-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Marcos 2:1|
kai a=eiselthôn ats=palin tsb=eisêlthen b=palin eis a=kapharnaoum tsb=kapernaoum di êmerôn tsb=kai êkousthê oti a=en tsb=eis a=oikô tsb=oikon estin
-
2
|Marcos 2:2|
kai tsb=eutheôs sunêchthêsan polloi ôste mêketi chôrein mêde ta pros tên thuran kai elalei autois ton logon
-
3
|Marcos 2:3|
kai erchontai a=pherontes pros auton paralutikon tsb=pherontes airomenon upo tessarôn
-
4
|Marcos 2:4|
kai mê dunamenoi a=prosenegkai tsb=proseggisai autô dia ton ochlon apestegasan tên stegên opou ên kai exoruxantes a=chalôsi tsb=chalôsin ton a=krabatton a=opou tsb=krabbaton tsb=eph tsb=ô o paralutikos katekeito
-
5
|Marcos 2:5|
a=kai idôn tsb=de o iêsous tên pistin autôn legei tô paralutikô teknon a=aphientai tsb=apheôntai a=sou tsb=soi ai amartiai tsb=sou
-
6
|Marcos 2:6|
êsan de tines tôn grammateôn ekei kathêmenoi kai dialogizomenoi en tais kardiais autôn
-
7
|Marcos 2:7|
ti outos outôs lalei a=blasphêmei tsb=blasphêmias tis dunatai aphienai amartias ei mê eis o theos
-
8
|Marcos 2:8|
kai a=euthus tsb=eutheôs epignous o iêsous tô pneumati autou oti outôs b=autoi dialogizontai en eautois a=legei tsb=eipen autois ti tauta dialogizesthe en tais kardiais umôn
-
9
|Marcos 2:9|
ti estin eukopôteron eipein tô paralutikô a=aphientai tsb=apheôntai ab=sou ts=soi ai amartiai ê eipein a=egeire tsb=egeirai kai aron tsb=sou ton a=krabatton a=sou tsb=krabbaton kai peripatei
-
10
|Marcos 2:10|
ina de eidête oti exousian echei o uios tou anthrôpou aphienai a=amartias epi tês gês tsb=amartias legei tô paralutikô
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Crônicas 13-16
05 de maio LAB 491
O MEU VIOLÃOZINHO
1Crônicas 13-16
Ontem, comentei um pouquinho sobre um aspecto da depressão. Na realidade, a depressão é uma tristeza crônica que se transformou num quadro clínico, patológico, onde a saúde fica carente de tratamento médico. Mas podemos fugir da depressão se agirmos como Davi.
Imagine um dia corrido. Tentarei descrever um dos meus dias de rotina, que acontece sempre.
Levanto bem cedo e procuro a presença de Deus. Aí entra 1Crônicas 13, cujo título na minha Bíblia é “O Retorno da Arca”. É meu primeiro momento do dia: o retorno da presença de Deus para minha vida, ou melhor, meu retorno para Deus.
Daí, faço muitas caminhadas dentro de casa, me organizando e interagindo com minha família. Agora, relaciono com 1Crônicas 14, cujo título é “O Palácio e a Família de Davi”. Como no último versículo, minha família se espalha para a correria do dia-a-dia. Muitas idas e vindas...
1Crônicas 15: trabalhando para Deus, em nome de Deus, com Deus, por Deus, interagindo com pessoas, passando por algumas decepções de relacionamentos, participando de nomeações, ouvindo barulho... Ufa! E o dia termina, no auge da correria do estresse. Volto para casa. Final do capítulo 15, começo do 16. Ligo o som e vou ouvindo.
1Crônicas 16: chego em casa e pego meu violão. Vou tocar alguma coisa.
Aí, lembro de uma música de Chitãozinho e Xororó, que diz: “O grande Mestre do céu, nosso Criador, quando nascemos um dom nos dá. E cada um segue a vida, o seu destino... E ...nós nascemos só pra cantar...” Deus nos fez para cantar! “Quem canta, os males espanta!” diz a música. E essa música simples nos ensina uma grande lição, quando diz: “a gente é feliz”. Sim! Quando cantamos, mandamos a tristeza para o ar, igual Davi fazia, “...tal qual um pássaro livre no ar. Pensando bem nós temos algo em comum, porque nascemos só pra cantar.” Esses cantores seguem “dizendo/cantando” que cantam em qualquer hora e lugar.
É pensando no propósito do Criador, que vejo o exemplo de Davi nesse salmo que ele escreveu e está na leitura de hoje. Embora estejamos lendo o livro de Crônicas, no fim da história bíblica, tem um salmo. A música, o louvor a Deus, não deve ser deixado só para certos momentos. Ela deve fazer parte de tudo e o louvor deve preencher todo o nosso viver. Esse era o segredo de Davi. Ele tinha uma vida agitada, corrida, estressante, mas conseguia sobreviver a isso louvando a Deus. Por isso, quando chegar em casa, vou pegar, de novo, meu violãozinho.
E você? O que vai fazer para inserir o louvor em seu viver?
.
Valdeci Júnior
Fátima Silva