-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 1:1|
ton men prôton logon epoiêsamên peri pantôn ô theophile ôn êrxato o iêsous poiein te kai didaskein
-
2
|Atos 1:2|
achri ês êmeras enteilamenos tois apostolois dia pneumatos agiou ous exelexato a=anelêmphthê tsb=anelêphthê
-
3
|Atos 1:3|
ois kai parestêsen eauton zônta meta to pathein auton en pollois tekmêriois di êmerôn a=tesserakonta tsb=tessarakonta optanomenos autois kai legôn ta peri tês basileias tou theou
-
4
|Atos 1:4|
kai sunalizomenos s=met s=autôn parêggeilen autois apo ierosolumôn mê chôrizesthai alla perimenein tên epaggelian tou patros ên êkousate mou
-
5
|Atos 1:5|
oti iôannês men ebaptisen udati umeis de tsb=baptisthêsesthe en pneumati a=baptisthêsesthe agiô ou meta pollas tautas êmeras
-
6
|Atos 1:6|
oi men oun sunelthontes a=êrôtôn tsb=epêrôtôn auton legontes kurie ei en tô chronô toutô apokathistaneis tên basileian tô israêl
-
7
|Atos 1:7|
eipen de pros autous ouch umôn estin gnônai chronous ê kairous ous o patêr etheto en tê idia exousia
-
8
|Atos 1:8|
alla a=lêmpsesthe tsb=lêpsesthe dunamin epelthontos tou agiou pneumatos eph umas kai esesthe a=mou tsb=moi martures en te ierousalêm kai a=[en] tsb=en pasê tê ioudaia kai samareia kai eôs eschatou tês gês
-
9
|Atos 1:9|
kai tauta eipôn blepontôn autôn epêrthê kai nephelê upelaben auton apo tôn ophthalmôn autôn
-
10
|Atos 1:10|
kai ôs atenizontes êsan eis ton ouranon poreuomenou autou kai idou andres duo pareistêkeisan autois en a=esthêsesi tsb=esthêti a=leukais tsb=leukê
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 21-24
07 de maio LAB 493
DEPENDE DA SUBMISSÃO
1Crônicas 21-24
Dependendo da situação, Deus pode usar alguém ou não. Na leitura de hoje, vemos alguém bloqueando a possibilidade que Deus teria de usá-lo, pelo menos naquele momento. Refiro-me a Davi que, ao invés de fazer o que Deus queria, resolveu fazer exatamente o contrário. E o resultado disso foi drástico.
Quando saí no mundo para me colocar à disposição do serviço da igreja, do trabalho de Deus, sempre tive um princípio de vida, algo particular meu: ir aonde Deus mandar. Com isso, já rodei muito e aceitei fazer muita coisa que Deus me pediu. Mas, ao longo do ministério, tenho aprendido que “ir aonde Deus mandar”, também implica o “não ir”. Às vezes, nos “metemos” aonde Deus não manda, fazer o que Deus não pede, achando que é bonito. Já dei algumas cabeçadas com isso, sabia? Precisamos estar muito sintonizados com Deus e em comunhão. Devemos pedir para que Ele fale ao nosso coração, nos fazendo entender o que Ele quer façamos e o que não quer que façamos. Mesmo se for algo bom, nobre e excelente aos nossos olhos, se não for da vontade de Deus, não compensa.
Porém, quando acertamos com Deus nos propósitos de fazer ou não as coisas, é uma bênção. Leia 1Crônicas 22 em diante. Você encontrará muitas pessoas trabalhando para Deus, muitos obreiros, muitas pessoas boas. No meio dessas pessoas, há os levitas. Você sabe quem eram eles?
Descendentes de Levi, filho de Jacó, os levitas se originaram através de três descendentes: Gerson, Coate e Merari. Esses três indivíduos fundaram três famílias tribais. Da descendência de Coate, surgiram Moisés e Arão. E essa tribo ficou tão famosa porque foi escolhida por Deus para realizar um trabalho muito importante.
O serviço e os cuidados do tabernáculo e, mais tarde, também do templo, foram confiados aos levitas, devido à posição que eles tinham assumido com relação à apostasia dos israelitas no monte Sinai. Lembra de quando todas as tribos tinham se juntado para cair em pecado e idolatria, adorando o bezerro de ouro? Quando Moisés desceu do monte e fez um chamado para quem quisesse se colocar do lado certo, voluntariamente, os levitas rapidamente retornaram à lealdade que eles tinham a Deus, mostrando zelo pela Sua causa. Em consequência disso, o Senhor escolheu a tribo de Levi para que fossem seus funcionários especiais, realizando os deveres religiosos que, até naquela época, de acordo com o antigo costume patriarcal, era tarefa dos primogênitos.
Aprendemos que se pudermos ser usados por Deus ou não, como uma bênção para a humanidade, dependerá da nossa submissão a Ele. Então, esteja sintonizado, fazendo o que Deus quer!
Valdeci Júnior
Fátima Silva