a todos que estavam falando, menos Jó.
Existem momentos que quanto você mais fala, pior fica. Quando vai a um funeral, por exemplo, onde a morte foi chocante, trágica, inesperada e aí se encontra com o enlutado descontroladamente chorando. Na maioria dos casos, quase que qualquer coisa que você falar vai ser besteira. Nessas horas, o melhor a fazer é estar presente. O que a pessoa precisa é saber que você está ao lado dela. Mais nada. É como se relacionar ou visitar alguém com depressão profunda. O depressivo precisa de muitas coisas, menos de sermão. E assim era com Jó. Ele não precisava de sermão. Ele precisava de abraço, compreensão, empatia.
Até aqui, tenho malhado muito as falas dos amigos de Jó, mas elas não são de todo maléficas. Há coisas que Eliú diz na leitura de hoje, que tanto era verdade naquela época quanto ainda é válido hoje em dia. O conceito está certo, o problema era o modo ou hora de falar. Nem toda verdade precisa ser dita. Nessas horas, percebemos que a sabedoria é muito mais importante que o conhecimento. De que adianta ter a informação certa, mas não saber usá-la?
Hoje, você está em mais vantagem que Jó, porque pode absorver as palavras de Eliú e separar o que é verdade. E como fazer isso? É simples: cada afirmação que você aprender de novo com as palavras dele, coloque em comparação com o que a Bíblia, como um todo, pensa sobre o assunto. Se o que ele tiver dito estiver de acordo com o restante do pensamento bíblico, tudo bem. Se for o contrário, então terá dito besteira. Enxugando assim, você vai evitar o blá-blá-blá.
Sempre busque descobrir a verdade!
Valdeci Júnior
Fátima Silva