-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Marcos 4:1|
kai palin êrxato didaskein para tên thalassan kai a=sunagetai tsb=sunêchthê pros auton ochlos a=pleistos tsb=polus ôste auton tsb=embanta eis tsb=to ploion a=embanta kathêsthai en tê thalassê kai pas o ochlos pros tên thalassan epi tês gês a=êsan tsb=ên
-
2
|Marcos 4:2|
kai edidasken autous en parabolais polla kai elegen autois en tê didachê autou
-
3
|Marcos 4:3|
akouete idou exêlthen o speirôn tsb=tou speirai
-
4
|Marcos 4:4|
kai egeneto en tô speirein o men epesen para tên odon kai êlthen ta peteina ts=tou ts=ouranou kai katephagen auto
-
5
|Marcos 4:5|
a=kai allo tsb=de epesen epi to petrôdes opou ouk eichen gên pollên kai a=euthus tsb=eutheôs exaneteilen dia to mê echein bathos gês
-
6
|Marcos 4:6|
a=kai a=ote a=aneteilen a=o a=êlios tsb=êliou tsb=de tsb=anateilantos ekaumatisthê kai dia to mê echein rizan exêranthê
-
7
|Marcos 4:7|
kai allo epesen eis tas akanthas kai anebêsan ai akanthai kai sunepnixan auto kai karpon ouk edôken
-
8
|Marcos 4:8|
kai a=alla tsb=allo epesen eis tên gên tên kalên kai edidou karpon anabainonta kai a=auxanomena tsb=auxanonta kai epheren en triakonta kai en exêkonta kai en ekaton
-
9
|Marcos 4:9|
kai elegen a=os a=echei ts=autois tsb=o tsb=echôn ôta akouein akouetô
-
10
|Marcos 4:10|
a=kai ote tsb=de egeneto katamonas a=êrôtôn tsb=êrôtêsan auton oi peri auton sun tois dôdeka a=tas tsb=tên a=parabolas tsb=parabolên
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 39-41
09 de setembro LAB 618
PODERIA DEUS FRUSTRRAR-SE?
Ezequiel 39-41
Na leitura de hoje, entramos numa última grande seção do livro de Ezequiel, que reporta-se a um “Templo”. O capítulo 40 começa a descrever sobre o Novo Tempo.
E a pergunta que sempre surge na mente do leitor bíblico é: “A que templo a visão do fim do livro de Ezequiel se refere?”
De acordo com o teólogo Siegried Schwantes, para entender a direção da resposta desta pergunta, é importante saber a data aproximada em que essa visão aconteceu. Esta longa visão, que conclui o livro, é datada do vigésimo quinto ano do exílio de Exequiel. Como esse exílio ocorreu em 597 a.C., a visão data do ano 572 a.C. Em visão, o profeta é transportando à terra de Israel e posto sobre um alto monte, de onde pode contemplar o novo Templo. Um anjo lhe aparece para lhe descrever as várias partes do edifício, seu mobiliário, seus serviços e os ministrantes. A visão encerra com a divisão da terra entre as doze tribos.
A visão do Templo apresenta duas dificuldades: a) O templo nela descrito não corresponde aos dados que se encontram no Pentateuco para o antigo santuário; b) O templo que, em data posterior a esta visão, foi reconstruído em Jerusalém, tampouco correspondeu ao descrito na visão. Em vista disto, pergunta-se: “qual seria o propósito da visão?”.
Uma possível explicação é que uma nação vivendo de acordo com a vontade de Deus, na terra prometida, depois do exílio, teria construído este templo ideal e organizado-se segundo este ideal das tribos. Mas como o povo judeu não viveu à altura do ideal que Deus lhes propunha, um templo que obedecesse às estipulações descritas na visão nunca foi construído. E o povo nunca mais foi estabelecido naquele ideal da distribuição geográfica das 12 tribos.
Assim como Deus tinha um sonho para o antigo Israel, ele tem uma expectativa para você e para mim, hoje, também. Pois afinal, somos o Israel moderno de Deus (Gálatas 6:16). Entretanto, o sonho de Deus pode ser frustrado, dependendo da decisão do ser humano. Nisto, Deus não é impotente, mas ético. Ele limita-se a respeitar o atributo que nos deu, do livre arbítrio. Isso é uma honra até ao Seu próprio nome, pois como ele poderia primeiramente dar algo e depois não respeitar o que dera? E é assim que o Senhor expõe-se, voluntariamente, ao risco da frustração.
Eu imagino que você não queira frustrar Deus. Portanto, fica de lição para nós, que precisamos buscar o ideal de Deus hoje, para que Seus lindos planos possam sempre se cumprir na nossa vida.
“Voltem para o Senhor, e vocês viverão” (Amós 5:6).
Valdeci Júnior
Fátima Silva