-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
31
|Marcos 12:31|
tsb=kai deutera tsb=omoia autê agapêseis ton plêsion sou ôs seauton meizôn toutôn allê entolê ouk estin
-
32
|Marcos 12:32|
kai eipen autô o grammateus kalôs didaskale ep alêtheias eipas oti eis estin ts=theos kai ouk estin allos plên autou
-
33
|Marcos 12:33|
kai to agapan auton ex olês tês kardias kai ex olês tês suneseôs kai ex olês tês tsb=psuchês tsb=kai tsb=ex tsb=olês tsb=tês ischuos kai to agapan ton plêsion ôs eauton a=perissoteron tsb=pleion estin pantôn tôn olokautômatôn kai ts=tôn thusiôn
-
34
|Marcos 12:34|
kai o iêsous idôn a=[auton] tsb=auton oti nounechôs apekrithê eipen autô ou makran ei apo tês basileias tou theou kai oudeis ouketi etolma auton eperôtêsai
-
35
|Marcos 12:35|
kai apokritheis o iêsous elegen didaskôn en tô ierô pôs legousin oi grammateis oti o christos uios a=dauid estin b=dauid ts=dabid
-
36
|Marcos 12:36|
autos tsb=gar ab=dauid ts=dabid eipen en ats=tô pneumati ats=tô agiô b=legei ats=eipen tsb=o kurios tô kuriô mou kathou ek dexiôn mou eôs an thô tous echthrous sou a=upokatô tsb=upopodion tôn podôn sou
-
37
|Marcos 12:37|
autos tsb=oun ab=dauid ts=dabid legei auton kurion kai pothen tsb=uios autou estin a=uios kai a=[o] tsb=o polus ochlos êkouen autou êdeôs
-
38
|Marcos 12:38|
kai tsb=elegen tsb=autois en tê didachê autou a=elegen blepete apo tôn grammateôn tôn thelontôn en stolais peripatein kai aspasmous en tais agorais
-
39
|Marcos 12:39|
kai prôtokathedrias en tais sunagôgais kai prôtoklisias en tois deipnois
-
40
|Marcos 12:40|
oi katesthiontes tas oikias tôn chêrôn kai prophasei makra proseuchomenoi outoi a=lêmpsontai tsb=lêpsontai perissoteron krima
-
-
Sugestões

Clique para ler Marcos 15-16
18 de outubro LAB 657
NO “FIM”, PARTICIPAÇÕES DETERMINANTES
Marcos 13-14
Há três “fins” nesta leitura. O “Fim dos Tempos” virá a ser o final da história deste contexto de mundo em que vivemos, que acontecerá quando Jesus voltar a este mundo em poder e grande glória. O fim da vida ministerial terrestre de Jesus aconteceu pelos seus últimos atos antes de ser crucificado na cruz do Calvário. Estes dois fins têm a ver com a maneira que se desencadeará o seu fim. O tratamento que dá a Jesus determina o modo como O espera em sua vinda e será o determinante do seu destino eterno. Este é o terceiro fim.
Sobre o fim do mundo já ficou bem comentado aqui no último dia 12 (Mateus 24). Mas o capítulo 14 de Marcos, narrando os últimos eventos antes do fim da vida de Cristo, começa e termina com dois personagens que podem, muito bem, refletir-nos. Jesus foi ungido em Betânia (“casa dos pobres; casa da miséria”) por Maria Madalena, a ex-endemoninhada que fora prostituta. Jesus foi negado no pátio da casa do sumo sacerdote (o representante de Deus) por Simão Pedro, o ex-pescador que fora discípulo. Uma mesma história pode ter diferentes fins? Como você quer que seja o fim da sua história?
Compare Marcos 14:3-9 com Mateus 26:6-13 e João 12: 1-11, e pense no contexto. Aconteceu numa cidadela pequena e feia. Na casa de um camarada odiado por muitos, de conduta questionada e que tinha tido a pior de todas as doenças da época, o clima era o da discriminação. E para completar a história, entra uma representante da pior das castas. O que não faltava naquele ambiente era constrangimento. Várias facetas da vergonha humana estavam ali estampadas, ou, à flor da estampa. Malícias e maldades não pareciam dar lugar a nada relacionado à misericórdia. Mas Paulo disse que “onde aumentou o pecado, transbordou a graça (Romanos 5:20)”! Contemple você mesmo. Leia!
Agora observe os textos paralelos a Marcos 14:66-72: Mateus 26:69-75; Lucas 22:54-62 e João 18:15-27, tentando imaginar a cena. Aconteceu na mais gloriosa cidade Judaica: Jerusalém. A capital, cujo nome significa “cidade de paz”. Na casa daquele que ocupava a posição que qualquer um cobiçaria. Muitos sacerdotes pagariam fortunas para comprar, por pelo menos um ano, o título de “sumo”. A polícia romana estava ali, exibindo seus lindos trajes da ordem e da decência (humanas). As pessoas estavam descontraídas, aquecendo-se ao fogo. Todo mundo numa boa. Todavia, ensinou Paulo, “aquele que julga estar firme, cuide-se para que não caia (1Coríntios 10:12)!”. Veja! Entenda!
Que participações diferentes, em um mesmo fim!
Qual é sua participação?
A História apresentará diferentes fins de histórias individuais.
Valdeci Júnior
Fátima Silva