-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Marcos 12:1|
kai êrxato autois en parabolais a=lalein tsb=legein ampelôna tsb=ephuteusen anthrôpos a=ephuteusen kai periethêken phragmon kai ôruxen upolênion kai ôkodomêsen purgon kai a=exedeto tsb=exedoto auton geôrgois kai apedêmêsen
-
2
|Marcos 12:2|
kai apesteilen pros tous geôrgous tô kairô doulon ina para tôn geôrgôn labê apo a=tôn tsb=tou a=karpôn tsb=karpou tou ampelônos
-
3
|Marcos 12:3|
a=kai tsb=oi tsb=de labontes auton edeiran kai apesteilan kenon
-
4
|Marcos 12:4|
kai palin apesteilen pros autous allon doulon kakeinon a=ekephaliôsan tsb=lithobolêsantes tsb=ekephalaiôsan kai a=êtimasan tsb=apesteilan tsb=êtimômenon
-
5
|Marcos 12:5|
kai tsb=palin allon apesteilen kakeinon apekteinan kai pollous allous a=ous tsb=tous men derontes a=ous tsb=tous de a=apoktennontes b=apoktenontes ts=apokteinontes
-
6
|Marcos 12:6|
eti tsb=oun ena a=eichen uion tsb=echôn agapêton tsb=autou apesteilen tsb=kai auton a=eschaton pros autous tsb=eschaton legôn oti entrapêsontai ton uion mou
-
7
|Marcos 12:7|
ekeinoi de oi geôrgoi tsb=eipon pros eautous a=eipan oti outos estin o klêronomos deute apokteinômen auton kai êmôn estai ê klêronomia
-
8
|Marcos 12:8|
kai labontes tsb=auton apekteinan a=auton kai exebalon a=auton exô tou ampelônos
-
9
|Marcos 12:9|
ti a=[oun] tsb=oun poiêsei o kurios tou ampelônos eleusetai kai apolesei tous geôrgous kai dôsei ton ampelôna allois
-
10
|Marcos 12:10|
oude tên graphên tautên anegnôte lithon on apedokimasan oi oikodomountes outos egenêthê eis kephalên gônias
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 14-17
01 de setembro LAB 610
ALGUÉM
Ezequiel 14-17
Tente identificar quem é esta pessoa. Sua origem e nascimento aconteceram um lugar inóspito e sem amor. Seu nascimento foi assim: no dia em que ela nasceu, seu cordão umbilical não foi cortado, ela não foi lavada com água, para que ficasse limpa, não foi higienizada, nem enrolada em panos. Ninguém olhou para ela com piedade nem teve suficiente compaixão para fazer qualquer uma destas coisas por ela. Ao contrário, ela foi jogada fora, em campo aberto, pois, no dia em que nasceu, foi desprezada.
Então, passando um prÃncipe por perto, ele a viu esperneando em seu sangue e, enquanto ela jazia ali em sangue, ele lhe disse: Viva! E aquele prÃncipe a fez crescer como uma flor. Ela cresceu, desenvolveu-se e tornou-se a mais linda das jóias. Seus seios formaram-se e seu cabelo cresceu, mas ela ainda estava totalmente nua.
Mais tarde, quando o prÃncipe passou de novo por perto, ele olhou-a e viu que ela já tinha idade suficiente para amar; então o prÃncipe estendeu a sua capa sobre ela e cobriu sua nudez. Ele fez juramento e estabeleceu uma aliança com ela - palavra de senhor soberano - e ela se tornou dele.
Ele tinha lhe dado banho com água e, ao lavá-la, limpou seu sangue e a perfumou. O prÃncipe colocou nela um vestido bordado e lindas sandálias de peles de animais marinhos. Vestiu-a de linho fino e a cobriu de roupas caras. Adornou-a com jóias; pôs braceletes em seus braços e uma gargantilha em torno de seu pescoço; deu-lhe um pendente, pôs brincos em suas orelhas e uma linda coroa em sua cabeça. E assim, ela foi adornada com outro e prata; suas roupas eram de linho fino, tecido caro e pano bordado. Sua comida era sempre do bom e do melhor. Ela se tornou muito linda, uma rainha. Sua fama espalhou-se entre as nações por sua beleza, porque o esplendor que o prÃncipe lhe deu tornou perfeita a sua formosura. Coisa de gente grande. Nobreza!
Mas, ela se aproveitou da sua beleza e usou a sua fama para dormir com qualquer um que passava, concedendo-lhes os seus favores sexuais. Usou seus vestidos para forrar o chão na própria plataforma da igreja, onde, ali, entregava-se a qualquer um, como prostituta. Ela apanhou as jóias finas que o prÃncipe tinha lhe dado e usou todas em orgias, gastou todo o mantimento de comida com os amantes e, para ficar livre, matou os seus próprios filhos que eram também do prÃncipe.
Sabe quem é? É o sÃmbolo bÃblico das pessoas que são de Deus, mas vivem em pecado. Pode ser você e eu, diante dEle.
Valdeci Júnior
Fátima Silva