-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|2 Tessalonicenses 1:11|
eis o kai proseuchometha pantote peri umôn ina umas axiôsê tês klêseôs o theos êmôn kai plêrôsê pasan eudokian agathôsunês kai ergon pisteôs en dunamei
-
12
|2 Tessalonicenses 1:12|
opôs endoxasthê to onoma tou kuriou êmôn iêsou b=[christou] ts=christou en umin kai umeis en autô kata tên charin tou theou êmôn kai kuriou iêsou christou
-
1
|2 Tessalonicenses 2:1|
erôtômen de umas adelphoi uper tês parousias tou kuriou êmôn iêsou christou kai êmôn episunagôgês ep auton
-
2
|2 Tessalonicenses 2:2|
eis to mê tacheôs saleuthênai umas apo tou noos a=mêde tsb=mête throeisthai mête dia pneumatos mête dia logou mête di epistolês ôs di êmôn ôs oti enestêken ê êmera tou a=kuriou tsb=christou
-
3
|2 Tessalonicenses 2:3|
mê tis umas exapatêsê kata mêdena tropon oti ean mê elthê ê apostasia prôton kai apokaluphthê o anthrôpos tês a=anomias tsb=amartias o uios tês apôleias
-
4
|2 Tessalonicenses 2:4|
o antikeimenos kai uperairomenos epi s=pan s=to abt=panta legomenon theon ê sebasma ôste auton eis ton naon tou theou tsb=ôs tsb=theon kathisai apodeiknunta eauton oti estin theos
-
5
|2 Tessalonicenses 2:5|
ou mnêmoneuete oti eti ôn pros umas tauta elegon umin
-
6
|2 Tessalonicenses 2:6|
kai nun to katechon oidate eis to apokaluphthênai auton en tô eautou kairô
-
7
|2 Tessalonicenses 2:7|
to gar mustêrion êdê energeitai tês anomias monon o katechôn arti eôs ek mesou genêtai
-
8
|2 Tessalonicenses 2:8|
kai tote apokaluphthêsetai o anomos on o kurios a=[iêsous] a=anelei tsb=analôsei tô pneumati tou stomatos autou kai katargêsei tê epiphaneia tês parousias autou
-
-
Sugestões

Clique para ler 1 Reis 3-4
11 de abril LAB 467
DE PÉ NAS RUÍNAS
1Reis 03-04
Houve um cara que era famoso e religioso. E tem muita gente que acha que a religião não é importante. Será? Hoje, quero apresentar-lhe alguém cuja vida e obras podem nos levar a refletir o que queremos definir para a nossa vida. E isso tem tudo a ver com a religião. Quer conhecê-lo?
Ele foi o mais célebre dos reis de Israel, o terceiro na lista dos monarcas e o segundo dos cinco filhos que Davi teve com Bate-Seba. Este foi Salomão, que deve ter reinado por volta de 971 a 931 a.C. Provavelmente tenha nascido em Jerusalém, bem antes que Davi chegasse ao final de seu reinado, mas que só aparece em cena mais tarde.
Davi tinha prometido a Bate-Seba que Salomão seria o sucessor, todavia a sucessão não foi anunciada oficialmente. Então, Adonias se proclamou rei pelo fato de que era o mais velho dos irmãos que, na ocasião, estavam vivos. Mas diante dessa pressão e dos posicionamentos de Natã e Bate-Seba, Davi mandou ungir Salomão e colocá-lo no trono, embora houvesse outra proclamação e unção por Davi, de maneira mais formal e pública, um pouco antes dele morrer.
Por ser mais sábio que todos os seus contemporâneos, Salomão foi reconhecido como um grande intelectual israelita. Em nenhum outro tempo da monarquia houve tanta oportunidade de contatos internacionais, tampouco tanta abundância e paz que inspirasse tantas obras literárias. Ele teve tempo para pensar. E além disso, a sabedoria concedida por Deus ajudou Salomão a receber honras e riquezas também.
O sábio começou a construir o templo em 966 a.C. Para tanto, gastou apenas poucos anos para concluir aquela estupenda obra. Foi nessa época que Deus apareceu pela segunda vez a Salomão e fez a promessa de que colocaria o Seu nome para sempre naquele templo. E ali também foi reafirmada a promessa de que a casa de Davi, agora passando por Salomão, estaria perpetuamente no trono, se guardassem os mandamentos de Deus.
Entretanto, infelizmente Salomão fez coisas que eram proibidas: tomou para si cavalos, mulheres e ouro em abundância. Ele caiu na tentação, não ouviu os conselhos de Deus, ficou orgulhoso e se entregou aos prazeres carnais do sexo e da idolatria. E o resultado foi que o reino, que a tantas custas tinha sido fortemente unificado, dividiu-se logo após sua morte.
Nessa fragmentação do reinado, muitas ruínas surgiram. Mas o interessante foi que as suas edificações religiosas foram as únicas que ficaram de pé. Isso não diz nada a você? Com que nível de seriedade você está tratando os assuntos religiosos da sua vida?
Embora existam fragmentos, permaneça de pé. Seja fiel!
Valdeci Júnior
Fátima Silva