-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
10
|2 Pedro 2:10|
malista de tous opisô sarkos en epithumia miasmou poreuomenous kai kuriotêtos kataphronountas tolmêtai authadeis doxas ou tremousin blasphêmountes
-
11
|2 Pedro 2:11|
opou aggeloi ischui kai dunamei meizones ontes ou pherousin kat autôn para a=kuriou tsb=kuriô blasphêmon krisin
-
12
|2 Pedro 2:12|
outoi de ôs aloga zôa a=gegennêmena phusika tsb=gegenêmena eis alôsin kai phthoran en ois agnoousin blasphêmountes en tê phthora autôn a=kai a=phtharêsontai tsb=kataphtharêsontai
-
13
|2 Pedro 2:13|
a=adikoumenoi tsb=komioumenoi misthon adikias êdonên êgoumenoi tên en êmera truphên spiloi kai mômoi entruphôntes en tais apatais autôn suneuôchoumenoi umin
-
14
|2 Pedro 2:14|
ophthalmous echontes mestous moichalidos kai akatapaustous amartias deleazontes psuchas astêriktous kardian gegumnasmenên ab=pleonexias ts=pleonexiais echontes kataras tekna
-
15
|2 Pedro 2:15|
a=kataleipontes tsb=katalipontes ts=tên eutheian odon eplanêthêsan exakolouthêsantes tê odô tou balaam tou bosor os misthon adikias êgapêsen
-
16
|2 Pedro 2:16|
elegxin de eschen idias paranomias upozugion aphônon en anthrôpou phônê phthegxamenon ekôlusen tên tou prophêtou paraphronian
-
17
|2 Pedro 2:17|
outoi eisin pêgai anudroi a=kai a=omichlai tsb=nephelai upo lailapos elaunomenai ois o zophos tou skotous tsb=eis tsb=aiôna tetêrêtai
-
18
|2 Pedro 2:18|
uperogka gar mataiotêtos phtheggomenoi deleazousin en epithumiais sarkos s=en aselgeiais tous a=oligôs tsb=ontôs a=apopheugontas tsb=apophugontas tous en planê anastrephomenous
-
19
|2 Pedro 2:19|
eleutherian autois epaggellomenoi autoi douloi uparchontes tês phthoras ô gar tis êttêtai toutô tsb=kai dedoulôtai
-
-
Sugestões

Clique para ler 2 Crônicas 21-23
16 de maio LAB 502
BONS PROFETAS
2Crônicas 21-23
Hoje, quero comentar um pouco mais sobre Josafá. Destaco o comentário do livro Nisto Cremos, págs. 291-307:
Josafá, o brei de Judá, achava-se em aflição. Tropas inimigas aproximavam-se, e o panorama parecia não oferecer esperança. O rei “se pôs a buscar ao Senhor, e apregoou jejum em todo o Judá” (2Crônicas 20:3). As pessoas afluíam ao templo em grande número a fim de suplicar a Deus misericórdia e livramento. Enquanto Josafá dirigia os serviços de oração, suplicou a Deus que modificasse as circunstâncias. Ele orou: “Porventura, não és Tu Deus nos Céus? Não és Tu que dominas sobre todos os reinos dos povos? Na Tua mão, está a força e o poder, e não há quem Te possa resistir” (verso 6). Deus não protegeu de modo especial o Seu povo no passado? Não havia Ele concedido o território a Seu povo escolhido? Portanto, Josafá implorou: “Ah! Nosso Deus, acaso não executarás Tu o Teu julgamento contra eles? Porque em nós não há força ... não sabemos o que fazer; porém os nossos olhos estão postos em Ti” (verso 12).
Enquanto todo o Judá se encontrava em pé diante do Senhor, ergueu-se Jaaziel. Sua mensagem trouxe encorajamento e orientação para o povo amedrontado. Ele disse: “Não temais, nem vos assusteis... pois a peleja não é vossa, mas de Deus. ... Neste encontro não tereis de pelejar; tomai posição, ficai parados e vede o salvamento que o Senhor vos dará, ... porque o Senhor é convosco” (versos 15-17). Pela manhã, o rei insistiu diante de suas tropas: “Crede no Senhor, vosso Deus, e estareis seguros; crede nos Seus profetas e prosperareis” (verso 20).
O rei creu tão plenamente naquele profeta praticamente desconhecido – Jaaziel – que substituiu a sua linha de frente, colocando em seu lugar um coral que deveria louvar o Senhor e a beleza de Sua santidade! Enquanto as antífonas de fé enchiam os ares, o Senhor achava-Se em operação, trazendo a confusão entre os inimigos que se haviam aliado contra Josafá. O morticínio foi tão grande que não restou “nenhum sobrevivente” (verso 24).
Jaaziel foi o porta-voz de Deus para aquele momento especial. Os profetas desempenharam papel vital, tanto nos tempos do Antigo quanto do Novo Testamentos. Contudo, teria a profecia cessado com o encerramento do cânon bíblico?
O livro de Apocalipse profetiza que o “testemunho de Jesus” haveria de manifestar-se através do “espírito de profecia” nos últimos dias da história terrestre. Isso representa um desafio a todos, no sentido de não assumir uma atitude de indiferença ou descrença, mas “provar todas as coisas” e “reter o que é bom”. Comece a fazer isso na leitura de hoje.
Valdeci Júnior
Fátima Silva