-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Marcos 13:1|
kai ekporeuomenou autou ek tou ierou legei autô eis tôn mathêtôn autou didaskale ide potapoi lithoi kai potapai oikodomai
-
2
|Marcos 13:2|
kai o iêsous tsb=apokritheis eipen autô blepeis tautas tas megalas oikodomas ou mê aphethê a=ôde lithos epi a=lithon tsb=lithô os ou mê kataluthê
-
3
|Marcos 13:3|
kai kathêmenou autou eis to oros tôn elaiôn katenanti tou ierou a=epêrôta tsb=epêrôtôn auton kat idian petros kai iakôbos kai iôannês kai andreas
-
4
|Marcos 13:4|
a=eipon tsb=eipe êmin pote tauta estai kai ti to sêmeion otan mellê tsb=panta tauta sunteleisthai a=panta
-
5
|Marcos 13:5|
o de iêsous tsb=apokritheis tsb=autois êrxato legein a=autois blepete mê tis umas planêsê
-
6
|Marcos 13:6|
polloi tsb=gar eleusontai epi tô onomati mou legontes oti egô eimi kai pollous planêsousin
-
7
|Marcos 13:7|
otan de akousête polemous kai akoas polemôn mê throeisthe dei tsb=gar genesthai all oupô to telos
-
8
|Marcos 13:8|
egerthêsetai gar ethnos a=ep tsb=epi ethnos kai basileia epi basileian tsb=kai esontai seismoi kata topous tsb=kai esontai limoi a=archê tsb=kai tsb=tarachai tsb=archai ôdinôn tauta
-
9
|Marcos 13:9|
blepete de umeis eautous paradôsousin tsb=gar umas eis sunedria kai eis sunagôgas darêsesthe kai epi êgemonôn kai basileôn s=achthêsesthe abt=stathêsesthe eneken emou eis marturion autois
-
10
|Marcos 13:10|
kai eis panta ta ethnê tsb=dei prôton a=dei kêruchthênai to euaggelion
-
-
Sugestões

Clique para ler João 1-3
28 de outubro LAB 667
RESSURREIÇÃO PROFUNDA
Lucas 23-24
Donald Grey Barnhouse estava dirigindo seus filhos até o velório da mãe deles. Num cruzamento da estrada um enorme caminhão passou pela frente deles, temporariamente passando uma grande sombra pelo carro em que estavam. Barnhouse perguntou aos filhos, "Você preferia que a sombra do caminhão ou o próprio caminhão passasse por cima de vocês?" "É claro, a sombra," eles responderam. "É isso que aconteceu conosco," falou Barnhouse. "O falecimento de mamãe é apenas a sombra da morte. O pecador perdido é atropelado pelo próprio caminhão." (Larson, Craig Brian, editor em "Illustrations for Preaching and Teaching from Leadership Journal," Grand Rapids: Baker Book House, 1993, p. 55).
Que garantia temos para dizer isto? Ela está no ponto alto dos dois capítulos que você lê hoje, na sua Bíblia: a ressurreição de Cristo. Don Emmitte, em “Living Illustrations for Effective Preaching” faz lembrar que “se a Páscoa disser qualquer coisa para nós, é que Jesus estará sempre conosco. As pirâmides do Egito são famosas porque abrigaram os corpos mumificados dos antigos reis do Egito. A Catedral de Westminster em Londres é reverenciada porque lá jazem os corpos da nobreza e de Britânicos famosos. O mausoléu de Maomé é notável pelo caixão de pedra e os ossos que contém. O cemitério de Arlington em Washington nos EUA é venerado como o lugar de descanso de muitos Americanos famosos. Mas, o sepulcro de Jesus é famoso, justamente porque está vazio.” Aleluia! Glória a Deus por isso! Esta é a nossa garantia, de que a nossa fé não é vã.
Nos primeiros séculos da era cristã, a borboleta era usada como símbolo da ressurreição. Mas sabemos que isto não é o que melhor simboliza a ressurreição. A marca da ressurreição está nas mãos de Cristo. Percebeu aí na leitura de hoje? As cicatrizes continuam lá, em Suas mãos. Mas... por que?
Se Deus ressuscitou Jesus da morte, por que Ele não restaurou seu corpo? Por que feridas? Por que a marca dos pregos que dava para sentir com as mãos? Será que a palavra do Evangelho está dizendo a nós na nossa espera: "Você não verá a Jesus até enxergar suas feridas"? Para John Vannorsdall, “de alguma forma ou outra, precisamos entender que o Cristo ressuscitado é sempre o Cristo ferido. Vivo, mas, nunca sarado. Livre da morte, mas, marcado para eternidade. Os surdos tem um sinal para Jesus. O dedo do meio de cada mão é colocado na centro da palma da outra mão. Jesus, eles sinalizam, é aquele com as mãos feridas. E quando eles tocam aquele lugar, eles lembram. Eles escutam o nome dEle na sua própria pele”.
Profundo!
Valdeci Júnior
Fátima Silva