-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|3 João 1:1|
o presbuteros eklektê kuria kai tois teknois autês ous egô agapô en alêtheia kai ouk egô monos alla kai pantes oi egnôkotes tên alêtheian
-
2
|3 João 1:2|
dia tên alêtheian tên menousan en êmin kai meth êmôn estai eis ton aiôna
-
3
|3 João 1:3|
estai meth s=umôn abt=êmôn charis eleos eirênê para theou patros kai para tsb=kuriou iêsou christou tou uiou tou patros en alêtheia kai agapê
-
4
|3 João 1:4|
echarên lian oti eurêka ek tôn teknôn sou peripatountas en alêtheia kathôs entolên elabomen para tou patros
-
5
|3 João 1:5|
kai nun erôtô se kuria ouch ôs entolên bs=graphôn t=graphô tsb=soi kainên a=graphôn a=soi alla ên eichomen ap archês ina agapômen allêlous
-
6
|3 João 1:6|
kai autê estin ê agapê ina peripatômen kata tas entolas autou autê tsb=estin ê entolê a=estin kathôs êkousate ap archês ina en autê peripatête
-
7
|3 João 1:7|
oti polloi planoi a=exêlthon tsb=eisêlthon eis ton kosmon oi mê omologountes iêsoun christon erchomenon en sarki outos estin o planos kai o antichristos
-
8
|3 João 1:8|
blepete eautous ina mê a=apolesête tsb=apolesômen a eirgasametha alla misthon plêrê a=apolabête tsb=apolabômen
-
9
|3 João 1:9|
pas o a=proagôn tsb=parabainôn kai mê menôn en tê didachê tou christou theon ouk echei o menôn en tê didachê tsb=tou tsb=christou outos kai ton patera kai ton uion echei
-
10
|3 João 1:10|
ei tis erchetai pros umas kai tautên tên didachên ou pherei mê lambanete auton eis oikian kai chairein autô mê legete
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 33-34
23 de fevereiro LAB 420
PODEMOS MUDAR?
Números 33-34
“Na minha vida, não aguento mais mudanças!” Essa foi a frase que ouvi minha mãe dizer em resposta a uma proposta que eu estava fazendo para ela, tentando oferecer algo bom. Minha mãe estava viúva e morando sozinha, longe dos parentes, longe de tudo, há mais de mil quilômetros dos filhos. E naquela preocupação de filho mais velho, protetor, eu estava propondo que ela morasse conosco. Não seria exatamente na mesma casa, mas em algum tipo de casa para que pudéssemos ficar pertinho. Cada vez que eu mudasse, minha mãe iria junto.
Minha mãe sabe o quanto mudo. Vida de pastor é assim: ir aonde Deus mandar. Quando ela disse essa frase para mim, sabia que nos últimos seis anos, eu já estava no sétimo apartamento. Foi por isso que ela disse aquela frase. Ela não estava dizendo que não é uma pessoa aberta a mudanças de paradigmas, mas só não queria mais viver feito cigano, beduíno ou qualquer outro tipo de gente nômade. Nada contra, mas o que ela gostaria era ficar quieta no cantinho dela. Isso está relacionado com estabilidade.
Penso que esses sentimentos sobre mudar ou não estavam bem aflorados na pele daquele pessoal que encontramos na leitura bíblica de hoje. Em Números 33, no relatório das etapas da viagem que eles tiveram desde o Egito, acampando aqui e ali, durou cerca de quarenta anos. Quantos lugares diferentes! Tentei contar, mas perdi a conta desses lugares.
Já pensou que vida era aquela? Levanta acampamento aqui, para ali, arma barraca acolá, e parecia que a jornada não tinha mais um paradeiro. Será que eles disseram: “Na minha vida, eu não aguento mais mudanças?”
Infelizmente, não! O sentimento deles era mais do tipo: “Eu não aguento mais mudanças na minha vida.” Você percebe a diferença? Uma coisa é dizer: “Na minha vida, eu não aguento mais mudanças”; outra, é dizer: “Eu não aguento mais mudanças na minha vida.” A diferença é o lugar onde estamos falando que ela possa acontecer. Uma coisa é, durante essa vida, não querer mais mudar-se de um lugar para outro. Outra, é não querer que mais nada na sua vida seja mudado. Aí é onde está o problema. Esse era o problema daquele povo.
Deus sabia muito bem disso, pois conhecia os israelitas. Parar de mudar-se pra lá e pra cá fisicamente não era o problema. Tanto é que em Números 34, Deus toca a buzina do “terra a vistaaa”, mostrando o final do itinerário. Mas no final do capítulo 33, o recado é: “Cuidado com o que você vai mudar ou deixar que não mude no seu relacionamento com o Senhor!”
Valdeci Júnior
Fátima Silva