-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Tito 1:1|
paulos doulos theou apostolos de iêsou christou kata pistin eklektôn theou kai epignôsin alêtheias tês kat eusebeian
-
2
|Tito 1:2|
ep elpidi zôês aiôniou ên epêggeilato o apseudês theos pro chronôn aiôniôn
-
3
|Tito 1:3|
ephanerôsen de kairois idiois ton logon autou en kêrugmati o episteuthên egô kat epitagên tou sôtêros êmôn theou
-
4
|Tito 1:4|
titô gnêsiô teknô kata koinên pistin charis a=kai tsb=eleos eirênê apo theou patros kai tsb=kuriou tsb=iêsou christou a=iêsou tou sôtêros êmôn
-
5
|Tito 1:5|
toutou charin a=apelipon tsb=katelipon se en krêtê ina ta leiponta epidiorthôsê kai katastêsês kata polin presbuterous ôs egô soi dietaxamên
-
6
|Tito 1:6|
ei tis estin anegklêtos mias gunaikos anêr tekna echôn pista mê en katêgoria asôtias ê anupotakta
-
7
|Tito 1:7|
dei gar ton episkopon anegklêton einai ôs theou oikonomon mê authadê mê orgilon mê paroinon mê plêktên mê aischrokerdê
-
8
|Tito 1:8|
alla philoxenon philagathon sôphrona dikaion osion egkratê
-
9
|Tito 1:9|
antechomenon tou kata tên didachên pistou logou ina dunatos ê kai parakalein en tê didaskalia tê ugiainousê kai tous antilegontas elegchein
-
10
|Tito 1:10|
eisin gar polloi a=[kai] tsb=kai anupotaktoi mataiologoi kai phrenapatai malista oi ek a=tês peritomês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva