-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 12:1|
kat ekeinon de ton kairon epebalen êrôdês o basileus tas cheiras kakôsai tinas tôn apo tês ekklêsias
-
2
|Atos 12:2|
aneilen de iakôbon ton adelphon iôannou a=machairê tsb=machaira
-
3
|Atos 12:3|
tsb=kai idôn a=de oti areston estin tois ioudaiois prosetheto sullabein kai petron êsan de a=[ai] b=ai êmerai tôn azumôn
-
4
|Atos 12:4|
on kai piasas etheto eis phulakên paradous tessarsin tetradiois stratiôtôn phulassein auton boulomenos meta to pascha anagagein auton tô laô
-
5
|Atos 12:5|
o men oun petros etêreito en tê phulakê proseuchê de ên a=ektenôs tsb=ektenês ginomenê upo tês ekklêsias pros ton theon a=peri tsb=uper autou
-
6
|Atos 12:6|
ote de a=êmellen a=proagagein tsb=emellen auton tsb=proagein o êrôdês tê nukti ekeinê ên o petros koimômenos metaxu duo stratiôtôn dedemenos alusesin dusin phulakes te pro tês thuras etêroun tên phulakên
-
7
|Atos 12:7|
kai idou aggelos kuriou epestê kai phôs elampsen en tô oikêmati pataxas de tên pleuran tou petrou êgeiren auton legôn anasta en tachei kai a=exepesan tsb=exepeson autou ai aluseis ek tôn cheirôn
-
8
|Atos 12:8|
eipen a=de tsb=te o aggelos pros auton a=zôsai tsb=perizôsai kai upodêsai ta sandalia sou epoiêsen de outôs kai legei autô peribalou to imation sou kai akolouthei moi
-
9
|Atos 12:9|
kai exelthôn êkolouthei tsb=autô kai ouk êdei oti alêthes estin to ginomenon dia tou aggelou edokei de orama blepein
-
10
|Atos 12:10|
dielthontes de prôtên phulakên kai deuteran a=êlthan tsb=êlthon epi tên pulên tên sidêran tên pherousan eis tên polin êtis automatê a=ênoigê tsb=ênoichthê autois kai exelthontes proêlthon rumên mian kai eutheôs apestê o aggelos ap autou
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva