-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 4:1|
phobêthômen oun mêpote kataleipomenês epaggelias eiselthein eis tên katapausin autou dokê tis ex umôn usterêkenai
-
2
|Hebreus 4:2|
kai gar esmen euêggelismenoi kathaper kakeinoi all ouk ôphelêsen o logos tês akoês ekeinous mê a=sugkekerasmenous b=sugkekramenous ts=sugkekramenos tê pistei tois akousasin
-
3
|Hebreus 4:3|
eiserchometha gar eis a=[tên] tsb=tên katapausin oi pisteusantes kathôs eirêken ôs ômosa en tê orgê mou ei eiseleusontai eis tên katapausin mou kaitoi tôn ergôn apo katabolês kosmou genêthentôn
-
4
|Hebreus 4:4|
eirêken gar pou peri tês ebdomês outôs kai katepausen o theos en tê êmera tê ebdomê apo pantôn tôn ergôn autou
-
5
|Hebreus 4:5|
kai en toutô palin ei eiseleusontai eis tên katapausin mou
-
6
|Hebreus 4:6|
epei oun apoleipetai tinas eiselthein eis autên kai oi proteron euaggelisthentes ouk eisêlthon di apeitheian
-
7
|Hebreus 4:7|
palin tina orizei êmeran sêmeron en ab=dauid ts=dabid legôn meta tosouton chronon kathôs a=proeirêtai tsb=eirêtai sêmeron ean tês phônês autou akousête mê sklêrunête tas kardias umôn
-
8
|Hebreus 4:8|
ei gar autous iêsous katepausen ouk an peri allês elalei meta tauta êmeras
-
9
|Hebreus 4:9|
ara apoleipetai sabbatismos tô laô tou theou
-
10
|Hebreus 4:10|
o gar eiselthôn eis tên katapausin autou kai autos katepausen apo tôn ergôn autou ôsper apo tôn idiôn o theos
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 14-16
14 de agosto LAB 593
GEROGE WASHINGTON
Jeremias 14-16
Na leitura bíblica de hoje, há muitas pérolas. Delas, destaco um versículo: “Mas Tu, ó Senhor, estás em nosso meio, e somos chamados pelo Teu nome” (Jeremias 14:9). Pare para pensar na profundidade dessa última frase. Você é chamado por que nome? O nome de alguém pode influenciar seu destino? Para refletir sobre isso, quero compartilhar com você, abaixo, uma história que acabo de ler.
Conta-se que o dia 30 de abril de 1789 foi um dia festivo em Nova Iorque. Os canhões troavam. Sinos tocavam. Trombetas soavam. Tambores rufavam. Fogos de artifício iluminavam o céu. As multidões se alegravam.
“Viva George Washington, presidente dos Estados Unidos!” - gritava o povo.
Todos queriam ver aquele que os havia ajudado a conquistar a liberdade.
No meio daquela multidão, estava Washington Irving, de cinco anos de idade, que havia recebido esse nome em homenagem ao comandante chefe do Exército Revolucionário. Quando Washington estava andando a cavalo por uma das ruas, numa parada militar, a ama do menino puxou-o pelo braço e lhe disse:
“Olhe, queridinho! Aí vai o general Washington, o homem em homenagem a quem você recebeu o nome!”
Contudo, aquela olhada rápida não foi o suficiente para satisfazer a ama do menino Irving. No dia seguinte à parada, ela estava andando com o garoto, quando viu o presidente entrar numa loja. Agarrando o menino pela mão, atravessou a rua e entrou na loja.
Pondo-se diante do presidente, disse com sotaque escocês:
“Com licença, excelência. Aqui está um menino que tem o seu nome!”.
“É mesmo?” – perguntou Washington – “que bom!”.
Enquanto olhava para baixo e sorria, disse ao menino:
“Estou contente por encontrá-lo, Washington”. Espero que você cresça e seja um bom menino. Que Deus o abençoe – e colocou uma das fortes mãos sobre a cabeça do garoto.
Daquele momento em diante, George Washington foi o herói de Washington Irving. Posteriormente, quando se tornou escritor, ele escreveu “A Vida de George Washington”. Escreveu também as biografias de Cristóvão Colombo, John Jacob Astor, Oliver Goldsmith e do capitão Bonneville. Por algum tempo serviu a seu país como diplomata na Inglaterra e Espanha. Toda a sua vida procurou honrar o nome que lhe fora dado.
Pelo fato de amar a Jesus, você é chamado cristão. Você está procurando fazer o melhor para honra do nome que lhe foi dado? Ao fazer a leitura de hoje, pense: “Como o profeta Jeremias descreveria a sua vida cristã?” Você ficaria satisfeito em ler tal descrição?
A história que lhe contei foi tirada de uma obra de Dorothy E. Whatts, “Meu Herói de Cada Dia – Inspiração Juvenil”, (Tatuí, SP: Casa Publicadora Brasileira, 2003), 221.
Valdeci Júnior
Fátima Silva