-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 8:1|
kephalaion de epi tois legomenois toiouton echomen archierea os ekathisen en dexia tou thronou tês megalôsunês en tois ouranois
-
2
|Hebreus 8:2|
tôn agiôn leitourgos kai tês skênês tês alêthinês ên epêxen o kurios tsb=kai ouk anthrôpos
-
3
|Hebreus 8:3|
pas gar archiereus eis to prospherein dôra te kai thusias kathistatai othen anagkaion echein ti kai touton o prosenegkê
-
4
|Hebreus 8:4|
ei men a=oun tsb=gar ên epi gês oud an ên iereus ontôn tôn tsb=iereôn tsb=tôn prospherontôn kata tsb=ton nomon ta dôra
-
5
|Hebreus 8:5|
oitines upodeigmati kai skia latreuousin tôn epouraniôn kathôs kechrêmatistai ab=môusês ts=môsês mellôn epitelein tên skênên ora gar phêsin ab=poiêseis ts=poiêsês panta kata ton tupon ton deichthenta soi en tô orei
-
6
|Hebreus 8:6|
a=
tsb=nuni de diaphorôteras ab=tetuchen ts=teteuchen leitourgias osô kai kreittonos estin diathêkês mesitês êtis epi kreittosin epaggeliais nenomothetêtai
-
7
|Hebreus 8:7|
ei gar ê prôtê ekeinê ên amemptos ouk an deuteras ezêteito topos
-
8
|Hebreus 8:8|
memphomenos gar a=autous tsb=autois legei idou êmerai erchontai legei kurios kai suntelesô epi ton oikon israêl kai epi ton oikon iouda diathêkên kainên
-
9
|Hebreus 8:9|
ou kata tên diathêkên ên epoiêsa tois patrasin autôn en êmera epilabomenou mou tês cheiros autôn exagagein autous ek gês aiguptou oti autoi ouk enemeinan en tê diathêkê mou kagô êmelêsa autôn legei kurios
-
10
|Hebreus 8:10|
oti autê ê diathêkê ên diathêsomai tô oikô israêl meta tas êmeras ekeinas legei kurios didous nomous mou eis tên dianoian autôn kai epi kardias autôn epigrapsô autous kai esomai autois eis theon kai autoi esontai moi eis laon
-
-
Sugestões

Clique para ler Neemias 12-13
28 de maio LAB 514
ZELO
Neemias 12-13
Concluí a leitura de hoje e fui almoçar. Deixei para escrever o comentário depois que almoçasse. No restaurante, me assentei à mesa com cinco colegas de trabalho, que estavam discutindo sobre assuntos de profecia. Mas a preocupação deles era o zelo pela igreja ao tratar do assunto de dom profético. Percebi que eles estavam mais preocupados em zelar pelo nome de Deus, do ministério e da igreja que em compreender determinadas definições teológicas.
Então, me deu um insight! Lembrei do personagem da nossa leitura bíblica. Neemias: alguém extremamente zeloso pela Obra de Deus. Na rodinha de amigos, onde ouvi a conversa sobre profecia, no zelo pela pregação, era uma discussão pacífica, tudo numa boa. Mas, às vezes, entre as pessoas que trabalham diretamente no serviço efetivo da Obra de Deus, as discussões ficam bem acaloradas.
Isso já aconteceu comigo uma vez. No meu contexto de trabalho, estávamos sofrendo com um problema há três anos. E esse problema prejudicava o andamento do trabalho de Deus. Todos sabiam que o problema poderia ser resolvido e como resolvê-lo. Mas, já estávamos com três anos de jugo, e a pessoa que tinha que resolver parecia não se importar. Um dia, a bomba estourou na minha mão. Então, eu disse uma frase de impacto bem forte, desliguei minha máquina, levantei da minha mesa e fui embora. Meu chefe veio conversar comigo depois. Ele perguntou por que eu tinha ficado com raiva das pessoas e de quem eu tinha ficado com raiva. Fui pego de surpresa, porque eu não tinha me perguntado sobre isso. Parei para pensar no assunto e cheguei a uma conclusão: não tive raiva de ninguém. Meu chefe perguntou: “Então, por que estava tão preocupado consigo mesmo?” Mais uma vez, ele me pegou de surpresa, mas de novo não era aquela a questão. Refleti e respondi: Eu não estava preocupado comigo mesmo. Tanto é que me expus.
Depois de fazermos uma análise, descobrimos que minha irritação era para com a negligência existente, naquele contexto, na Obra de Deus. Tomei uma atitude radical por zelo, por amor ao trabalho do Senhor. E sabe que terminou sendo uma bênção aquela decisão radical? Depois do ocorrido, o problema passou a desenrolar-se e ser resolvido.
Hoje, olho para trás e vejo que Deus estava guiando tudo. Creio que quando nos colocamos nas mãos de Deus, Ele guia. Mas, na época, eu não via isso. Senti-me mal pela decisão forte que eu havia tomado. Mas quando li o final do livro de Neemias, percebi que a mesma coisa acontecia com os personagens bíblicos. Por isso, não tenha medo de lutar pela honra do nome de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva