-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Colossenses 3:1|
ei oun sunêgerthête tô christô ta anô zêteite ou o christos estin en dexia tou theou kathêmenos
-
2
|Colossenses 3:2|
ta anô phroneite mê ta epi tês gês
-
3
|Colossenses 3:3|
apethanete gar kai ê zôê umôn kekruptai sun tô christô en tô theô
-
4
|Colossenses 3:4|
otan o christos phanerôthê ê zôê a=umôn tsb=êmôn tote kai umeis sun autô phanerôthêsesthe en doxê
-
5
|Colossenses 3:5|
nekrôsate oun ta melê tsb=umôn ta epi tês gês porneian akatharsian pathos epithumian kakên kai tên pleonexian êtis estin a=eidôlolatria tsb=eidôlolatreia
-
6
|Colossenses 3:6|
di a erchetai ê orgê tou theou a=[epi tsb=epi tous uious tês a=apeitheias] tsb=apeitheias
-
7
|Colossenses 3:7|
en ois kai umeis periepatêsate pote ote ezête en a=toutois tsb=autois
-
8
|Colossenses 3:8|
nuni de apothesthe kai umeis ta panta orgên thumon kakian blasphêmian aischrologian ek tou stomatos umôn
-
9
|Colossenses 3:9|
mê pseudesthe eis allêlous apekdusamenoi ton palaion anthrôpon sun tais praxesin autou
-
10
|Colossenses 3:10|
kai endusamenoi ton neon ton anakainoumenon eis epignôsin kat eikona tou ktisantos auton
-
-
Sugestões

Clique para ler Jó 29-31
11 de junho LAB 528
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
JÓ 29-31
“Como é bom ser cristão, quando tudo está bem pro seu lado...” É assim que canta Luiz Cláudio. “Os amigos, sorrindo, lhe abraçam, e estão com você”, e por aí vai... “Mas se tudo se vai para sempre, inclusive os amigos, e a doença lhe aflige e a fama já não mais existe, é mais fácil agora afastar-se de Deus, no momento de tanta aflição...” Por quê?
Antes de falar sobre o porquê, quero chamar sua atenção para ver a imagem, a estampa, o vídeo do áudio dessa música que mencionei. Mas não é no youtube, nem na televisão, nem no computador. É na leitura bíblica de hoje! Só que tem uma variante. Quando Jó estava bem, era fácil servir a Deus. Quando ficou doente, pobre e sem amigos, servir a Deus ficou difícil até para sua mulher, que mandou ele amaldiçoá-Lo e morrer, e para seus amigos, que passaram a falar um tanto de heresias.
Em Jó 29, ele fala que sente muita saudade de quando ia à porta da cidade, se assentava na praça pública e quando os jovens e pessoas idosas iam passando e o viam, ficavam em pé, diante dele, de mão boca, em silêncio, só o ouvindo falar. Ser cristão nessas horas é uma maravilha. Mas, no capítulo 30, Jó diz: “Mas agora eles zombam de mim”. “Virei piadinha para eles.”
E o que fazer quando viramos piada? Se Jó se encaixasse no perfil de crente descrito na música do cantor Luiz Cláudio, ele teria concordado com as ideias malucas dos amigos e esposa. Mas isso não aconteceu. Na leitura de hoje, terminam as palavras de Jó e o mais fantástico é que ele continua firme e perseverante na sua fé. Então, pensando nisso, resolvi escrever um poema sobre sentir vergonha ou não daquilo que se crê. Posso compartilhá-lo com você?
EU NÃO ME ENVERGONHO EM CRER
Esse era o sentimento de Jó. Eu também penso assim. E você? O que tem feito com sua fé?
Valdeci Júnior
Fátima Silva