-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 15:1|
kai tines katelthontes apo tês ioudaias edidaskon tous adelphous oti ean mê a=peritmêthête tsb=peritemnêsthe tô ethei a=tô môuseôs ou dunasthe sôthênai
-
2
|Atos 15:2|
genomenês a=de tsb=oun staseôs kai ab=zêtêseôs ts=suzêtêseôs ouk oligês tô paulô kai tô barnaba pros autous etaxan anabainein paulon kai barnaban kai tinas allous ex autôn pros tous apostolous kai presbuterous eis ierousalêm peri tou zêtêmatos toutou
-
3
|Atos 15:3|
oi men oun propemphthentes upo tês ekklêsias diêrchonto tên a=te phoinikên kai samareian ekdiêgoumenoi tên epistrophên tôn ethnôn kai epoioun charan megalên pasin tois adelphois
-
4
|Atos 15:4|
paragenomenoi de eis ierousalêm a=paredechthêsan tsb=apedechthêsan a=apo tsb=upo tês ekklêsias kai tôn apostolôn kai tôn presbuterôn anêggeilan te osa o theos epoiêsen met autôn
-
5
|Atos 15:5|
exanestêsan de tines tôn apo tês aireseôs tôn pharisaiôn pepisteukotes legontes oti dei peritemnein autous paraggellein te têrein ton nomon môuseôs
-
6
|Atos 15:6|
sunêchthêsan a=te tsb=de oi apostoloi kai oi presbuteroi idein peri tou logou toutou
-
7
|Atos 15:7|
pollês de a=zêtêseôs tsb=suzêtêseôs genomenês anastas petros eipen pros autous andres adelphoi umeis epistasthe oti aph êmerôn archaiôn tsb=o tsb=theos en a=umin tsb=êmin exelexato a=o a=theos dia tou stomatos mou akousai ta ethnê ton logon tou euaggeliou
-
8
|Atos 15:8|
kai o kardiognôstês theos emarturêsen autois dous tsb=autois to pneuma to agion kathôs kai êmin
-
9
|Atos 15:9|
kai a=outhen tsb=ouden diekrinen metaxu êmôn te kai autôn tê pistei katharisas tas kardias autôn
-
10
|Atos 15:10|
nun oun ti peirazete ton theon epitheinai zugon epi ton trachêlon tôn mathêtôn on oute oi pateres êmôn oute êmeis ischusamen bastasai
-
-
Sugestões

Clique para ler Neemias 12-13
28 de maio LAB 514
ZELO
Neemias 12-13
Concluí a leitura de hoje e fui almoçar. Deixei para escrever o comentário depois que almoçasse. No restaurante, me assentei à mesa com cinco colegas de trabalho, que estavam discutindo sobre assuntos de profecia. Mas a preocupação deles era o zelo pela igreja ao tratar do assunto de dom profético. Percebi que eles estavam mais preocupados em zelar pelo nome de Deus, do ministério e da igreja que em compreender determinadas definições teológicas.
Então, me deu um insight! Lembrei do personagem da nossa leitura bíblica. Neemias: alguém extremamente zeloso pela Obra de Deus. Na rodinha de amigos, onde ouvi a conversa sobre profecia, no zelo pela pregação, era uma discussão pacífica, tudo numa boa. Mas, às vezes, entre as pessoas que trabalham diretamente no serviço efetivo da Obra de Deus, as discussões ficam bem acaloradas.
Isso já aconteceu comigo uma vez. No meu contexto de trabalho, estávamos sofrendo com um problema há três anos. E esse problema prejudicava o andamento do trabalho de Deus. Todos sabiam que o problema poderia ser resolvido e como resolvê-lo. Mas, já estávamos com três anos de jugo, e a pessoa que tinha que resolver parecia não se importar. Um dia, a bomba estourou na minha mão. Então, eu disse uma frase de impacto bem forte, desliguei minha máquina, levantei da minha mesa e fui embora. Meu chefe veio conversar comigo depois. Ele perguntou por que eu tinha ficado com raiva das pessoas e de quem eu tinha ficado com raiva. Fui pego de surpresa, porque eu não tinha me perguntado sobre isso. Parei para pensar no assunto e cheguei a uma conclusão: não tive raiva de ninguém. Meu chefe perguntou: “Então, por que estava tão preocupado consigo mesmo?” Mais uma vez, ele me pegou de surpresa, mas de novo não era aquela a questão. Refleti e respondi: Eu não estava preocupado comigo mesmo. Tanto é que me expus.
Depois de fazermos uma análise, descobrimos que minha irritação era para com a negligência existente, naquele contexto, na Obra de Deus. Tomei uma atitude radical por zelo, por amor ao trabalho do Senhor. E sabe que terminou sendo uma bênção aquela decisão radical? Depois do ocorrido, o problema passou a desenrolar-se e ser resolvido.
Hoje, olho para trás e vejo que Deus estava guiando tudo. Creio que quando nos colocamos nas mãos de Deus, Ele guia. Mas, na época, eu não via isso. Senti-me mal pela decisão forte que eu havia tomado. Mas quando li o final do livro de Neemias, percebi que a mesma coisa acontecia com os personagens bíblicos. Por isso, não tenha medo de lutar pela honra do nome de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva