-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
21
|Atos 17:21|
athênaioi de pantes kai oi epidêmountes xenoi eis ouden eteron a=êukairoun tsb=eukairoun ê legein ti a=ê tsb=kai akouein a=ti kainoteron
-
22
|Atos 17:22|
statheis de a=[o] tsb=o paulos en mesô tou areiou pagou ephê andres athênaioi kata panta ôs deisidaimonesterous umas theôrô
-
23
|Atos 17:23|
dierchomenos gar kai anatheôrôn ta sebasmata umôn euron kai bômon en ô epegegrapto agnôstô theô a=o tsb=on oun agnoountes eusebeite a=touto tsb=touton egô kataggellô umin
-
24
|Atos 17:24|
o theos o poiêsas ton kosmon kai panta ta en autô outos ouranou kai gês tsb=kurios uparchôn a=kurios ouk en cheiropoiêtois naois katoikei
-
25
|Atos 17:25|
oude upo cheirôn a=anthrôpinôn tsb=anthrôpôn therapeuetai prosdeomenos tinos autos didous a=pasi tsb=pasin zôên kai pnoên as=kai as=ta bt=kata panta
-
26
|Atos 17:26|
epoiêsen te ex enos tsb=aimatos pan ethnos anthrôpôn katoikein epi a=pantos a=prosôpou tsb=pan tsb=to tsb=prosôpon tês gês orisas ab=prostetagmenous ts=protetagmenous kairous kai tas orothesias tês katoikias autôn
-
27
|Atos 17:27|
zêtein ton a=theon tsb=kurion ei ara ge psêlaphêseian auton kai euroien a=kai a=ge b=kaige ts=kaitoige ou makran apo enos ekastou êmôn uparchonta
-
28
|Atos 17:28|
en autô gar zômen kai kinoumetha kai esmen ôs kai tines tôn kath umas poiêtôn eirêkasin tou gar kai genos esmen
-
29
|Atos 17:29|
genos oun uparchontes tou theou ouk opheilomen nomizein chrusô ê argurô ê lithô charagmati technês kai enthumêseôs anthrôpou to theion einai omoion
-
30
|Atos 17:30|
tous men oun chronous tês agnoias uperidôn o theos ta nun paraggellei tois anthrôpois a=pantas tsb=pasin pantachou metanoein
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 27-29
18 de agosto LAB 596
PLANOS DO PAI PARA NÓS
Jeremias 27-29
Em Jeremias 27, mais uma vez, o profeta anuncia sua mensagem utilizando um ato simbólico. Deus, que é o Senhor da História, concedeu por um tempo a soberania a Nabucodonosor, rei da Babilônia, e as nações que não se submeterem a ele terão de arcar com as conseqüências. Esse mesmo Deus é, ainda hoje, o Senhor da História. Ele concede a você certo domínio sobre algumas coisas na vida, e a outros, certos domínios sobre você. Pare para pensar, em como é que você tem lidado com estes assuntos de exercício de autoridade concedida.
No capítulo 28, a menção do jugo do rei da Babilônia relaciona este relato com o capítulo anterior, apesar de, aqui, a narração estar na terceira pessoa e não na primeira. O relato apresenta dois profetas, Hananias e Jeremias, como representantes de dois pontos de vista antagônicos. Hananias representa os profetas que anunciam paz e prosperidade; Jeremias declara que esse anúncio traz falsa esperança. Na realidade Jeremias estabeleceu um ponto de equilíbrio: o cativeiro não seria tão breve, como alguns falsos profetas tentavam predizer, mas certamente chegaria ao fim. O resultado desse encontro revelou quem é o falso profeta e qual é o critério para identificá-lo.
Mas quando entramos no capítulo 29, encontramos pelo menos três importantes fontes de esperança:
Deus diz ao Seu povo que não deve desistir da esperança porque sua situação não é resultado de acaso ou mal impossível de se predizer, pois o próprio Deus diz: “Eu deportei [Judá] de Jerusalém para a Babilônia” (verso 4). Embora o mal parecia cercá-lo, Judá nunca deixou de estar no centro das mãos de Deus.
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele pode trabalhar mesmo dentro das dificuldades presentes (verso 7).
Deus diz ao Seu povo que não deve perder a esperança porque Ele vai pôr fim ao seu exílio em um tempo específico: “Assim diz o Senhor: Logo que se cumprirem para a Babilônia setenta anos, atentarei para vós outros e cumprirei para convosco a Minha boa palavra, tornando a trazer-vos para este lugar” (verso 10).
Mas veja com destaque os versos 11-14. Depois que Deus explicou como estava no comando no passado, está no comando no presente e estará no comando no futuro, Ele expressa graciosamente o terno cuidado por Seu povo. Leia os versos 11-14, colocando seu nome cada vez que aparecer a palavra vós, vosso, vocês ou similar, como se Deus estivesse fazendo-lhe essas promessas pessoalmente. Aplique-as para suas lutas, quaisquer que sejam elas.
Fontes: Rodapé da Bíblia de Estudos Almeida e LES 4º Trimestre de 2007, pág. 85.
Valdeci Júnior
Fátima Silva