-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 4:1|
phobêthômen oun mêpote kataleipomenês epaggelias eiselthein eis tên katapausin autou dokê tis ex umôn usterêkenai
-
2
|Hebreus 4:2|
kai gar esmen euêggelismenoi kathaper kakeinoi all ouk ôphelêsen o logos tês akoês ekeinous mê a=sugkekerasmenous b=sugkekramenous ts=sugkekramenos tê pistei tois akousasin
-
3
|Hebreus 4:3|
eiserchometha gar eis a=[tên] tsb=tên katapausin oi pisteusantes kathôs eirêken ôs ômosa en tê orgê mou ei eiseleusontai eis tên katapausin mou kaitoi tôn ergôn apo katabolês kosmou genêthentôn
-
4
|Hebreus 4:4|
eirêken gar pou peri tês ebdomês outôs kai katepausen o theos en tê êmera tê ebdomê apo pantôn tôn ergôn autou
-
5
|Hebreus 4:5|
kai en toutô palin ei eiseleusontai eis tên katapausin mou
-
6
|Hebreus 4:6|
epei oun apoleipetai tinas eiselthein eis autên kai oi proteron euaggelisthentes ouk eisêlthon di apeitheian
-
7
|Hebreus 4:7|
palin tina orizei êmeran sêmeron en ab=dauid ts=dabid legôn meta tosouton chronon kathôs a=proeirêtai tsb=eirêtai sêmeron ean tês phônês autou akousête mê sklêrunête tas kardias umôn
-
8
|Hebreus 4:8|
ei gar autous iêsous katepausen ouk an peri allês elalei meta tauta êmeras
-
9
|Hebreus 4:9|
ara apoleipetai sabbatismos tô laô tou theou
-
10
|Hebreus 4:10|
o gar eiselthôn eis tên katapausin autou kai autos katepausen apo tôn ergôn autou ôsper apo tôn idiôn o theos
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 36-38
08 de setembro LAB 617
ENTENDENDO PROFECIAS
Ezequiel 36-38
No livro de Ezequiel, Deus usa todos os recursos possíveis para chamar a atenção do ser humano sobre alguns detalhes indispensáveis na existência de qualquer pessoa: a) Cada pessoa precisa ter a consciência de que suas ações traçam-lhe um destino; b) Este destino têm instâncias de curto e médio prazo, mas é, também, inescapavelmente, eterno; c) Só há duas opções de modo deste destino: bom ou ruim; d) Por isso, ninguém passa pela vida numa forma isolada, onde, independente, sua existência não tenha a ver com outros seres; e) E destes seres, o mais interessado é Deus; ele é capaz de fazer de tudo (que seja compatível com o caráter do bem), para dar-lhe o melhor dos destinos. Veja estes princípios, explícita e implicitamente, nos capítulos da leitura de hoje.
E é nesta linha de raciocínio que chegamos ao capítulo 38. “Gogue e Magogue” ainda hoje é uma expressão usada por alguns para referir-se aos mais diversos bizarros significados. Mas o sentido teológico desta figura profética deste capítulo aqui é que este nome, Gogue, designa um personagem até certo ponto misterioso, que termina personificando e conduzindo todas as forças hostis a Deus e ao Seu povo. O profeta Jeremias (caps. 2 a 4) já havia se referido extensamente a um inimigo que viria do norte. Esse assunto repete-se aqui, com um diferencial. Agora já não se trata mais de uma invasão enviada contra Israel para que seus pecados sejam castigados. Desta vez, é o próprio Senhor que intervém, com o objetivo de destruir os inimigos do povo de Deus, levando ao cumprimento das promessas de salvação já referidas anteriormente, a partir do capítulo 34.
Os comentários da Bíblia de Estudos Almeida fazem lembrar que “a idéia de último ataque das forças do mal contra o povo de Deus é tipicamente apocalíptica e reaparece em Apocalipse 16:16; 19:17-18; e 20:7-9. E realmente, por exemplo, nas palavras de Ezequiel 38:2-3 – ““Filho do homem, vire o rosto contra Gogue, da terra de Magogue, o príncipe maior de Meseque e de Tubal; profetize contra ele e diga: Assim diz o Soberano, o SENHOR: Estou contra você, ó Gogue, príncipe maior de Meseque e de Tubal.” – vemos uma ligação direta com Apocalipse 20. Isso pode ser melhor entendido na leitura de Ezequiel 38:14-16. Por uma questão de espaço não transcrevo tal passagem aqui (você pode lê-la diretamente do texto bíblico), mas deixo explicado que essa profecia, que não se cumpriu, foi transferida, pelo apóstolo João, para o tempo pós-milênio, que ainda está no futuro, referenciado em Apocalipse 20, quando trata de Gogue e Magogue como os inimigos de Israel, povo de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva