-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Marcos 12:31|
tsb=kai deutera tsb=omoia autê agapêseis ton plêsion sou ôs seauton meizôn toutôn allê entolê ouk estin
-
32
|Marcos 12:32|
kai eipen autô o grammateus kalôs didaskale ep alêtheias eipas oti eis estin ts=theos kai ouk estin allos plên autou
-
33
|Marcos 12:33|
kai to agapan auton ex olês tês kardias kai ex olês tês suneseôs kai ex olês tês tsb=psuchês tsb=kai tsb=ex tsb=olês tsb=tês ischuos kai to agapan ton plêsion ôs eauton a=perissoteron tsb=pleion estin pantôn tôn olokautômatôn kai ts=tôn thusiôn
-
34
|Marcos 12:34|
kai o iêsous idôn a=[auton] tsb=auton oti nounechôs apekrithê eipen autô ou makran ei apo tês basileias tou theou kai oudeis ouketi etolma auton eperôtêsai
-
35
|Marcos 12:35|
kai apokritheis o iêsous elegen didaskôn en tô ierô pôs legousin oi grammateis oti o christos uios a=dauid estin b=dauid ts=dabid
-
36
|Marcos 12:36|
autos tsb=gar ab=dauid ts=dabid eipen en ats=tô pneumati ats=tô agiô b=legei ats=eipen tsb=o kurios tô kuriô mou kathou ek dexiôn mou eôs an thô tous echthrous sou a=upokatô tsb=upopodion tôn podôn sou
-
37
|Marcos 12:37|
autos tsb=oun ab=dauid ts=dabid legei auton kurion kai pothen tsb=uios autou estin a=uios kai a=[o] tsb=o polus ochlos êkouen autou êdeôs
-
38
|Marcos 12:38|
kai tsb=elegen tsb=autois en tê didachê autou a=elegen blepete apo tôn grammateôn tôn thelontôn en stolais peripatein kai aspasmous en tais agorais
-
39
|Marcos 12:39|
kai prôtokathedrias en tais sunagôgais kai prôtoklisias en tois deipnois
-
40
|Marcos 12:40|
oi katesthiontes tas oikias tôn chêrôn kai prophasei makra proseuchomenoi outoi a=lêmpsontai tsb=lêpsontai perissoteron krima
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva