-
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
11
|Colossenses 2:11|
en ô kai perietmêthête peritomê acheiropoiêtô en tê apekdusei tou sômatos tsb=tôn tsb=amartiôn tês sarkos en tê peritomê tou christou
-
12
|Colossenses 2:12|
suntaphentes autô en tô a=baptismô tsb=baptismati en ô kai sunêgerthête dia tês pisteôs tês energeias tou theou tou egeirantos auton ek tsb=tôn nekrôn
-
13
|Colossenses 2:13|
kai umas nekrous ontas a=[en] tsb=en tois paraptômasin kai tê akrobustia tês sarkos umôn abs=sunezôopoiêsen t=sunezôpoiêsen ab=umas sun autô charisamenos s=umin abt=êmin panta ta paraptômata
-
14
|Colossenses 2:14|
exaleipsas to kath êmôn cheirographon tois dogmasin o ên upenantion êmin kai auto êrken ek tou mesou prosêlôsas auto tô staurô
-
15
|Colossenses 2:15|
apekdusamenos tas archas kai tas exousias edeigmatisen en parrêsia thriambeusas autous en autô
-
16
|Colossenses 2:16|
mê oun tis umas krinetô en brôsei a=kai tsb=ê en posei ê en merei eortês ê a=neomênias tsb=noumênias ê sabbatôn
-
17
|Colossenses 2:17|
a estin skia tôn mellontôn to de sôma ats=tou christou
-
18
|Colossenses 2:18|
mêdeis umas katabrabeuetô thelôn en tapeinophrosunê kai thrêskeia tôn aggelôn a tsb=mê eôraken embateuôn eikê phusioumenos upo tou noos tês sarkos autou
-
19
|Colossenses 2:19|
kai ou kratôn tên kephalên ex ou pan to sôma dia tôn aphôn kai sundesmôn epichorêgoumenon kai sumbibazomenon auxei tên auxêsin tou theou
-
20
|Colossenses 2:20|
ei ts=oun apethanete sun ts=tô christô apo tôn stoicheiôn tou kosmou ti ôs zôntes en kosmô dogmatizesthe
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 35-36
24 de fevereiro LAB 421
FIM DO LIVRO DE NÚMEROS
Números 35-36
O autor Mário Quintana escreveu: “A vida é o dever que nós trouxemos para fazer em casa. Quando se vê, já são seis horas! Quando se vê, já é sexta-feira. Quando se vê, já terminou o ano... Quando se vê, perdemos o amor da nossa vida. Quando se vê, já se passaram 50 anos! Agora é tarde demais para ser reprovado. Se me fosse dado, um dia, outra oportunidade, eu nem olhava o relógio. Seguiria sempre em frente e iria jogando, pelo caminho, a casca dourada e inútil das horas. Desta forma, eu digo: não deixe de fazer algo de que gosta devido a falta de tempo; a única falta que terá, será desse tempo que infelizmente não voltará mais.”
Esse pensamento está ligado com o recado que quero dar para você hoje. Aliás, um apelo. Quando vemos, o dia já passou, e nos pegamos ser ter lido a Bíblia. Isso não é triste?
Fazer a leitura da Bíblia em um ano não é para qualquer um. Muitos até querem, mas quando veem, vários dias passaram e a leitura fica super atrasada. Quando percebem, também já passou o ano e mais uma derrota: não conseguiu concluir o projeto de ler a Bíblia diariamente. É mais triste e nostálgico que esse poema do Mário Quintana. É vergonhoso!
Mas nem só de vergonhas precisa viver o ser humano. O povo de Israel ficou viajando, viajando, viajando pelo deserto, e quando viram, já havia passado quarenta anos! Perda de tempo? Não! Nessa parada, quando eles perceberam, já estavam na terra de Canaã, a terra prometida! Era o sonho, que eles, como povo, alimentavam a mais de trezentos anos! E agora, eles estavam ali, na geração deles, sendo os conquistadores. Repartindo a herança, recebendo as instruções para nova vida, desfrutando da recompensa! Que coisa fantástica!
Olhando aí “Por Dentro da Bíblia”, no nosso plano de leitura diária, quando menos percebemos, terminamos o livro de Números! Você viu só? Hoje, lemos os capítulos 35-36 e pronto. Se seguirmos o plano que Deus nos dá, acontece assim: quando nem percebemos, temos o satisfatório sentimento de mais uma tarefa concluída. Se você é fiel em parar para fazer sua leitura, quando você menos percebe, já se passaram vinte, trinta minutinhos, e você terminou o seu ano bíblico. Se você é fiel em fazer isso todos os dias, quando você menos percebe, já leu toda a Bíblia. Ou, pelo menos até o livro de Números.
Compensa seguir a jornada que Deus nos dá, porque quando vemos, já estamos repartindo a herança e recebendo nossa parte da bênção. Que seu dia seja abençoado!
Valdeci Júnior
Fátima Silva