-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Tessalonicenses 1:1|
paulos kai silouanos kai timotheos tê ekklêsia thessalonikeôn en theô patri êmôn kai kuriô iêsou christô
-
2
|2 Tessalonicenses 1:2|
charis umin kai eirênê apo theou patros a=[êmôn] tsb=êmôn kai kuriou iêsou christou
-
3
|2 Tessalonicenses 1:3|
eucharistein opheilomen tô theô pantote peri umôn adelphoi kathôs axion estin oti uperauxanei ê pistis umôn kai pleonazei ê agapê enos ekastou pantôn umôn eis allêlous
-
4
|2 Tessalonicenses 1:4|
ôste tsb=êmas autous a=êmas en umin a=egkauchasthai tsb=kauchasthai en tais ekklêsiais tou theou uper tês upomonês umôn kai pisteôs en pasin tois diôgmois umôn kai tais thlipsesin ais anechesthe
-
5
|2 Tessalonicenses 1:5|
endeigma tês dikaias kriseôs tou theou eis to kataxiôthênai umas tês basileias tou theou uper ês kai paschete
-
6
|2 Tessalonicenses 1:6|
eiper dikaion para theô antapodounai tois thlibousin umas thlipsin
-
7
|2 Tessalonicenses 1:7|
kai umin tois thlibomenois anesin meth êmôn en tê apokalupsei tou kuriou iêsou ap ouranou met aggelôn dunameôs autou
-
8
|2 Tessalonicenses 1:8|
en puri phlogos didontos ekdikêsin tois mê eidosin theon kai tois mê upakouousin tô euaggeliô tou kuriou êmôn iêsou b=[christou] ts=christou
-
9
|2 Tessalonicenses 1:9|
oitines dikên tisousin olethron aiônion apo prosôpou tou kuriou kai apo tês doxês tês ischuos autou
-
10
|2 Tessalonicenses 1:10|
otan elthê endoxasthênai en tois agiois autou kai thaumasthênai en pasin tois ab=pisteusasin ts=pisteuousin oti episteuthê to marturion êmôn eph umas en tê êmera ekeinê
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 8-10
27 de fevereiro LAB 424
QUEM É O DONO DO PEDAÇO?
Deuteronômio 08-10
Você tem dado duro para se manter na vida? Jogou pesado para chegar onde chegou? As coisas que você tem custaram caro para você? É assim que você pensa? Então, leia o que a Bíblia diz sobre isso: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a força das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do Senhor, o seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade de produzir riqueza, confirmando a aliança que jurou aos seus antepassados, conforme hoje se vê.”
Essa visão bíblica é diferente do modo que estamos acostumados a pensar. Perceba que, em toda a leitura de hoje, Deus não olha para nós como se fôssemos donos do próprio nariz. Constantemente, Ele chama a atenção para que nos lembremos dos benefícios que Ele nos dá, do Seu socorro e também deixa claro sobre o que pode acontecer se formos infiéis. Se perdermos a lei de vista, Ele faz questão de recolocá-la para nós, tanto para nos chamar na retranca, para nossa vocação, quanto para nos exortar à obediência.
Na realidade, sua vida aqui neste mundo, é simplesmente uma incumbência de confiança. Em outras palavras, o tempo que temos de vida aqui na Terra, a nossa energia, a inteligência que temos, as oportunidades e os recursos, são simplesmente dádivas que Deus entrega para cuidarmos e administrarmos. Nessa história, você é um mordomo daquilo que Deus vai dando para você. No Salmo 24:1, não lemos que ao Senhor pertencem o mundo e tudo o que nele existe? Afinal, a Terra e todos os seres vivos que nela vivem são dEle.
Isso nos deixa na seguinte situação: na realidade, nunca seremos donos de coisa nenhuma, durante esse curto espaço de tempo de vida aqui neste planeta. Durante esta vida, o que acontece é que o Senhor nos empresta a Terra, enquanto estamos por aqui. Não é lógico? Pense bem: a Terra, na realidade, já existia e já era propriedade de Deus antes que chegássemos a ela, certo? Depois que morremos, não levamos nada, e Deus continuará emprestando a Terra e esses recursos para as outras pessoas que vierem depois de nós. Portanto, tudo o que podemos fazer é desfrutar desses recursos e deste planeta por um curto período de tempo de, talvez, 80 anos. Então, não temos do que ficar nos gabando. Lembre-se do verso que está na leitura de hoje: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a forca das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva