-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Atos 11:1|
êkousan de oi apostoloi kai oi adelphoi oi ontes kata tên ioudaian oti kai ta ethnê edexanto ton logon tou theou
-
2
|Atos 11:2|
tsb=kai ote a=de anebê petros eis a=ierousalêm tsb=ierosoluma diekrinonto pros auton oi ek peritomês
-
3
|Atos 11:3|
legontes oti a=eisêlthes pros andras akrobustian echontas tsb=eisêlthes kai sunephages autois
-
4
|Atos 11:4|
arxamenos de tsb=o petros exetitheto autois kathexês legôn
-
5
|Atos 11:5|
egô êmên en polei ioppê proseuchomenos kai eidon en ekstasei orama katabainon skeuos ti ôs othonên megalên tessarsin archais kathiemenên ek tou ouranou kai êlthen a=achri tsb=achris emou
-
6
|Atos 11:6|
eis ên atenisas katenooun kai eidon ta tetrapoda tês gês kai ta thêria kai ta erpeta kai ta peteina tou ouranou
-
7
|Atos 11:7|
êkousa de a=kai phônês legousês moi anastas petre thuson kai phage
-
8
|Atos 11:8|
eipon de mêdamôs kurie oti tsb=pan koinon ê akatharton oudepote eisêlthen eis to stoma mou
-
9
|Atos 11:9|
apekrithê de tsb=moi phônê ek deuterou ek tou ouranou a o theos ekatharisen su mê koinou
-
10
|Atos 11:10|
touto de egeneto epi tris kai tsb=palin anespasthê a=palin apanta eis ton ouranon
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva