-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 17:1|
diodeusantes de tên amphipolin kai a=tên apollônian êlthon eis thessalonikên opou ên tsb=ê sunagôgê tôn ioudaiôn
-
2
|Atos 17:2|
kata de to eiôthos tô paulô eisêlthen pros autous kai epi sabbata tria ab=dielexato ts=dielegeto autois apo tôn graphôn
-
3
|Atos 17:3|
dianoigôn kai paratithemenos oti ton christon edei pathein kai anastênai ek nekrôn kai oti outos estin o christos a=[o] iêsous on egô kataggellô umin
-
4
|Atos 17:4|
kai tines ex autôn epeisthêsan kai proseklêrôthêsan tô paulô kai tô sila tôn te sebomenôn ellênôn tsb=polu plêthos a=polu gunaikôn te tôn prôtôn ouk oligai
-
5
|Atos 17:5|
b=proslabomenoi ats=zêlôsantes de oi ts=apeithountes ioudaioi b=oi ats=kai b=apeithountes ats=proslabomenoi tôn agoraiôn tsb=tinas andras a=tinas ponêrous kai ochlopoiêsantes ethoruboun tên polin a=kai epistantes tsb=te tê oikia iasonos ezêtoun autous a=p
-
6
|Atos 17:6|
mê eurontes de autous esuron tsb=ton iasona kai tinas adelphous epi tous politarchas boôntes oti oi tên oikoumenên anastatôsantes outoi kai enthade pareisin
-
7
|Atos 17:7|
ous upodedektai iasôn kai outoi pantes apenanti tôn dogmatôn kaisaros ab=prassousin ts=prattousin basilea tsb=legontes eteron a=legontes einai iêsoun
-
8
|Atos 17:8|
etaraxan de ton ochlon kai tous politarchas akouontas tauta
-
9
|Atos 17:9|
kai labontes to ikanon para tou iasonos kai tôn loipôn apelusan autous
-
10
|Atos 17:10|
oi de adelphoi eutheôs dia tsb=tês nuktos exepempsan ton te paulon kai ton silan eis beroian oitines paragenomenoi eis tên sunagôgên b=apêesan tôn ioudaiôn ats=apêesan
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva