-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Judas 1:1|
ioudas iêsou christou doulos adelphos de iakôbou tois en theô patri a=êgapêmenois tsb=êgiasmenois kai iêsou christô tetêrêmenois klêtois
-
2
|Judas 1:2|
eleos umin kai eirênê kai agapê plêthuntheiê
-
3
|Judas 1:3|
agapêtoi pasan spoudên poioumenos graphein umin peri tês koinês a=êmôn sôtêrias anagkên eschon grapsai umin parakalôn epagônizesthai tê apax paradotheisê tois agiois pistei
-
4
|Judas 1:4|
pareisedusan gar tines anthrôpoi oi palai progegrammenoi eis touto to krima asebeis tên tou theou êmôn a=charita tsb=charin metatithentes eis aselgeian kai ton monon despotên tsb=theon kai kurion êmôn iêsoun christon arnoumenoi
-
5
|Judas 1:5|
upomnêsai de umas boulomai eidotas a=[umas] a=panta tsb=umas tsb=apax tsb=touto oti a=[o] tsb=o kurios a=apax laon ek gês aiguptou sôsas to deuteron tous mê pisteusantas apôlesen
-
6
|Judas 1:6|
aggelous te tous mê têrêsantas tên eautôn archên alla apolipontas to idion oikêtêrion eis krisin megalês êmeras desmois aidiois upo zophon tetêrêken
-
7
|Judas 1:7|
ôs sodoma kai gomorra kai ai peri autas poleis ton omoion tsb=toutois tropon a=toutois ekporneusasai kai apelthousai opisô sarkos eteras prokeintai deigma puros aiôniou dikên upechousai
-
8
|Judas 1:8|
omoiôs mentoi kai outoi enupniazomenoi sarka men miainousin kuriotêta de athetousin doxas de blasphêmousin
-
9
|Judas 1:9|
o de michaêl o archaggelos ote tô diabolô diakrinomenos dielegeto peri tou a=môuseôs tsb=môseôs sômatos ouk etolmêsen krisin epenegkein blasphêmias a=alla tsb=all eipen epitimêsai soi kurios
-
10
|Judas 1:10|
outoi de osa men ouk oidasin blasphêmousin osa de phusikôs ôs ta aloga zôa epistantai en toutois phtheirontai
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva