-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Filemom 1:1|
paulos desmios christou iêsou kai timotheos o adelphos philêmoni tô agapêtô kai sunergô êmôn
-
2
|Filemom 1:2|
kai apphia tê a=adelphê tsb=agapêtê kai archippô tô sustratiôtê êmôn kai tê kat oikon sou ekklêsia
-
3
|Filemom 1:3|
charis umin kai eirênê apo theou patros êmôn kai kuriou iêsou christou
-
4
|Filemom 1:4|
eucharistô tô theô mou pantote mneian sou poioumenos epi tôn proseuchôn mou
-
5
|Filemom 1:5|
akouôn sou tên agapên kai tên pistin ên echeis pros ton kurion iêsoun kai eis pantas tous agious
-
6
|Filemom 1:6|
opôs ê koinônia tês pisteôs sou energês genêtai en epignôsei pantos agathou tou en ab=êmin ts=umin eis christon tsb=iêsoun
-
7
|Filemom 1:7|
as=charan bt=charin gar tsb=echomen pollên a=eschon kai paraklêsin epi tê agapê sou oti ta splagchna tôn agiôn anapepautai dia sou adelphe
-
8
|Filemom 1:8|
dio pollên en christô parrêsian echôn epitassein soi to anêkon
-
9
|Filemom 1:9|
dia tên agapên mallon parakalô toioutos ôn ôs paulos presbutês nuni de kai desmios tsb=iêsou christou a=iêsou
-
10
|Filemom 1:10|
parakalô se peri tou emou teknou on egennêsa en tois desmois tsb=mou onêsimon
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva