-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 1:1|
polumerôs kai polutropôs palai o theos lalêsas tois patrasin en tois prophêtais ep ab=eschatou ts=eschatôn tôn êmerôn toutôn elalêsen êmin en uiô
-
2
|Hebreus 1:2|
on ethêken klêronomon pantôn di ou kai a=epoiêsen tous aiônas tsb=epoiêsen
-
3
|Hebreus 1:3|
os ôn apaugasma tês doxês kai charaktêr tês upostaseôs autou pherôn te ta panta tô rêmati tês dunameôs autou tsb=di tsb=eautou katharismon tsb=poiêsamenos tôn amartiôn a=poiêsamenos tsb=êmôn ekathisen en dexia tês megalôsunês en upsêlois
-
4
|Hebreus 1:4|
tosoutô kreittôn genomenos tôn aggelôn osô diaphorôteron par autous keklêronomêken onoma
-
5
|Hebreus 1:5|
tini gar eipen pote tôn aggelôn uios mou ei su egô sêmeron gegennêka se kai palin egô esomai autô eis patera kai autos estai moi eis uion
-
6
|Hebreus 1:6|
otan de palin eisagagê ton prôtotokon eis tên oikoumenên legei kai proskunêsatôsan autô pantes aggeloi theou
-
7
|Hebreus 1:7|
kai pros men tous aggelous legei o poiôn tous aggelous autou pneumata kai tous leitourgous autou puros phloga
-
8
|Hebreus 1:8|
pros de ton uion o thronos sou o theos eis ton aiôna tou aiônos a=kai tsb=rabdos tsb=euthutêtos ê a=rabdos a=tês a=euthutêtos rabdos tês basileias sou
-
9
|Hebreus 1:9|
êgapêsas dikaiosunên kai emisêsas anomian dia touto echrisen se o theos o theos sou elaion agalliaseôs para tous metochous sou
-
10
|Hebreus 1:10|
kai su kat archas kurie tên gên ethemeliôsas kai erga tôn cheirôn sou eisin oi ouranoi
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 1-4
18 de julho LAB 565
COMO ENTENDER ECLESIASTES?
Eclesiastes 01-04
Hoje, quero apresentar uma explicação de James W. Zackrison (CPB, LES, jan-mar 2007, 2) sobre como entendermos o livro de Eclesiastes.
Esse teólogo explica que, ao contrário de outros livros da Bíblia, que frequentemente começam com uma forte afirmação sobre Deus, Eclesiastes começa com um grito sobre a falta de sentido para a vida. “Vaidade de vaidades, tudo é vaidade”. Essa introdução se parece mais com os modernos escritores seculares que com um profeta de Yahweh. Não obstante, como cristãos, cremos que Eclesiastes foi colocado no cânon das Escrituras porque Deus tem nele uma mensagem para nós.
Muitos estudiosos afirmam que o autor não foi o rei Salomão. Mas mantemos a posição de que Salomão foi o escritor fundamentados na tradição cristã e judaica e nas evidências internas do livro. Ao nos dedicarmos ao estudo deste livro, alguns simples princípios de interpretação nos serão de muita ajuda.
Para começar, Salomão estava escrevendo no fim de uma vida cheia de amargura e ira contra si mesmo por sua apostasia. O que é singular nesse livro é que, em alguns lugares, Salomão escreveu sob a perspectiva de alguém alienado de Deus. Como alguns autores modernos, ele nos dá pensamentos que saem diretamente de sua cabeça. Vemos o mundo como aparece através desses olhos.
Essas porções de Eclesiastes que mencionam a experiência e o raciocínio dos anos de apostasia [de Salomão] não devem ser considerados como se representassem a mente e a vontade do Espírito. Não obstante, são um registro inspirado do que ele realmente pensava e fazia naquele tempo, e esse registro constitui uma grave advertência contra o tipo errado de pensamento e ação. Passagens como essas não devem ser tiradas de seu contexto e usadas para ensinar alguma suposta verdade que a Inspiração nunca pretendeu que ensinassem.
Finalmente, é esta a mensagem desse livro: Deus nos mostra como a vida é cruel e vazia quando Ele não está presente. E esse é o livro que começaremos a ler hoje: Eclesiastes, capítulos 1-4, onde o autor inicia, melancolicamente, tecendo um texto reflexivo de que, para ele, nada tem sentido, chegando a dizer que nem os prazeres, nem a própria sabedoria têm sentido. O sabor dessa melancolia é tão grande que Salomão chega a comparar a sabedoria com a insensatez. Para ele, até mesmo o trabalho árduo é inútil. Ele não poupa o leitor de conhecer as injustiças e os absurdos da vida. “Bem vindos ao mundo real”, seria o slogan.
Mas como de qualquer caos é possível sacar um proveito, o capítulo três nos ensina a sabermos aproveitar bem o nosso tempo.
Eu também digo: lendo a Bíblia.
Valdeci Júnior
Fátima Silva