-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
7
|2 Timóteo 3:7|
pantote manthanonta kai mêdepote eis epignôsin alêtheias elthein dunamena
-
8
|2 Timóteo 3:8|
on tropon de iannês kai iambrês antestêsan môusei outôs kai outoi anthistantai tê alêtheia anthrôpoi katephtharmenoi ton noun adokimoi peri tên pistin
-
9
|2 Timóteo 3:9|
all ou prokopsousin epi pleion ê gar anoia autôn ekdêlos estai pasin ôs kai ê ekeinôn egeneto
-
10
|2 Timóteo 3:10|
su de a=parêkolouthêsas tsb=parêkolouthêkas mou tê didaskalia tê agôgê tê prothesei tê pistei tê makrothumia tê agapê tê upomonê
-
11
|2 Timóteo 3:11|
tois diôgmois tois pathêmasin oia moi egeneto en antiocheia en ikoniô en lustrois oious diôgmous upênegka kai ek pantôn me errusato o kurios
-
12
|2 Timóteo 3:12|
kai pantes de oi thelontes eusebôs zên en christô iêsou diôchthêsontai
-
13
|2 Timóteo 3:13|
ponêroi de anthrôpoi kai goêtes prokopsousin epi to cheiron planôntes kai planômenoi
-
14
|2 Timóteo 3:14|
su de mene en ois emathes kai epistôthês eidôs para a=tinôn tsb=tinos emathes
-
15
|2 Timóteo 3:15|
kai oti apo brephous a=[ta] tsb=ta iera grammata oidas ta dunamena se sophisai eis sôtêrian dia pisteôs tês en christô iêsou
-
16
|2 Timóteo 3:16|
pasa graphê theopneustos kai ôphelimos pros didaskalian pros a=elegmon tsb=elegchon pros epanorthôsin pros paideian tên en dikaiosunê
-
-
Sugestões

Clique para ler Ezequiel 36-38
08 de setembro LAB 617
ENTENDENDO PROFECIAS
Ezequiel 36-38
No livro de Ezequiel, Deus usa todos os recursos possíveis para chamar a atenção do ser humano sobre alguns detalhes indispensáveis na existência de qualquer pessoa: a) Cada pessoa precisa ter a consciência de que suas ações traçam-lhe um destino; b) Este destino têm instâncias de curto e médio prazo, mas é, também, inescapavelmente, eterno; c) Só há duas opções de modo deste destino: bom ou ruim; d) Por isso, ninguém passa pela vida numa forma isolada, onde, independente, sua existência não tenha a ver com outros seres; e) E destes seres, o mais interessado é Deus; ele é capaz de fazer de tudo (que seja compatível com o caráter do bem), para dar-lhe o melhor dos destinos. Veja estes princípios, explícita e implicitamente, nos capítulos da leitura de hoje.
E é nesta linha de raciocínio que chegamos ao capítulo 38. “Gogue e Magogue” ainda hoje é uma expressão usada por alguns para referir-se aos mais diversos bizarros significados. Mas o sentido teológico desta figura profética deste capítulo aqui é que este nome, Gogue, designa um personagem até certo ponto misterioso, que termina personificando e conduzindo todas as forças hostis a Deus e ao Seu povo. O profeta Jeremias (caps. 2 a 4) já havia se referido extensamente a um inimigo que viria do norte. Esse assunto repete-se aqui, com um diferencial. Agora já não se trata mais de uma invasão enviada contra Israel para que seus pecados sejam castigados. Desta vez, é o próprio Senhor que intervém, com o objetivo de destruir os inimigos do povo de Deus, levando ao cumprimento das promessas de salvação já referidas anteriormente, a partir do capítulo 34.
Os comentários da Bíblia de Estudos Almeida fazem lembrar que “a idéia de último ataque das forças do mal contra o povo de Deus é tipicamente apocalíptica e reaparece em Apocalipse 16:16; 19:17-18; e 20:7-9. E realmente, por exemplo, nas palavras de Ezequiel 38:2-3 – ““Filho do homem, vire o rosto contra Gogue, da terra de Magogue, o príncipe maior de Meseque e de Tubal; profetize contra ele e diga: Assim diz o Soberano, o SENHOR: Estou contra você, ó Gogue, príncipe maior de Meseque e de Tubal.” – vemos uma ligação direta com Apocalipse 20. Isso pode ser melhor entendido na leitura de Ezequiel 38:14-16. Por uma questão de espaço não transcrevo tal passagem aqui (você pode lê-la diretamente do texto bíblico), mas deixo explicado que essa profecia, que não se cumpriu, foi transferida, pelo apóstolo João, para o tempo pós-milênio, que ainda está no futuro, referenciado em Apocalipse 20, quando trata de Gogue e Magogue como os inimigos de Israel, povo de Deus.
Valdeci Júnior
Fátima Silva