-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
41
|Marcos 1:41|
a=kai tsb=o tsb=de tsb=iêsous splagchnistheis ekteinas tên cheira tsb=êpsato autou a=êpsato kai legei autô thelô katharisthêti
-
42
|Marcos 1:42|
kai a=euthus tsb=eipontos tsb=autou tsb=eutheôs apêlthen ap autou ê lepra kai ekatharisthê
-
43
|Marcos 1:43|
kai embrimêsamenos autô a=euthus tsb=eutheôs exebalen auton
-
44
|Marcos 1:44|
kai legei autô ora mêdeni mêden eipês a=alla tsb=all upage seauton deixon tô ierei kai prosenegke peri tou katharismou sou a prosetaxen a=môusês tsb=môsês eis marturion autois
-
45
|Marcos 1:45|
o de exelthôn êrxato kêrussein polla kai diaphêmizein ton logon ôste mêketi auton dunasthai phanerôs eis polin eiselthein all exô a=ep tsb=en erêmois topois ên kai êrchonto pros auton a=pantothen tsb=pantachothen
-
1
|Marcos 2:1|
kai a=eiselthôn ats=palin tsb=eisêlthen b=palin eis a=kapharnaoum tsb=kapernaoum di êmerôn tsb=kai êkousthê oti a=en tsb=eis a=oikô tsb=oikon estin
-
2
|Marcos 2:2|
kai tsb=eutheôs sunêchthêsan polloi ôste mêketi chôrein mêde ta pros tên thuran kai elalei autois ton logon
-
3
|Marcos 2:3|
kai erchontai a=pherontes pros auton paralutikon tsb=pherontes airomenon upo tessarôn
-
4
|Marcos 2:4|
kai mê dunamenoi a=prosenegkai tsb=proseggisai autô dia ton ochlon apestegasan tên stegên opou ên kai exoruxantes a=chalôsi tsb=chalôsin ton a=krabatton a=opou tsb=krabbaton tsb=eph tsb=ô o paralutikos katekeito
-
5
|Marcos 2:5|
a=kai idôn tsb=de o iêsous tên pistin autôn legei tô paralutikô teknon a=aphientai tsb=apheôntai a=sou tsb=soi ai amartiai tsb=sou
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva