-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
6
|Marcos 2:6|
êsan de tines tôn grammateôn ekei kathêmenoi kai dialogizomenoi en tais kardiais autôn
-
7
|Marcos 2:7|
ti outos outôs lalei a=blasphêmei tsb=blasphêmias tis dunatai aphienai amartias ei mê eis o theos
-
8
|Marcos 2:8|
kai a=euthus tsb=eutheôs epignous o iêsous tô pneumati autou oti outôs b=autoi dialogizontai en eautois a=legei tsb=eipen autois ti tauta dialogizesthe en tais kardiais umôn
-
9
|Marcos 2:9|
ti estin eukopôteron eipein tô paralutikô a=aphientai tsb=apheôntai ab=sou ts=soi ai amartiai ê eipein a=egeire tsb=egeirai kai aron tsb=sou ton a=krabatton a=sou tsb=krabbaton kai peripatei
-
10
|Marcos 2:10|
ina de eidête oti exousian echei o uios tou anthrôpou aphienai a=amartias epi tês gês tsb=amartias legei tô paralutikô
-
11
|Marcos 2:11|
soi legô a=egeire tsb=egeirai tsb=kai aron ton a=krabatton tsb=krabbaton sou kai upage eis ton oikon sou
-
12
|Marcos 2:12|
kai êgerthê tsb=eutheôs kai a=euthus aras ton a=krabatton tsb=krabbaton exêlthen a=emprosthen tsb=enantion pantôn ôste existasthai pantas kai doxazein ton theon legontas oti tsb=oudepote outôs a=oudepote eidomen
-
13
|Marcos 2:13|
kai exêlthen palin para tên thalassan kai pas o ochlos êrcheto pros auton kai edidasken autous
-
14
|Marcos 2:14|
kai paragôn eiden leuin ton tou alphaiou kathêmenon epi to telônion kai legei autô akolouthei moi kai anastas êkolouthêsen autô
-
15
|Marcos 2:15|
kai a=ginetai tsb=egeneto tsb=en tsb=tô katakeisthai auton en tê oikia autou kai polloi telônai kai amartôloi sunanekeinto tô iêsou kai tois mathêtais autou êsan gar polloi kai a=êkolouthoun tsb=êkolouthêsan autô
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva