-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
5
|Atos 2:5|
êsan de a=eis tsb=en ierousalêm katoikountes ioudaioi andres eulabeis apo pantos ethnous tôn upo ton ouranon
-
6
|Atos 2:6|
genomenês de tês phônês tautês sunêlthen to plêthos kai sunechuthê oti êkouon eis ekastos tê idia dialektô lalountôn autôn
-
7
|Atos 2:7|
existanto de ts=pantes kai ethaumazon legontes a=ouch tsb=pros tsb=allêlous tsb=ouk idou a=apantes tsb=pantes outoi eisin oi lalountes galilaioi
-
8
|Atos 2:8|
kai pôs êmeis akouomen ekastos tê idia dialektô êmôn en ê egennêthêmen
-
9
|Atos 2:9|
parthoi kai mêdoi kai elamitai kai oi katoikountes tên mesopotamian ioudaian te kai kappadokian ponton kai tên asian
-
10
|Atos 2:10|
phrugian te kai pamphulian aigupton kai ta merê tês libuês tês kata kurênên kai oi epidêmountes rômaioi ioudaioi te kai prosêlutoi
-
11
|Atos 2:11|
krêtes kai arabes akouomen lalountôn autôn tais êmeterais glôssais ta megaleia tou theou
-
12
|Atos 2:12|
existanto de pantes kai diêporoun allos pros allon legontes ti a=thelei tsb=an tsb=theloi touto einai
-
13
|Atos 2:13|
eteroi de a=diachleuazontes tsb=chleuazontes elegon oti gleukous memestômenoi eisin
-
14
|Atos 2:14|
statheis de a=o petros sun tois endeka epêren tên phônên autou kai apephthegxato autois andres ioudaioi kai oi katoikountes ierousalêm a=pantes tsb=apantes touto umin gnôston estô kai enôtisasthe ta rêmata mou
-
-
Sugestões

Clique para ler Levítico 8-10
03 de fevereiro LAB 400
CARTILHA BÁSICA
Levítico 08-10
Estou muito feliz porque estamos estudando o terceiro livro da Bíblia. Antes de ontem, já comentei sobre alguns assuntos introdutórios desse livro, mas quero comentar um pouco mais sobre uma visão geral que podemos ter do mesmo.
Desde o dia 1º de janeiro, estamos acompanhando a história, em sequência lógica, sobre como tudo começou. Porém, quando chegamos em Levítico, a impressão que temos é que a leitura fica bem diferente. Embora continue falando de Moisés e do povo de Israel, a história deixa de ser uma narrativa como aquela com que já estávamos acostumados a ler.
O livro de Gênesis descreve o caminho descendente que a humanidade seguiu a partir do jardim do Éden. Se colocar em um gráfico, você verá que a humanidade seguiu um caminho que foi caindo, degradando-se e rebaixando-se. E o livro de Gênesis descreve isso muito bem. Êxodo, entretanto, mostra Deus tentando mudar a direção do desenho desse gráfico. Esse livro mostra a Deus redimindo os escolhidos dEle da escravidão e conduzindo-lhes, pelo fogo e pela nuvem, em direção à Terra que estava prometida.
Em Levítico – o livro que estamos lendo – Deus ensina outras lições para o povo de Israel. Para que os Seus filhos tivessem acesso a Ele, precisavam do sangue que o sacerdote, escolhido pelo Senhor, ministrasse. Podemos ver que através de todos esses ensinos, o objetivo do livro é exatamente ensinar sobre a santidade. Então, quando lemos sobre os diferentes tipos de ofertas, as festas, o sacerdócio e sobre a contaminação, precisamos pensar que aquilo era algo que acontecia entre o povo de Israel, mas que também tem uma aplicação futura. Ou seja, cada uma daquelas coisas joga muita luz para o significado sobre como Deus lida com o ser humano para salvá-lo em todos os tempos, inclusive, na nossa época.
Atualmente, Jesus é o nosso Sumo Sacerdote, que intercede por nós no santuário celestial. E seria impossível entender isso direito, se não existisse, também, o livro Levítico. Se não fosse pelo seu relato, teríamos pouquíssima idéia do que vem a ser o ministério do nosso atual Sumo Sacerdote, o que é o julgamento de Deus, representado pelo Dia da Expiação e, também, o que vem a ser o santuário celestial.
Portanto, se você quiser entender melhor o Novo Testamento (principalmente o livro de Hebreus), a teologia da salvação, o evangelho e o próprio Jesus, aprenda o conteúdo do livro Levítico. Essa é a cartilha básica para ampliar seus conhecimentos sobre os assuntos mencionados.
Da leitura de hoje, destaco o versículo: “Vocês têm que fazer separação entre o santo e o profano, entre o puro e o impuro.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva