-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|2 Tessalonicenses 1:11|
eis o kai proseuchometha pantote peri umôn ina umas axiôsê tês klêseôs o theos êmôn kai plêrôsê pasan eudokian agathôsunês kai ergon pisteôs en dunamei
-
12
|2 Tessalonicenses 1:12|
opôs endoxasthê to onoma tou kuriou êmôn iêsou b=[christou] ts=christou en umin kai umeis en autô kata tên charin tou theou êmôn kai kuriou iêsou christou
-
1
|2 Tessalonicenses 2:1|
erôtômen de umas adelphoi uper tês parousias tou kuriou êmôn iêsou christou kai êmôn episunagôgês ep auton
-
2
|2 Tessalonicenses 2:2|
eis to mê tacheôs saleuthênai umas apo tou noos a=mêde tsb=mête throeisthai mête dia pneumatos mête dia logou mête di epistolês ôs di êmôn ôs oti enestêken ê êmera tou a=kuriou tsb=christou
-
3
|2 Tessalonicenses 2:3|
mê tis umas exapatêsê kata mêdena tropon oti ean mê elthê ê apostasia prôton kai apokaluphthê o anthrôpos tês a=anomias tsb=amartias o uios tês apôleias
-
4
|2 Tessalonicenses 2:4|
o antikeimenos kai uperairomenos epi s=pan s=to abt=panta legomenon theon ê sebasma ôste auton eis ton naon tou theou tsb=ôs tsb=theon kathisai apodeiknunta eauton oti estin theos
-
5
|2 Tessalonicenses 2:5|
ou mnêmoneuete oti eti ôn pros umas tauta elegon umin
-
6
|2 Tessalonicenses 2:6|
kai nun to katechon oidate eis to apokaluphthênai auton en tô eautou kairô
-
7
|2 Tessalonicenses 2:7|
to gar mustêrion êdê energeitai tês anomias monon o katechôn arti eôs ek mesou genêtai
-
8
|2 Tessalonicenses 2:8|
kai tote apokaluphthêsetai o anomos on o kurios a=[iêsous] a=anelei tsb=analôsei tô pneumati tou stomatos autou kai katargêsei tê epiphaneia tês parousias autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva