-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Marcos 12:11|
para kuriou egeneto autê kai estin thaumastê en ophthalmois êmôn
-
12
|Marcos 12:12|
kai ezêtoun auton kratêsai kai ephobêthêsan ton ochlon egnôsan gar oti pros autous tên parabolên eipen kai aphentes auton apêlthon
-
13
|Marcos 12:13|
kai apostellousin pros auton tinas tôn pharisaiôn kai tôn êrôdianôn ina auton agreusôsin logô
-
14
|Marcos 12:14|
a=kai tsb=oi tsb=de elthontes legousin autô didaskale oidamen oti alêthês ei kai ou melei soi peri oudenos ou gar blepeis eis prosôpon anthrôpôn all ep alêtheias tên odon tou theou didaskeis exestin a=dounai kênson kaisari tsb=dounai ê ou tsb=12:15 dômen
-
15
|Marcos 12:15|
[]
-
16
|Marcos 12:16|
oi de ênegkan kai legei autois tinos ê eikôn autê kai ê epigraphê oi de a=eipan tsb=eipon autô kaisaros
-
17
|Marcos 12:17|
tsb=kai tsb=apokritheis o a=de iêsous eipen autois tsb=apodote ta kaisaros a=apodote kaisari kai ta tou theou tô theô kai a=exethaumazon tsb=ethaumasan ep autô
-
18
|Marcos 12:18|
kai erchontai saddoukaioi pros auton oitines legousin anastasin mê einai kai a=epêrôtôn tsb=epêrôtêsan auton legontes
-
19
|Marcos 12:19|
didaskale a=môusês tsb=môsês egrapsen êmin oti ean tinos adelphos apothanê kai katalipê gunaika kai tsb=tekna mê aphê a=teknon ina labê o adelphos autou tên gunaika tsb=autou kai exanastêsê sperma tô adelphô autou
-
20
|Marcos 12:20|
epta s=oun adelphoi êsan kai o prôtos elaben gunaika kai apothnêskôn ouk aphêken sperma
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva