-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 6:1|
dio aphentes ton tês archês tou christou logon epi tên teleiotêta pherômetha mê palin themelion kataballomenoi metanoias apo nekrôn ergôn kai pisteôs epi theon
-
2
|Hebreus 6:2|
baptismôn didachês epitheseôs te cheirôn anastaseôs te nekrôn kai krimatos aiôniou
-
3
|Hebreus 6:3|
kai touto b=poiêsômen ats=poiêsomen eanper epitrepê o theos
-
4
|Hebreus 6:4|
adunaton gar tous apax phôtisthentas geusamenous te tês dôreas tês epouraniou kai metochous genêthentas pneumatos agiou
-
5
|Hebreus 6:5|
kai kalon geusamenous theou rêma dunameis te mellontos aiônos
-
6
|Hebreus 6:6|
kai parapesontas palin anakainizein eis metanoian anastaurountas eautois ton uion tou theou kai paradeigmatizontas
-
7
|Hebreus 6:7|
gê gar ê piousa ton ep autês tsb=pollakis erchomenon a=pollakis ueton kai tiktousa botanên eutheton ekeinois di ous kai geôrgeitai metalambanei eulogias apo tou theou
-
8
|Hebreus 6:8|
ekpherousa de akanthas kai tribolous adokimos kai kataras eggus ês to telos eis kausin
-
9
|Hebreus 6:9|
pepeismetha de peri umôn agapêtoi ta ab=kreissona ts=kreittona kai echomena sôtêrias ei kai outôs laloumen
-
10
|Hebreus 6:10|
ou gar adikos o theos epilathesthai tou ergou umôn kai tsb=tou tsb=kopou tês agapês ês s=endeixasthe abt=enedeixasthe eis to onoma autou diakonêsantes tois agiois kai diakonountes
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva