-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 João 1:1|
o presbuteros eklektê kuria kai tois teknois autês ous egô agapô en alêtheia kai ouk egô monos alla kai pantes oi egnôkotes tên alêtheian
-
2
|2 João 1:2|
dia tên alêtheian tên menousan en êmin kai meth êmôn estai eis ton aiôna
-
3
|2 João 1:3|
estai meth s=umôn abt=êmôn charis eleos eirênê para theou patros kai para tsb=kuriou iêsou christou tou uiou tou patros en alêtheia kai agapê
-
4
|2 João 1:4|
echarên lian oti eurêka ek tôn teknôn sou peripatountas en alêtheia kathôs entolên elabomen para tou patros
-
5
|2 João 1:5|
kai nun erôtô se kuria ouch ôs entolên bs=graphôn t=graphô tsb=soi kainên a=graphôn a=soi alla ên eichomen ap archês ina agapômen allêlous
-
6
|2 João 1:6|
kai autê estin ê agapê ina peripatômen kata tas entolas autou autê tsb=estin ê entolê a=estin kathôs êkousate ap archês ina en autê peripatête
-
7
|2 João 1:7|
oti polloi planoi a=exêlthon tsb=eisêlthon eis ton kosmon oi mê omologountes iêsoun christon erchomenon en sarki outos estin o planos kai o antichristos
-
8
|2 João 1:8|
blepete eautous ina mê a=apolesête tsb=apolesômen a eirgasametha alla misthon plêrê a=apolabête tsb=apolabômen
-
9
|2 João 1:9|
pas o a=proagôn tsb=parabainôn kai mê menôn en tê didachê tou christou theon ouk echei o menôn en tê didachê tsb=tou tsb=christou outos kai ton patera kai ton uion echei
-
10
|2 João 1:10|
ei tis erchetai pros umas kai tautên tên didachên ou pherei mê lambanete auton eis oikian kai chairein autô mê legete
-
-
Sugestões

Clique para ler Ester 5-7
30 de maio LAB 516
“POPSTAR”
ESTER 05-07
Hamã era um ciumento. E o que me fascina é o modo como Mardoqueu e a própria Ester foram equilibrados para lidar com a situação. Quanto desprendimento! Parece que essa mulher e esse homem de Deus não tinham inveja em seus corações. É incrível!
E você? Está em busca de santidade? Quer ser alguém útil para Jesus? O Senhor já lhe concedeu algum dom, alguma habilidade para trabalhar ou ministrar? Se “sim”, lembre-se de que, em algum momento, irá se deparar com o perigo da “ciumeira”. Com ela, vem a tentação de sentir-se indispensável para um serviço específico. Talvez, seja tentado a pensar: “Não acredito. O que ele está fazendo ali, sendo que eu poderia ocupar muito melhor aquela posição?” Ou: “Por que essa pessoa faz dessa forma? Se eu estivesse no lugar dela, faria diferente.” Ou então: “Esse camarada está tentando puxar meu tapete. Mas não vou ser vítima, EU estou no controle.” Ou: “Eu, sair desse cargo? Nunca! Você sabe o quanto de coisas boas eu já fiz?” Santa e irônica indispensabilidade! Você já ouviu mesquinharias orgulhosas desse tipo algum dia? Foi tentado a pensar com ciúmes desse tipo?
Qualquer pessoa pode descer da plataforma; é só colocar Deus no trono. Parece que os mais ciumentos estão entre o que chamaríamos de as personalidades públicas cristãs, que parecem ser abnegadas, mas no fundo do seu coração, são apaixonadas pelas manchetes na imprensa ou qualquer muro pichado que estampe seus nomes. Mas Deus julga os motivos do coração. Qualquer um que começa a servir em algum ministério é tentado pela fama. O problema é dar espaço para essa tentação. Que Deus tenha misericórdia dos que são ansiosos por ter uma fama maior que a do próprio Deus a quem deveriam exaltar.
Charles Swindoll escreveu: “Eu não sou indispensável, você também não é, e ninguém é indispensável, com exceção de Jesus, que é o Senhor, e que tem a primazia, porque Ele é o Cabeça. O primeiro lugar é de Cristo porque ele é o próprio fundamento. Quando o Senhor substitui uma pessoa, no cargo que ela ocupa (ou ocupava), ou então quando rebaixa um pra levantar outro, temos que entender que as ordens são dEle. E isso é um direito de soberania que ele tem. O problema é quando a gente começa a pensar que somos donos desse direito de soberania. Meu amigo, Deus colocou você onde Ele queria ver você estar. Foi Ele quem deu esse trabalho, essa função, esse cargo pra você. Então, da mesma forma, ele pode arrancar isso de você. Faça a sua parte com fidelidade, seja humilde, e exalte o nome de Jesus!”
Valdeci Júnior
Fátima Silva