-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|1 João 1:1|
o ên ap archês o akêkoamen o eôrakamen tois ophthalmois êmôn o etheasametha kai ai cheires êmôn epsêlaphêsan peri tou logou tês zôês
-
2
|1 João 1:2|
kai ê zôê ephanerôthê kai eôrakamen kai marturoumen kai apaggellomen umin tên zôên tên aiônion êtis ên pros ton patera kai ephanerôthê êmin
-
3
|1 João 1:3|
o eôrakamen kai akêkoamen apaggellomen a=kai umin ina kai umeis koinônian echête meth êmôn kai ê koinônia de ê êmetera meta tou patros kai meta tou uiou autou iêsou christou
-
4
|1 João 1:4|
kai tauta graphomen a=êmeis tsb=umin ina ê chara s=umôn abt=êmôn ê peplêrômenê
-
5
|1 João 1:5|
kai ts=autê estin ab=autê ê abs=aggelia t=epaggelia ên akêkoamen ap autou kai anaggellomen umin oti o theos phôs estin kai skotia en autô ouk estin oudemia
-
6
|1 João 1:6|
ean eipômen oti koinônian echomen met autou kai en tô skotei peripatômen pseudometha kai ou poioumen tên alêtheian
-
7
|1 João 1:7|
ean de en tô phôti peripatômen ôs autos estin en tô phôti koinônian echomen met allêlôn kai to aima iêsou tsb=christou tou uiou autou katharizei êmas apo pasês amartias
-
8
|1 João 1:8|
ean eipômen oti amartian ouk echomen eautous planômen kai ê alêtheia ouk estin en êmin
-
9
|1 João 1:9|
ean omologômen tas amartias êmôn pistos estin kai dikaios ina aphê êmin tas amartias kai katharisê êmas apo pasês adikias
-
10
|1 João 1:10|
ean eipômen oti ouch êmartêkamen pseustên poioumen auton kai o logos autou ouk estin en êmin
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 20-23
28 de julho LAB 575
O APROVEITAMENTO DA CHANCE
Isaías 20-23
Você consegue entender o capítulo 22, de Isaías? Há pessoas com dificuldades em entendê-lo, por isso, vou me deter nele. Esse capítulo tem duas partes. A primeira é uma profecia contra Jerusalém, que vai até o verso 14; a segunda, no restante do capítulo, é uma profecia contra Sebna.
Para conseguirmos entender a profecia da primeira parte, precisamos ter em mente que ela reflete tanto a condição moral quanto a condição espiritual de Jerusalém nos dias escuros do ano 701 a.C., quando Senaqueribe marchou vitoriosamente até as portas da cidade. O curioso é que vinham fugitivos de todos os lugares para se esconder nas cidades de todo o território de Judá. Quando já chegavam nas cidades, eles já iam dando a notícia de que o exercito de Senaqueribe estava se aproximando e já iam dominando tudo.
Quarenta e seis cidades-fortes de Judá foram conquistadas, uma a uma. A última esperança dos habitantes do território de Judá se foi quando ficaram sabendo que Senaqueribe já tinha derrotado até o Egito, que era uma potência, em Elteque. Então, aos olhos humanos, não tinha mais esperança. E você sabe que quanto mais uma pessoa está chafurdada na lama do erro, infelizmente, mais fácil ainda é ir para o fundo do poço.
Foi o que aconteceu com aqueles judeus. Como eles já tinham uma religião que era só da boca pra fora, só no formalismo, nessa hora sombria, uma religião de formas e cerimônias entrou em colapso. Em consequência, o povo se esqueceu de Deus de vez. Como imaginavam que no dia seguinte seriam eliminados pela guerra, chegaram à seguinte conclusão: “Vamos aproveitar o último dia para extravasar no pecado.” O que Isaías 22:12-13 mostra é que eles se entregaram à orgia, porque a expectativa era a de um desastre iminente e completo.
Eles até fizeram alguns preparativos apressados para enfrentar o cerco que o rei Senaqueribe ira fazer à cidade: demoliram algumas casas para usar o entulho para reforçar o muro da cidade, trouxeram água da fonte de Guião através de um túnel, etc. Mas a preparação mais importante foi negligenciada: uma renovada dedicação a Deus. Um chamado ao arrependimento foi rejeitado, e o povo se entregou ao ateísmo do medo e desespero.
Deus estava pronto para salvar, mas nada havia digno de ser salvo. Penso que, para Isaías, deve ter sido um desapontamento muito grande ver sua cidade amada tão próxima ao desastre, devido à indisposição de voltar-se para Deus.
Mas você e eu ainda temos a nossa chance de nos entregarmos a Jesus. Não deixe essa oportunidade passar. Aproveite para ir a Deus apenas por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva