-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Marcos 1:1|
archê tou euaggeliou iêsou christou a=[uiou a=theou] tsb=uiou tsb=tou tsb=theou
-
2
|Marcos 1:2|
a=kathôs tsb=ôs gegraptai en a=tô a=êsaia a=tô a=prophêtê tsb=tois tsb=prophêtais idou tsb=egô apostellô ton aggelon mou pro prosôpou sou os kataskeuasei tên odon tsb=sou tsb=emprosthen sou
-
3
|Marcos 1:3|
phônê boôntos en tê erêmô etoimasate tên odon kuriou eutheias poieite tas tribous autou
-
4
|Marcos 1:4|
egeneto iôannês a=[o] baptizôn en tê erêmô kai kêrussôn baptisma metanoias eis aphesin amartiôn
-
5
|Marcos 1:5|
kai exeporeueto pros auton pasa ê ioudaia chôra kai oi ierosolumitai a=pantes kai ebaptizonto a=up a=autou tsb=pantes en tô iordanê potamô tsb=up tsb=autou exomologoumenoi tas amartias autôn
-
6
|Marcos 1:6|
a=kai ên tsb=de ab=o iôannês endedumenos trichas kamêlou kai zônên dermatinên peri tên osphun autou kai esthiôn akridas kai meli agrion
-
7
|Marcos 1:7|
kai ekêrussen legôn erchetai o ischuroteros mou opisô mou ou ouk eimi ikanos kupsas lusai ton imanta tôn upodêmatôn autou
-
8
|Marcos 1:8|
egô tsb=men ebaptisa umas tsb=en udati autos de baptisei umas en pneumati agiô
-
9
|Marcos 1:9|
kai egeneto en ekeinais tais êmerais êlthen iêsous apo s=nazareth abt=nazaret tês galilaias kai ebaptisthê tsb=upo tsb=iôannou eis ton iordanên a=upo a=iôannou
-
10
|Marcos 1:10|
kai a=euthus tsb=eutheôs anabainôn a=ek tsb=apo tou udatos eiden schizomenous tous ouranous kai to pneuma a=ôs tsb=ôsei peristeran katabainon a=eis tsb=ep auton
-
-
Sugestões

Clique para ler João 1-3
28 de outubro LAB 667
RESSURREIÇÃO PROFUNDA
Lucas 23-24
Donald Grey Barnhouse estava dirigindo seus filhos até o velório da mãe deles. Num cruzamento da estrada um enorme caminhão passou pela frente deles, temporariamente passando uma grande sombra pelo carro em que estavam. Barnhouse perguntou aos filhos, "Você preferia que a sombra do caminhão ou o próprio caminhão passasse por cima de vocês?" "É claro, a sombra," eles responderam. "É isso que aconteceu conosco," falou Barnhouse. "O falecimento de mamãe é apenas a sombra da morte. O pecador perdido é atropelado pelo próprio caminhão." (Larson, Craig Brian, editor em "Illustrations for Preaching and Teaching from Leadership Journal," Grand Rapids: Baker Book House, 1993, p. 55).
Que garantia temos para dizer isto? Ela está no ponto alto dos dois capítulos que você lê hoje, na sua Bíblia: a ressurreição de Cristo. Don Emmitte, em “Living Illustrations for Effective Preaching” faz lembrar que “se a Páscoa disser qualquer coisa para nós, é que Jesus estará sempre conosco. As pirâmides do Egito são famosas porque abrigaram os corpos mumificados dos antigos reis do Egito. A Catedral de Westminster em Londres é reverenciada porque lá jazem os corpos da nobreza e de Britânicos famosos. O mausoléu de Maomé é notável pelo caixão de pedra e os ossos que contém. O cemitério de Arlington em Washington nos EUA é venerado como o lugar de descanso de muitos Americanos famosos. Mas, o sepulcro de Jesus é famoso, justamente porque está vazio.” Aleluia! Glória a Deus por isso! Esta é a nossa garantia, de que a nossa fé não é vã.
Nos primeiros séculos da era cristã, a borboleta era usada como símbolo da ressurreição. Mas sabemos que isto não é o que melhor simboliza a ressurreição. A marca da ressurreição está nas mãos de Cristo. Percebeu aí na leitura de hoje? As cicatrizes continuam lá, em Suas mãos. Mas... por que?
Se Deus ressuscitou Jesus da morte, por que Ele não restaurou seu corpo? Por que feridas? Por que a marca dos pregos que dava para sentir com as mãos? Será que a palavra do Evangelho está dizendo a nós na nossa espera: "Você não verá a Jesus até enxergar suas feridas"? Para John Vannorsdall, “de alguma forma ou outra, precisamos entender que o Cristo ressuscitado é sempre o Cristo ferido. Vivo, mas, nunca sarado. Livre da morte, mas, marcado para eternidade. Os surdos tem um sinal para Jesus. O dedo do meio de cada mão é colocado na centro da palma da outra mão. Jesus, eles sinalizam, é aquele com as mãos feridas. E quando eles tocam aquele lugar, eles lembram. Eles escutam o nome dEle na sua própria pele”.
Profundo!
Valdeci Júnior
Fátima Silva