-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Colossenses 1:1|
paulos apostolos tsb=iêsou christou a=iêsou dia thelêmatos theou kai timotheos o adelphos
-
2
|Colossenses 1:2|
tois en as=kolossais bt=kolassais agiois kai pistois adelphois en christô charis umin kai eirênê apo theou patros êmôn tsb=kai tsb=kuriou tsb=iêsou tsb=christou
-
3
|Colossenses 1:3|
eucharistoumen tô theô tsb=kai patri tou kuriou êmôn iêsou christou pantote peri umôn proseuchomenoi
-
4
|Colossenses 1:4|
akousantes tên pistin umôn en christô iêsou kai tên agapên a=ên a=echete tsb=tên eis pantas tous agious
-
5
|Colossenses 1:5|
dia tên elpida tên apokeimenên umin en tois ouranois ên proêkousate en tô logô tês alêtheias tou euaggeliou
-
6
|Colossenses 1:6|
tou parontos eis umas kathôs kai en panti tô kosmô tsb=kai estin karpophoroumenon a=kai b=[kai a=auxanomenon b=auxanomenon] kathôs kai en umin aph ês êmeras êkousate kai epegnôte tên charin tou theou en alêtheia
-
7
|Colossenses 1:7|
kathôs tsb=kai emathete apo epaphra tou agapêtou sundoulou êmôn os estin pistos uper umôn diakonos tou christou
-
8
|Colossenses 1:8|
o kai dêlôsas êmin tên umôn agapên en pneumati
-
9
|Colossenses 1:9|
dia touto kai êmeis aph ês êmeras êkousamen ou pauometha uper umôn proseuchomenoi kai aitoumenoi ina plêrôthête tên epignôsin tou thelêmatos autou en pasê sophia kai sunesei pneumatikê
-
10
|Colossenses 1:10|
peripatêsai tsb=umas axiôs tou kuriou eis pasan areskeian en panti ergô agathô karpophorountes kai auxanomenoi a=tê a=epignôsei tsb=eis tsb=tên tsb=epignôsin tou theou
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 8-10
27 de fevereiro LAB 424
QUEM É O DONO DO PEDAÇO?
Deuteronômio 08-10
Você tem dado duro para se manter na vida? Jogou pesado para chegar onde chegou? As coisas que você tem custaram caro para você? É assim que você pensa? Então, leia o que a Bíblia diz sobre isso: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a força das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do Senhor, o seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade de produzir riqueza, confirmando a aliança que jurou aos seus antepassados, conforme hoje se vê.”
Essa visão bíblica é diferente do modo que estamos acostumados a pensar. Perceba que, em toda a leitura de hoje, Deus não olha para nós como se fôssemos donos do próprio nariz. Constantemente, Ele chama a atenção para que nos lembremos dos benefícios que Ele nos dá, do Seu socorro e também deixa claro sobre o que pode acontecer se formos infiéis. Se perdermos a lei de vista, Ele faz questão de recolocá-la para nós, tanto para nos chamar na retranca, para nossa vocação, quanto para nos exortar à obediência.
Na realidade, sua vida aqui neste mundo, é simplesmente uma incumbência de confiança. Em outras palavras, o tempo que temos de vida aqui na Terra, a nossa energia, a inteligência que temos, as oportunidades e os recursos, são simplesmente dádivas que Deus entrega para cuidarmos e administrarmos. Nessa história, você é um mordomo daquilo que Deus vai dando para você. No Salmo 24:1, não lemos que ao Senhor pertencem o mundo e tudo o que nele existe? Afinal, a Terra e todos os seres vivos que nela vivem são dEle.
Isso nos deixa na seguinte situação: na realidade, nunca seremos donos de coisa nenhuma, durante esse curto espaço de tempo de vida aqui neste planeta. Durante esta vida, o que acontece é que o Senhor nos empresta a Terra, enquanto estamos por aqui. Não é lógico? Pense bem: a Terra, na realidade, já existia e já era propriedade de Deus antes que chegássemos a ela, certo? Depois que morremos, não levamos nada, e Deus continuará emprestando a Terra e esses recursos para as outras pessoas que vierem depois de nós. Portanto, tudo o que podemos fazer é desfrutar desses recursos e deste planeta por um curto período de tempo de, talvez, 80 anos. Então, não temos do que ficar nos gabando. Lembre-se do verso que está na leitura de hoje: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a forca das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva