-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Joel 1:1|
debhar-Adonay 'asher hâyâh 'el-yo'êl ben-pethu'êl
-
2
|Joel 1:2|
shim`u-zo'th hazzeqêniym veha'aziynu kol yoshebhêy hâ'ârets hehâyethâhzo'th biymêykhem ve'im biymêy 'abhothêykhem
-
3
|Joel 1:3|
`âleyhâ libhnêykhemsappêru ubhenêykhem libhnêyhem ubhenêyhem ledhor 'achêr
-
4
|Joel 1:4|
yetherhaggâzâm 'âkhal hâ'arbeh veyether hâ'arbeh 'âkhal hayyâleq veyetherhayyeleq 'âkhal hechâsiyl
-
5
|Joel 1:5|
hâqiytsu shikkoriym ubhekhu vehêylilu kol-shothêy yâyin `al-`âsiys kiy nikhrath mippiykhem
-
6
|Joel 1:6|
kiy-ghoy `âlâh`al-'artsiy `âtsum ve'êyn mispâr shinnâyv shinnêy 'aryêh umethalle`oth.lâbhiy' lo
-
7
|Joel 1:7|
sâm gaphniy leshammâh uthe'ênâthiy liqtsâphâh châsoph chasâphâhvehishliykh hilbiynu sâriygheyhâ
-
8
|Joel 1:8|
'eliy kibhthulâh chaghurath-saq `al-ba`alne`ureyhâ
-
9
|Joel 1:9|
hâkhrath minchâh vânesekh mibbêyth Adonay 'âbhluhakkohaniym meshârthêy Adonay
-
10
|Joel 1:10|
shuddadh sâdheh 'âbhlâh'adhâmâh kiy shuddadh dâghân hobhiysh tiyrosh 'umlal yitshâr
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva