-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Hebreus 8:1|
kephalaion de epi tois legomenois toiouton echomen archierea os ekathisen en dexia tou thronou tês megalôsunês en tois ouranois
-
2
|Hebreus 8:2|
tôn agiôn leitourgos kai tês skênês tês alêthinês ên epêxen o kurios tsb=kai ouk anthrôpos
-
3
|Hebreus 8:3|
pas gar archiereus eis to prospherein dôra te kai thusias kathistatai othen anagkaion echein ti kai touton o prosenegkê
-
4
|Hebreus 8:4|
ei men a=oun tsb=gar ên epi gês oud an ên iereus ontôn tôn tsb=iereôn tsb=tôn prospherontôn kata tsb=ton nomon ta dôra
-
5
|Hebreus 8:5|
oitines upodeigmati kai skia latreuousin tôn epouraniôn kathôs kechrêmatistai ab=môusês ts=môsês mellôn epitelein tên skênên ora gar phêsin ab=poiêseis ts=poiêsês panta kata ton tupon ton deichthenta soi en tô orei
-
6
|Hebreus 8:6|
a=
tsb=nuni de diaphorôteras ab=tetuchen ts=teteuchen leitourgias osô kai kreittonos estin diathêkês mesitês êtis epi kreittosin epaggeliais nenomothetêtai
-
7
|Hebreus 8:7|
ei gar ê prôtê ekeinê ên amemptos ouk an deuteras ezêteito topos
-
8
|Hebreus 8:8|
memphomenos gar a=autous tsb=autois legei idou êmerai erchontai legei kurios kai suntelesô epi ton oikon israêl kai epi ton oikon iouda diathêkên kainên
-
9
|Hebreus 8:9|
ou kata tên diathêkên ên epoiêsa tois patrasin autôn en êmera epilabomenou mou tês cheiros autôn exagagein autous ek gês aiguptou oti autoi ouk enemeinan en tê diathêkê mou kagô êmelêsa autôn legei kurios
-
10
|Hebreus 8:10|
oti autê ê diathêkê ên diathêsomai tô oikô israêl meta tas êmeras ekeinas legei kurios didous nomous mou eis tên dianoian autôn kai epi kardias autôn epigrapsô autous kai esomai autois eis theon kai autoi esontai moi eis laon
-
-
Sugestões

Clique para ler Jeremias 45-48
24 de agosto LAB 602
RECADAÇO
Jeremias 45-48
1 1/2 minutos: é o tempo que você vai gastar para ler um capítulo inteiro da Bíblia, que é o primeiro dos quatro propostos para lermos hoje. Que facilidade! Não dá pra desanimar, concorda? É fácil assim porque, na realidade, além de ser um capítulo curto, Jeremias 45 é uma mensagem simples. É um recado de Deus para um secretário chamado Baruque, enviado através de Jeremias. E, apesar de ser pequeno em tamanho, esse bilhetinho pode trazer-nos grandes lições. Deus não quer que sejamos reclamões. Sabe aquele tipo de pessoas que pensam que o universo inteiro gravitaciona-se ao redor do umbigo delas? O Senhor não se agrada disso, porque sabe que quando passo a pensar que eu devo ser o centro de todas as atenções, meu prejuízo é muito grande. A razão é simples: o egocentrismo é uma doença que tanto destrói a própria pessoa quanto prejudica a muitos outros. Isso é um recado de Deus. Um recado que Deus dá a alguém serve também para os outros? Sim. O não recado foi dado a Baruque? Mas também não serve para você e para mim? Então, pensando nisto, continue olhando os capítulos bíblicos da leitura de hoje.
Jeremias 46 é um recadão de Deus para o povo egípcio. O Egito, por muito tempo, havia sido a maior e mais poderosa nação do mundo. Há tempos, não era mais. Mas eles ainda se achavam. E ainda faziam parte das grandes influencias internacionais do mundo ativo de então. Nesse contexto, Deus chega e lhes dá um recado personalizado.
Em Jeremias 47 o recado agora vai para os filisteus, que, diferentemente dos egípcios, não eram lá um povo distante. Eles não tinham a sua própria nação com território amplamente único, exclusivo, cercado e protegido. Eles eram um povo que estava ali, infiltrados, dentro das terras do povo de Deus. Uma gente que ao mesmo tempo não passava de um grupo de sem-pátria constituía uma ameaça poderosa. Os filisteus tiveram uma oportunidade muito maior de reconhecer os planos de Deus, por estarem mais perto. Logo, sua rejeição outorgava-lhes ao caráter uma obstinação muito maior. E para os componentes desta cultura específica, Deus também dá uma mensagem peculiar.
Outro recado exclusivo pode ser encontrado em Jeremias 48, na mensagem acerca dos moabitas. Mas o mais interessante de tudo é que mesmo que Deus tivesse um recado duro de ser ouvido, junto, Ele ainda tinha uma porta de esperança sempre aberta. Depois de jogar duro com os moabitas, Ele diz: “Contudo, restauratei a sorte de Moabe, em dias vindouros”.
Mesmo que Ele jogue duro com você, sua intenção final é restaurar-lhe a sorte.
Amém!
Valdeci Júnior
Fátima Silva