-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
9
|2 Tessalonicenses 2:9|
ou estin ê parousia kat energeian tou satana en pasê dunamei kai sêmeiois kai terasin pseudous
-
10
|2 Tessalonicenses 2:10|
kai en pasê apatê tsb=tês adikias tsb=en tois apollumenois anth ôn tên agapên tês alêtheias ouk edexanto eis to sôthênai autous
-
11
|2 Tessalonicenses 2:11|
kai dia touto a=pempei tsb=pempsei autois o theos energeian planês eis to pisteusai autous tô pseudei
-
12
|2 Tessalonicenses 2:12|
ina krithôsin pantes oi mê pisteusantes tê alêtheia a=alla tsb=all eudokêsantes tsb=en tê adikia
-
13
|2 Tessalonicenses 2:13|
êmeis de opheilomen eucharistein tô theô pantote peri umôn adelphoi êgapêmenoi upo kuriou oti a=eilato tsb=eileto umas o theos a=aparchên tsb=ap tsb=archês eis sôtêrian en agiasmô pneumatos kai pistei alêtheias
-
14
|2 Tessalonicenses 2:14|
eis o a=[kai] ekalesen umas dia tou euaggeliou êmôn eis peripoiêsin doxês tou kuriou êmôn iêsou christou
-
15
|2 Tessalonicenses 2:15|
ara oun adelphoi stêkete kai krateite tas paradoseis as edidachthête eite dia logou eite di epistolês êmôn
-
16
|2 Tessalonicenses 2:16|
autos de o kurios êmôn iêsous christos kai a=[o] tsb=o theos a=o tsb=kai patêr êmôn o agapêsas êmas kai dous paraklêsin aiônian kai elpida agathên en chariti
-
17
|2 Tessalonicenses 2:17|
parakalesai umôn tas kardias kai stêrixai tsb=umas en panti tsb=logô tsb=kai ergô a=kai a=logô agathô
-
1
|2 Tessalonicenses 3:1|
to loipon proseuchesthe adelphoi peri êmôn ina o logos tou kuriou trechê kai doxazêtai kathôs kai pros umas
-
-
Sugestões

Clique para ler João 12-13
01 de novembro LAB 671
“JESUS CHOROU”?
João 10-11
Muitas vezes já vi cristãos escaparem pela culatra de João 11:35, ao serem intimados a declamar um versículo bíblico. Por não saberem nada melhor, maior ou mais especial, no susto, dizem: “Jesus chorou”. E se alguém reclamar, ainda poderão dizer: “Mas é um verso bíblico!”. E num contexto assim vemos o questionamento paradoxal que confronta a simplicidade com a seriedade deste versículo.
Seriedade? Sim! Veja a pergunta que surge na cabeça de muitos, ao lerem-no: “Por quem Jesus chorou? Por Lázaro ou por si mesmo?”. O verso 33 trinta e três começa a explicar, e os comentários bíblicos “SDABC” e “O Desejado de Todas as Nações” pegando esta ponta de corda, nos elucidam mais sobre o assunto. E, teologicamente, a conclusão é que “em Sua humanidade, Jesus foi comovido pela dor humana e chorou com os aflitos”. Mas, por trás desta afirmação, há muito significado.
Foi uma cena dolorosa. Lázaro fora muito amado, e suas irmãs choravam por ele, com o coração despedaçado. Os amigos uniam-se ao coro, chorando juntos. Em face dessa aflição humana, dentre muitos amigos consternados pranteando o morto, “Jesus chorou”. Se bem que fosse o Filho de Deus, revestira-Se, no entanto, da natureza humana e comoveu-Se com sua dor.
Seu coração está sempre pronto a compadecer-se perante o sofrimento. Chora com os que choram, e alegra-se com os que alegram-se. Não foi, porém, simplesmente pela simpatia humana para com Maria e Marta, que Jesus chorou. Havia, em Suas lágrimas, uma dor tão acima da simples mágoa humana, como o Céu se acha acima da terra. Cristo não chorou por Lázaro, pois estava para chamá-lo do sepulcro. Chorou por aqueles muitos que ora pranteavam a Lázaro mas, em breve, tramariam a morte dAquele que era a ressurreição e a vida.
O juízo que estava para cair sobre Jerusalém estava delineado perante a visão futurística de Jesus. Ele contemplou Jerusalém cercada pelas legiões romanas. Viu que muitos dos que agora choravam por Lázaro morreriam no cerco da cidade e não haveria esperança em sua morte.
Não foi somente pela cena que se desenrolava a Seus olhos, que Cristo chorou. Pesava sobre Ele a “dor dos séculos” Lançando o olhar através dos séculos por vir, viu o sofrimento, a dor, as lágrimas e a morte que caberia em sorte aos homens. Seu coração pungiu-se por sentir pena da família humana de todos os tempos e em todas as terras. Pesavam-lhe, fortemente, sobre a alma, as misérias da raça pecadora
Foi assim, que a fonte das lágrimas se lhe rompeu. Jesus em um anelo tão profundo em aliviar todas as dores dos humanos, ao ponto de chorar.
Valdeci Júnior
Fátima Silva