-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Tessalonicenses 3:1|
to loipon proseuchesthe adelphoi peri êmôn ina o logos tou kuriou trechê kai doxazêtai kathôs kai pros umas
-
2
|2 Tessalonicenses 3:2|
kai ina rusthômen apo tôn atopôn kai ponêrôn anthrôpôn ou gar pantôn ê pistis
-
3
|2 Tessalonicenses 3:3|
pistos de estin o kurios os stêrixei umas kai phulaxei apo tou ponêrou
-
4
|2 Tessalonicenses 3:4|
pepoithamen de en kuriô eph umas oti a paraggellomen a=[kai] tsb=umin tsb=kai poieite kai poiêsete
-
5
|2 Tessalonicenses 3:5|
o de kurios kateuthunai umôn tas kardias eis tên agapên tou theou kai eis abs=tên upomonên tou christou
-
6
|2 Tessalonicenses 3:6|
paraggellomen de umin adelphoi en onomati tou kuriou a=[êmôn] tsb=êmôn iêsou christou stellesthai umas apo pantos adelphou ataktôs peripatountos kai mê kata tên paradosin ên a=parelabosan b=parelabon ts=parelaben par êmôn
-
7
|2 Tessalonicenses 3:7|
autoi gar oidate pôs dei mimeisthai êmas oti ouk êtaktêsamen en umin
-
8
|2 Tessalonicenses 3:8|
oude dôrean arton ephagomen para tinos all en kopô kai mochthô a=nuktos tsb=nukta kai a=êmeras tsb=êmeran ergazomenoi pros to mê epibarêsai tina umôn
-
9
|2 Tessalonicenses 3:9|
ouch oti ouk echomen exousian all ina eautous tupon dômen umin eis to mimeisthai êmas
-
10
|2 Tessalonicenses 3:10|
kai gar ote êmen pros umas touto parêggellomen umin oti ei tis ou thelei ergazesthai mêde esthietô
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva