-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Marcos 2:11|
soi legô a=egeire tsb=egeirai tsb=kai aron ton a=krabatton tsb=krabbaton sou kai upage eis ton oikon sou
-
12
|Marcos 2:12|
kai êgerthê tsb=eutheôs kai a=euthus aras ton a=krabatton tsb=krabbaton exêlthen a=emprosthen tsb=enantion pantôn ôste existasthai pantas kai doxazein ton theon legontas oti tsb=oudepote outôs a=oudepote eidomen
-
13
|Marcos 2:13|
kai exêlthen palin para tên thalassan kai pas o ochlos êrcheto pros auton kai edidasken autous
-
14
|Marcos 2:14|
kai paragôn eiden leuin ton tou alphaiou kathêmenon epi to telônion kai legei autô akolouthei moi kai anastas êkolouthêsen autô
-
15
|Marcos 2:15|
kai a=ginetai tsb=egeneto tsb=en tsb=tô katakeisthai auton en tê oikia autou kai polloi telônai kai amartôloi sunanekeinto tô iêsou kai tois mathêtais autou êsan gar polloi kai a=êkolouthoun tsb=êkolouthêsan autô
-
16
|Marcos 2:16|
kai oi grammateis a=tôn a=pharisaiôn tsb=kai tsb=oi tsb=pharisaioi idontes a=oti tsb=auton a=esthiei tsb=esthionta meta tôn tsb=telônôn tsb=kai amartôlôn a=kai a=telônôn elegon tois mathêtais autou tsb=ti oti meta tôn telônôn kai amartôlôn esthiei tsb=kai
-
17
|Marcos 2:17|
kai akousas o iêsous legei autois a=[oti] ou chreian echousin oi ischuontes iatrou all oi kakôs echontes ouk êlthon kalesai dikaious alla amartôlous tsb=eis tsb=metanoian
-
18
|Marcos 2:18|
kai êsan oi mathêtai iôannou kai oi a=pharisaioi tsb=tôn tsb=pharisaiôn nêsteuontes kai erchontai kai legousin autô ab=dia ab=ti ts=diati oi mathêtai iôannou kai oi a=mathêtai tôn pharisaiôn nêsteuousin oi de soi mathêtai ou nêsteuousin
-
19
|Marcos 2:19|
kai eipen autois o iêsous mê dunantai oi uioi tou numphônos en ô o numphios met autôn estin nêsteuein oson chronon tsb=meth tsb=eautôn echousin ton numphion a=met a=autôn ou dunantai nêsteuein
-
20
|Marcos 2:20|
eleusontai de êmerai otan aparthê ap autôn o numphios kai tote nêsteusousin en a=ekeinê tsb=ekeinais a=tê tsb=tais a=êmera tsb=êmerais
-
-
Sugestões

Clique para ler Gênesis 20-22
06 de janeiro LAB 372
ACONTECIMENTO SIGNIFICATIVO
Gênesis 20-22
No relato de hoje, percebemos que Abraão passou por um estágio que poderíamos considerar como sendo o limite da obediência. Você já questionou: “Tudo bem, eu devo ser obediente. Mas até onde isso é bom? Será que devo ser obediente sempre?” Abraão chegou num extremo de sacrificar seu próprio filho. Isso estava certo? Será que o Senhor estava querendo provar a fé de Abraão ou provar que Ele era capaz de providenciar um cordeirinho para Abraão sacrificar? Será que foi só para fazer bonito?
Ao lermos o capítulo 20 de Gênesis e vermos toda a peregrinação de Abraão em Gerar e a maneira como o filho da promessa nasceu e cresceu, dá para perceber que a existência de Abraão e sua família era muito mais que um testemunho de vida. Na realidade, a vida deles era uma missão.
Deus tem um grande plano sendo executado neste mundo. Abraão, com sua própria vida, fazia parte da montagem dessa engrenagem. Digo isso porque a história de Gênesis 22 é muito mais que uma narrativa de um fato que aconteceu. Deus coordenou os acontecimentos e usou a história para ensinar uma lição para a humanidade. Para nós, é uma lição, mas para as pessoas daquela época era uma promessa de que Deus daria um substituto no lugar dos pecadores.
É como se Deus dissesse para a humanidade: “Meus queridos filhos, apesar de amá-los muito e os tenha criado perfeitos, vocês furaram o plano da felicidade, pecaram, e agora estão destinados a morrer eternamente porque o salário do pecado é a morte. Mas prestem atenção: verei se tem como dar um jeito nesse problema, que é muito sério. Embora vocês estejam indo para o altar, para ser esfaqueados e mortos, se mantiverem a fé em mim, proverei um substituto para morrer no lugar de vocês.”
Então, no lugar de Isaque, o substituto foi um carneiro, que apareceu preso pelo chifre num arbusto. No lugar do resto do mundo, de todas as pessoas que estavam condenadas à morte, vem o que está escrito em João 1:29, o cumprimento literal desse papel que Isaque e o carneiro estavam encenando, quando João Batista olhou para Jesus e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!” O cordeiro simboliza Jesus!
Na história de Abraão, vemos a paternidade de Deus expressada nas palavras de João: “Deus tanto amou o mundo que deu o seu Filho Unigênito, para que todo o que nele crer não pereça, mas tenha a vida eterna.” As boas novas do evangelho e do sacrifício de Jesus para nos salvar já podem ser lidas no começo da Bíblia. Aproveite!
Valdeci Júnior
Fátima Silva