-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 15:1|
kai tines katelthontes apo tês ioudaias edidaskon tous adelphous oti ean mê a=peritmêthête tsb=peritemnêsthe tô ethei a=tô môuseôs ou dunasthe sôthênai
-
2
|Atos 15:2|
genomenês a=de tsb=oun staseôs kai ab=zêtêseôs ts=suzêtêseôs ouk oligês tô paulô kai tô barnaba pros autous etaxan anabainein paulon kai barnaban kai tinas allous ex autôn pros tous apostolous kai presbuterous eis ierousalêm peri tou zêtêmatos toutou
-
3
|Atos 15:3|
oi men oun propemphthentes upo tês ekklêsias diêrchonto tên a=te phoinikên kai samareian ekdiêgoumenoi tên epistrophên tôn ethnôn kai epoioun charan megalên pasin tois adelphois
-
4
|Atos 15:4|
paragenomenoi de eis ierousalêm a=paredechthêsan tsb=apedechthêsan a=apo tsb=upo tês ekklêsias kai tôn apostolôn kai tôn presbuterôn anêggeilan te osa o theos epoiêsen met autôn
-
5
|Atos 15:5|
exanestêsan de tines tôn apo tês aireseôs tôn pharisaiôn pepisteukotes legontes oti dei peritemnein autous paraggellein te têrein ton nomon môuseôs
-
6
|Atos 15:6|
sunêchthêsan a=te tsb=de oi apostoloi kai oi presbuteroi idein peri tou logou toutou
-
7
|Atos 15:7|
pollês de a=zêtêseôs tsb=suzêtêseôs genomenês anastas petros eipen pros autous andres adelphoi umeis epistasthe oti aph êmerôn archaiôn tsb=o tsb=theos en a=umin tsb=êmin exelexato a=o a=theos dia tou stomatos mou akousai ta ethnê ton logon tou euaggeliou
-
8
|Atos 15:8|
kai o kardiognôstês theos emarturêsen autois dous tsb=autois to pneuma to agion kathôs kai êmin
-
9
|Atos 15:9|
kai a=outhen tsb=ouden diekrinen metaxu êmôn te kai autôn tê pistei katharisas tas kardias autôn
-
10
|Atos 15:10|
nun oun ti peirazete ton theon epitheinai zugon epi ton trachêlon tôn mathêtôn on oute oi pateres êmôn oute êmeis ischusamen bastasai
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva