-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|2 Timóteo 1:1|
paulos apostolos tsb=iêsou christou a=iêsou dia thelêmatos theou kat epaggelian zôês tês en christô iêsou
-
2
|2 Timóteo 1:2|
timotheô agapêtô teknô charis eleos eirênê apo theou patros kai christou iêsou tou kuriou êmôn
-
3
|2 Timóteo 1:3|
charin echô tô theô ô latreuô apo progonôn en kathara suneidêsei ôs adialeipton echô tên peri sou mneian en tais deêsesin mou nuktos kai êmeras
-
4
|2 Timóteo 1:4|
epipothôn se idein memnêmenos sou tôn dakruôn ina charas plêrôthô
-
5
|2 Timóteo 1:5|
upomnêsin a=labôn tsb=lambanôn tês en soi anupokritou pisteôs êtis enôkêsen prôton en tê mammê sou lôidi kai tê mêtri sou abs=eunikê t=euneikê pepeismai de oti kai en soi
-
6
|2 Timóteo 1:6|
di ên aitian anamimnêskô se anazôpurein to charisma tou theou o estin en soi dia tês epitheseôs tôn cheirôn mou
-
7
|2 Timóteo 1:7|
ou gar edôken êmin o theos pneuma deilias alla dunameôs kai agapês kai sôphronismou
-
8
|2 Timóteo 1:8|
mê oun epaischunthês to marturion tou kuriou êmôn mêde eme ton desmion autou alla sugkakopathêson tô euaggeliô kata dunamin theou
-
9
|2 Timóteo 1:9|
tou sôsantos êmas kai kalesantos klêsei agia ou kata ta erga êmôn alla a=kata tsb=kat idian prothesin kai charin tên dotheisan êmin en christô iêsou pro chronôn aiôniôn
-
10
|2 Timóteo 1:10|
phanerôtheisan de nun dia tês epiphaneias tou sôtêros êmôn tsb=iêsou christou a=iêsou katargêsantos men ton thanaton phôtisantos de zôên kai aphtharsian dia tou euaggeliou
-
-
Sugestões

Clique para ler Êxodo 30-31
27 de janeiro LAB 393
O EVANGELHO EM SÍMBOLOS
Êxodo 30-31
Jeová chamou Moisés, mostrou-lhe a maquete de um santuário que havia construído nos céus (Hebreus 8:1-2) e disse-lhe: “E farão um santuário para mim, e eu habitarei no meio de vocês. Tenha o cuidado de fazer tudo segundo o modelo que lhe foi mostrado no monte” (Êxodo 25:8-9 e 40; Hebreus 8:5; 9:24). Essa seria uma parábola para a época presente (Hebreus 9:9-10 - RA), para que as boas novas da salvação fossem pregadas ao povo do Israel antigo (Hebreus 4:2).
Leia Hebreus 9:2-7. O tabernáculo israelita saiu parecido com aquele que está nos céus (Hebreus 8:5), que João viu em visão (Apocalipse 14:17; 15:5; 16:17). Ficava no meio do acampamento e tinha um pátio, onde somente os ofertantes entravam. Esse pátio simbolizava o planeta Terra, extensão do Santuário Celeste, palco da sacrifical história da redenção.
A parte interna da tenda tinha dois cômodos: Santo e Santíssimo. O lugar Santo era freqüentado somente pelos sacerdotes. Tinha três móveis: uma mesa com pães, um altar para queimar incenso e um candeeiro (Apocalipse 4:11). Já no lugar Santíssimo, somente o sumo sacerdote entrava, apenas uma vez por ano (Hebreus 9:7). Lá ficava a Arca da Aliança (Êxodo 25:10-16), como a que existe no santuário de Deus nos Céus (Apocalipse 11:19) para guardar as tábuas dos Dez Mandamentos.
Esse Santuário era todo desmontável para que os levitas pudessem carregá-lo por onde quer que os hebreus fossem em seus 40 anos de vagueação desértica.
Centenas de ensinamentos sobre o evangelho eram simbolizadas por cada detalhe da construção e dos serviços do santuário. Abaixo, alguns exemplos.
Um dos principais serviços no Santuário era a oferta pelo pecado individual (Levítico 5 e 6). Para ser perdoado, o pecador colocava as mãos sobre o animal. Na presença do sacerdote, confessava seus pecados a Deus. Em seguida, matava o animal (Levítico 1:5 e 11; 3:1-2, 7-8, 13; 5; 6) e o entregava ao sacerdote, seu intercessor.
Hoje, o nosso intercessor é Jesus. O meio de acesso é a oração.
Valdeci Júnior
Fátima Silva