-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 1:1|
polumerôs kai polutropôs palai o theos lalêsas tois patrasin en tois prophêtais ep ab=eschatou ts=eschatôn tôn êmerôn toutôn elalêsen êmin en uiô
-
2
|Hebreus 1:2|
on ethêken klêronomon pantôn di ou kai a=epoiêsen tous aiônas tsb=epoiêsen
-
3
|Hebreus 1:3|
os ôn apaugasma tês doxês kai charaktêr tês upostaseôs autou pherôn te ta panta tô rêmati tês dunameôs autou tsb=di tsb=eautou katharismon tsb=poiêsamenos tôn amartiôn a=poiêsamenos tsb=êmôn ekathisen en dexia tês megalôsunês en upsêlois
-
4
|Hebreus 1:4|
tosoutô kreittôn genomenos tôn aggelôn osô diaphorôteron par autous keklêronomêken onoma
-
5
|Hebreus 1:5|
tini gar eipen pote tôn aggelôn uios mou ei su egô sêmeron gegennêka se kai palin egô esomai autô eis patera kai autos estai moi eis uion
-
6
|Hebreus 1:6|
otan de palin eisagagê ton prôtotokon eis tên oikoumenên legei kai proskunêsatôsan autô pantes aggeloi theou
-
7
|Hebreus 1:7|
kai pros men tous aggelous legei o poiôn tous aggelous autou pneumata kai tous leitourgous autou puros phloga
-
8
|Hebreus 1:8|
pros de ton uion o thronos sou o theos eis ton aiôna tou aiônos a=kai tsb=rabdos tsb=euthutêtos ê a=rabdos a=tês a=euthutêtos rabdos tês basileias sou
-
9
|Hebreus 1:9|
êgapêsas dikaiosunên kai emisêsas anomian dia touto echrisen se o theos o theos sou elaion agalliaseôs para tous metochous sou
-
10
|Hebreus 1:10|
kai su kat archas kurie tên gên ethemeliôsas kai erga tôn cheirôn sou eisin oi ouranoi
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 35-37
13 de junho LAB 530
O SOFRIMENTO PODE SER UMA DISCIPLINA
JÓ 35-37
Você está lendo direitinho o livro de Jó? Tem sido perseverante em ler os discursos dos quatro amigos e, principalmente ontem e hoje, o discurso do “amigo” Eliú? Porque se não formos perseverantes para, pelo menos, ler a história, é uma vergonha, não é mesmo? Pense na perseverança que Jó teve, ao suportar o sofrimento dele. Ele foi o homem que mais sofreu no mundo, mas que também se tornou símbolo da paciência, pela perseverança que teve em suportar tudo.
Os amigos dele, apesar de ficarem falando muita besteira, também foram perseverantes, coitados! Eles não merecem só a nossa critica, mas merecem também a nossa atenção, porque, apesar dos pesares, eles estavam tentando acertar. Pelo menos, eles estavam ao redor do sorumbático sofredor. Isso já foi uma virtude: aguentar ficar ao lado de Jó.
E nós estamos lendo, especificamente, sobre a última fala de Eliú, que foi o último dos quatro a falar, antes de Deus chegar e se pronunciar naquela discussão. E como as leituras de ontem e de hoje são um discurso só, quero retomar um trecho, que está em Jó 33:14-19, para contextualizar o que quero dizer aqui sobre a leitura de hoje. Assim, faríamos um fechamento sobre essa discussão do sofrimento de Jó.
“Pois a verdade é que Deus fala, ora de um modo, ora de outro, mesmo que o homem não o perceba. Em sonho ou em visão durante a noite, quando o sono profundo cai sobre os homens e eles dormem em suas camas, ele pode falar aos ouvidos deles e aterrorizá-los com advertências, para prevenir o homem das suas más ações e livrá-lo do orgulho, para preservar da cova a sua alma, e a sua vida da espada. Ou o homem pode ser castigado no leito de dor, com os seus ossos em constante agonia.”
Comentando sobre isso, veja o que encontrei no periódico “Jó, sofrimento e restauração”, 3º trimestre de 1980, pág. 75: “Eliú era um jovem insatisfeito tanto com os discursos de Jó como os de seus três amigos. Talvez a maior contribuição de Eliú ao debate é a nova ênfase à ideia de que o sofrimento pode ser disciplina, em vez de punição... O conceito de Eliú sobre o sofrimento considerando-o como disciplina não é novo na história de Jó. É a ênfase que ele dá ao conceito que é nova... [Jó] ...deixou que Eliú realçasse a ideia de que o sofrimento pode ser uma disciplina, antes que uma punição”.
Essa é a grande lição. O sofrimento que nos assola não é de todo mal. O lado bom é que ele nos disciplina.
Valdeci Júnior
Fátima Silva