-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|Colossenses 2:12|
suntaphentes autô en tô a=baptismô tsb=baptismati en ô kai sunêgerthête dia tês pisteôs tês energeias tou theou tou egeirantos auton ek tsb=tôn nekrôn
-
13
|Colossenses 2:13|
kai umas nekrous ontas a=[en] tsb=en tois paraptômasin kai tê akrobustia tês sarkos umôn abs=sunezôopoiêsen t=sunezôpoiêsen ab=umas sun autô charisamenos s=umin abt=êmin panta ta paraptômata
-
14
|Colossenses 2:14|
exaleipsas to kath êmôn cheirographon tois dogmasin o ên upenantion êmin kai auto êrken ek tou mesou prosêlôsas auto tô staurô
-
15
|Colossenses 2:15|
apekdusamenos tas archas kai tas exousias edeigmatisen en parrêsia thriambeusas autous en autô
-
16
|Colossenses 2:16|
mê oun tis umas krinetô en brôsei a=kai tsb=ê en posei ê en merei eortês ê a=neomênias tsb=noumênias ê sabbatôn
-
17
|Colossenses 2:17|
a estin skia tôn mellontôn to de sôma ats=tou christou
-
18
|Colossenses 2:18|
mêdeis umas katabrabeuetô thelôn en tapeinophrosunê kai thrêskeia tôn aggelôn a tsb=mê eôraken embateuôn eikê phusioumenos upo tou noos tês sarkos autou
-
19
|Colossenses 2:19|
kai ou kratôn tên kephalên ex ou pan to sôma dia tôn aphôn kai sundesmôn epichorêgoumenon kai sumbibazomenon auxei tên auxêsin tou theou
-
20
|Colossenses 2:20|
ei ts=oun apethanete sun ts=tô christô apo tôn stoicheiôn tou kosmou ti ôs zôntes en kosmô dogmatizesthe
-
21
|Colossenses 2:21|
mê apsê mêde geusê mêde thigês
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 42-44
23 de agosto LAB 601
PERICULOSIDADE
Jeremias 42-44
O Jeremias foi parar no Egito. Ele não queria ir para lá, de jeito nenhum. Ele falara para o povo que eles não deveriam ir. E ele só foi para lá, por ter sido forçado pelas circunstâncias da teimosia do povo. Mas, fazer o quê!
Você já passou por isso? Por uma circunstância desagradável, pela qual você não gostaria de ter passado. A princÃpio você evita, mas depois, a situação foge do seu controle, e, por causa dos outros, você também acaba se lascando. Nestas horas, é difÃcil ficar de boca fechada.
Foi o que aconteceu com o Jeremias que foi parar em Dafne, na fronteira nordeste do Egito. Dafne não seria o ponto final da migração dos judeus que acompanhavam Joanã naquela fuga. Dali eles se espalhariam. Mas, o fato é que, durante a pausa em Dafne, Jeremias recebeu uma mensagem do Senhor. E deveria apresentá-la em forma dramatizada, como as do cinto de linho e do vaso quebrado, que já apresentara anteriormente.
A obstinação do povo era tanta que nada mais, nem a mensagem, as palavras ou as encenações de Jeremias, tinha efeito. Quão fácil era-lhes torcer os fatos e interpretá-los segundo seus preconceitos e preferência. Qual fácil é também que isso aconteça conosco hoje. É um perigo. Quando o povo de Deus chega a esse ponto, o que mais um profeta de Deus pode fazer?
Diante da inutilidade dos argumentos, Jeremias apela para o futuro: a história diria quem tinha razão. Que levassem sua maldade às últimas conseqüências. Veriam com seus próprios olhos, e em sua própria carne, a palavra de quem subsistiria, a sua, ou a do Senhor. Deus então declara que Seu nome não mais seria pronunciado em vão por um só judeu vivendo no Egito. Seriam todos consumidos pela espada e pela fome. Os que sobreviveriam e teriam ocasião de voltar à sua terra constituiriam um número diminuto.
Um sinal finalmente lhes é dado como prova de que a palavra do Senhor é que prevaleceria. Tinham se refugiado à sombra de Faraó-Hofra (Apries - 589 a 570 d.C). Pois bem, Hofra seria entregue na mão de seus inimigos, que o fariam perecer. E realmente, ele perdeu sua vida numa rebelião, sendo sucedido por Amasis.
Os teimosos judeus ficaram perdidos. O maior problema daquele povo foi confundir permissão divina com vontade divina. Uma coisa é o que Deus quer, outra coisa é o que Deus, até certo ponto, tolera. E cair na zona da tolerância é um perigo. Porque tudo fica passÃvel de ser confundido, e, na penumbra cinzenta, vem o pior: o sincretismo.
O melhor é procurar fazer a vontade de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva