-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 6:1|
dio aphentes ton tês archês tou christou logon epi tên teleiotêta pherômetha mê palin themelion kataballomenoi metanoias apo nekrôn ergôn kai pisteôs epi theon
-
2
|Hebreus 6:2|
baptismôn didachês epitheseôs te cheirôn anastaseôs te nekrôn kai krimatos aiôniou
-
3
|Hebreus 6:3|
kai touto b=poiêsômen ats=poiêsomen eanper epitrepê o theos
-
4
|Hebreus 6:4|
adunaton gar tous apax phôtisthentas geusamenous te tês dôreas tês epouraniou kai metochous genêthentas pneumatos agiou
-
5
|Hebreus 6:5|
kai kalon geusamenous theou rêma dunameis te mellontos aiônos
-
6
|Hebreus 6:6|
kai parapesontas palin anakainizein eis metanoian anastaurountas eautois ton uion tou theou kai paradeigmatizontas
-
7
|Hebreus 6:7|
gê gar ê piousa ton ep autês tsb=pollakis erchomenon a=pollakis ueton kai tiktousa botanên eutheton ekeinois di ous kai geôrgeitai metalambanei eulogias apo tou theou
-
8
|Hebreus 6:8|
ekpherousa de akanthas kai tribolous adokimos kai kataras eggus ês to telos eis kausin
-
9
|Hebreus 6:9|
pepeismetha de peri umôn agapêtoi ta ab=kreissona ts=kreittona kai echomena sôtêrias ei kai outôs laloumen
-
10
|Hebreus 6:10|
ou gar adikos o theos epilathesthai tou ergou umôn kai tsb=tou tsb=kopou tês agapês ês s=endeixasthe abt=enedeixasthe eis to onoma autou diakonêsantes tois agiois kai diakonountes
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva