-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 11:1|
estin de pistis elpizomenôn upostasis pragmatôn elegchos ou blepomenôn
-
2
|Hebreus 11:2|
en tautê gar emarturêthêsan oi presbuteroi
-
3
|Hebreus 11:3|
pistei nooumen katêrtisthai tous aiônas rêmati theou eis to mê ek phainomenôn a=to tsb=ta a=blepomenon tsb=blepomena gegonenai
-
4
|Hebreus 11:4|
pistei pleiona thusian abel para kain prosênegken tô theô di ês emarturêthê einai dikaios marturountos epi tois dôrois autou tou theou kai di autês apothanôn eti as=lalei bt=laleitai
-
5
|Hebreus 11:5|
pistei enôch metetethê tou mê idein thanaton kai ouch a=êurisketo tsb=eurisketo dioti metethêken auton o theos pro gar tês metatheseôs tsb=autou memarturêtai a=euarestêkenai tsb=euêrestêkenai tô theô
-
6
|Hebreus 11:6|
chôris de pisteôs adunaton euarestêsai pisteusai gar dei ton proserchomenon tô theô oti estin kai tois ekzêtousin auton misthapodotês ginetai
-
7
|Hebreus 11:7|
pistei chrêmatistheis nôe peri tôn mêdepô blepomenôn eulabêtheis kateskeuasen kibôton eis sôtêrian tou oikou autou di ês katekrinen ton kosmon kai tês kata pistin dikaiosunês egeneto klêronomos
-
8
|Hebreus 11:8|
pistei kaloumenos abraam upêkousen exelthein eis tsb=ton topon on êmellen lambanein eis klêronomian kai exêlthen mê epistamenos pou erchetai
-
9
|Hebreus 11:9|
pistei parôkêsen eis b=[tên] ts=tên gên tês epaggelias ôs allotrian en skênais katoikêsas meta isaak kai iakôb tôn sugklêronomôn tês epaggelias tês autês
-
10
|Hebreus 11:10|
exedecheto gar tên tous themelious echousan polin ês technitês kai dêmiourgos o theos
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva